گروه ورزشی برنا/ مجتبی جباری بعد از هدایت استقلال و مس رفسنجان در لیگ برتر، این روزها در لیگ آزادگان، روی نیمکت جزیره قشم نشسته است، اما به نظر میرسد هشت شاکی استقلالیها به زودی تبدیل به یکی از مربیان خاص فوتبال ایران خواهد شد. وی در حال ساختن تصویری تازه از دوران حرفهای خود است که برای جدی گرفتن او در مسیر مربیگری کافی به نظر میرسد. یکی از مهمترین ویژگیهای جباری، داشتن «فلسفه فوتبالی» و مهمتر از آن، «وفاداری به این فلسفه» است.
بسیاری از مربیان درباره سبک مورد علاقهشان صحبت میکنند، از فوتبال هجومی، بازی مالکانه، پرس و ساختارهای تاکتیکی میگویند، اما آزمون واقعی اعتقادات یک مربی در روزهای سخت نمایان میشود. وقتی تیم عقب میافتد، وقتی نتیجه برخلاف انتظار پیش میرود و فشار مسابقه بالا میگیرد، آنجاست که باید پرسید یک مربی چقدر به ایدههای اولیه وفادار میماند؟ جباری ممکن است سیستم تیمش را تغییر دهد، بازیکنان را جابهجا کند یا برای پیدا کردن راه حل، دست به تغییراتی در ارنج بزند اما از اصول فوتبالی مطلوبش فاصله نمیگیرد.
حتی وقتی تیمش با اختلاف سه گل عقب است، در همان چارچوب فکری خود به دنبال پیدا کردن راهی برای بازگشت میرود، نه اینکه با کنار گذاشتن تمام ایدههایش، صرفاً به هر شکل ممکن دنبال نتیجه باشد. این پایبندی به فلسفه، ویژگی مهمی برای یک مربی است. جباری در ارتباط با بازیکنان هم رفتار قابل توجهی دارد. او رابطه مربی و شاگرد را بهخوبی حفظ میکند، اما اقتدار مربیگری به فاصله گرفتن از بازیکنان منجر نمیشود. او معمولاً در جلسات تمرینی شخصیتی سختگیر دارد و ایرادهای فنی را به صراحت گوشزد کند، اما در زمان ناکامی، بازیکنان را به سپری برای محافظت از خودش تبدیل نمیکند.
او هنگام ناکامی مسئولیت شکست را به تنهایی میپذیرد. این تفاوت مهمی میان مربیای است که صرفاً به دنبال حفظ جایگاه خودش است و مربیای که میخواهد تیمش رشد کند. بازیکن باید بداند اشتباه کرده و باید در طول فصل بهتر و بهتر شود، اما نباید احساس کند در روزهای بد، مربی قرار است او را قربانی کند. نکته دیگر اینکه او تمام تمرکزش را روی مربیگری گذاشته است. مربیگری حرفهای فقط به ۹۰ دقیقه مسابقه و تصمیمهایی که کنار زمین گرفته میشود محدود نیست. بخش مهمی از کیفیت یک مربی در ساعتهایی شکل میگیرد که دوربینها خاموشاند.
در طراحی تمرین، تحلیل عملکرد، پیدا کردن راه حل برای ضعفها و ساختن ایدههایی که قرار است در روز مسابقه اجرا شوند. جباری از آن مربیانی است که میشود تمرکز و جدیتش در این مسیر را جدی گرفت. ویژگی دیگر مربی جزیره قشم، پذیرش عملی کار گروهی است. او از آن دسته مربیانی نیست که دستیارانشان صرفاً برای تکمیل تعداد نفرات روی نیمکت حضور داشته باشند. مربیای که گوش شنوا داشته باشد، میتواند از زاویهای متفاوت به یک مسئله نگاه کند. شاید یکی از دستیاران نکتهای را دیده باشد که از چشم او دور مانده یا راهکاری داشته باشد که ارزش امتحان کردن دارد.
در واقع دستیاران و همکارانش نقش تشریفاتی در تصمیمگیری ندارند. جباری نظر آنها را میشنود و از ظرفیت فکری مجموعه استفاده میکند. در فوتبال، داشتن گوش شنوا و پذیرفتن نظر دیگران، نشانه ضعف در اقتدار نیست. اتفاقاً میتواند نشانه تسلط و اعتمادبهنفس باشد. مجتبی جباری فقط ۴۳ سال دارد و در فوتبال ایران همچنان یک مربی جوان محسوب میشود. ۴۳ سالگی در این مسیر میتواند شروعی امیدوارکننده باشد، بهخصوص اگر همین ایدهها و ویژگیها را در سالهای آینده حفظ کند. آنچه امروز از جباری دیده میشود، ارزش دنبال کردن دارد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا


