گروه ورزشی برنا/ علیرضا بیرانوند برای رسیدن به جایگاهی که امروز در فوتبال ایران و آسیا دارد، مسیر پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. مسیری که البته تمام موانع آن را نمیتوان به شرایط بیرونی و رفتار دیگران نسبت داد. او خودش هم در شکلگیری بخشی از حواشی و چالشهای دوران حرفهایاش بیتأثیر نبود. تصمیمهایی گرفت که گاهی هزینههای زیادی برایش داشت، رفتارهایی داشت که انتقادهای بسیاری را به دنبال آورد و بارها با اظهارنظرها و اتفاقاتی، نامش را به تیتر اول رسانهها تبدیل کرد. با این حال، نمیتوان تلاش، پشتکار و تواناییهای فنی او را نادیده گرفت.
بیرانوند بارها از دل همین حاشیهها عبور کرد، به زمین مسابقه برگشت و با عملکردش نشان داد که هنوز یکی از مهمترین مهرههای فوتبال ایران است. شاید همین ترکیب از توانایی، جسارت، اشتباه، حاشیه و البته بازگشتهای دوباره است که داستان فوتبالی او را متفاوت کرده است. بیرانوند همیشه چهرهای بیحاشیه نبوده و طبیعتا نمیتوان تمام انتقادهایی را که درباره او مطرح شده، بیاساس دانست اما مسئله اینجاست که هیچکدام از این حواشی نتوانستند تواناییهای فنی او را زیر سؤال ببرند.
او بهجای آنکه درگیر تمام این بحثها بماند، به فوتبال ادامه داد و بارها در زمین مسابقه پاسخ منتقدانش را داد. مسیر فوتبالی بیرانوند هم به اندازه شخصیت پرحاشیهاش پراتفاق بوده است. او در مقطعی میتوانست با انتخاب علیرضا منصوریان راهی استقلال شود، اما در نهایت سر از پرسپولیس درآورد! انتقالی که آغاز یکی از مهمترین فصلهای دوران حرفهایاش بود. در جمع سرخپوشان به افتخارات متعددی رسید، قهرمانیهای زیادی را تجربه کرد و به یکی از مهرههای کلیدی این تیم تبدیل شد.
با این حال، حواشی مربوط به جدایی و احتمال پیوستنش به استقلال، بار دیگر نام او را بر سر زبانها انداخت. اتفاقات جنجالی پس از آن و تلاشهایی که برای ماندن او در پرسپولیس صورت گرفت، باعث شد یک فصل دیگر نیز در این تیم بماند تا اینکه سرانجام راهی تراکتور شد. در تبریز هم داستان موفقیت برای بیرانوند ادامه پیدا کرد. او با پیراهن تراکتور به قهرمانی لیگ برتر رسید و بار دیگر نشان داد که میتواند در تیمی دیگر نیز مهرهای تأثیرگذار باشد.
شاید نتوان تمام موفقیتهای این تیمها را به حضور یک بازیکن نسبت داد، اما نقش بیرانوند در مسیر قهرمانی و عملکردش در لحظات حساس، انکارشدنی نیست. در سطح ملی اما داستان او ابعاد بزرگتری پیدا میکند. بیرانوند در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه با مهار پنالتی کریستیانو رونالدو، یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ فوتبال ایران را رقم زد. در آن لحظه، مقابل یکی از بزرگترین ستارههای تاریخ فوتبال ایستاد و با واکنشی تماشایی، نام خود را در حافظه فوتبالدوستان ثبت کرد. ایران در آن رقابتها نتوانست از مرحله گروهی صعود کند اما عملکرد بیرانوند یکی از نقاط روشن حضور تیم ملی بود.
چهار سال بعد، جام جهانی قطر برای او با اتفاقی تلخ آغاز شد. در دیدار مقابل انگلیس، پس از برخورد با همتیمی خود دچار مصدومیت شد و خیلی زود زمین مسابقه را ترک کرد. غیبت او در ادامه بازی، شرایط را برای تیم ملی دشوارتر کرد و ایران در نهایت با نتیجه ۶ بر ۲ شکست خورد. البته نمیتوان تمام گلهای دریافتی را به غیبت یک دروازهبان نسبت داد، اما نبود سنگربان اصلی تیم در چنین مسابقهای قطعاً اتفاقی تأثیرگذار بود. با تمام این فراز و نشیبها، بیرانوند همچنان یکی از مهمترین دروازهبانهای فوتبال ایران و آسیاست.
واکنشهای تماشایی، مهارهای دشوار، تجربه حضور در بزرگترین رقابتهای بینالمللی و سالها بازی در سطح اول فوتبال، جایگاه او را تثبیت کردهاند. او دروازهبانی است که شاید همیشه درباره رفتار و تصمیمهایش اتفاق نظر وجود نداشته باشد، اما تواناییهای فنیاش را نمیتوان بهسادگی انکار کرد. حالا اما مهمترین اتفاق دوران حرفهای او رقم خورده است؛ کسب عنوان مرد سال فوتبال آسیا.
افتخاری که پس از ۲۲ سال بار دیگر به یک فوتبالیست ایرانی رسید و بیرانوند را در کنار بزرگان فوتبال کشور قرار داد، آن هم در شرایطی که او بهعنوان یک دروازهبان، موفق به کسب عنوانی شده که معمولا در اختیار ستارههای هجومی و بازیکنان تأثیرگذار خط میانی قرار میگیرد. شاید بیرانوند در طول دوران حرفهایاش اشتباهاتی داشته باشد، شاید برخی تصمیمهایش همچنان محل بحث باشند و شاید همیشه نتوان با رفتارهایش موافق بود اما نمیتوان کارنامه و دستاوردهایش را نادیده گرفت.
او از روزهایی که برای رسیدن به فوتبال حرفهای تلاش میکرد، تا امروز که عنوان مرد سال آسیا را به دست آورده، مسیری طولانی را طی کرده است. شاید روزگاری مدرک تحصیلی یا گذشته او به موضوع تمسخر و انتقاد تبدیل میشد، اما امروز بیرانوند با افتخاری پاسخ داده که برای رسیدن به آن باید سالها در بالاترین سطح فوتبال رقابت کرد. توپ طلای آسیا قرار نیست تمام اشتباهات گذشته او را پاک کند یا همه منتقدانش را به موافق تبدیل کند، اما یک واقعیت را نمیتوان تغییر داد، علیرضا بیرانوند حالا یکی از نامهای ماندگار فوتبال ایران است.
او شاید قهرمانی بینقص نباشد اما قهرمانی است که مسیرش را با تمام اشتباهات، حاشیهها، سختیها و موفقیتهایش طی کرده است. پسری که روزی برای اثبات تواناییهایش تلاش میکرد، حالا افتخاری را به دست آورده که ۲۲ سال فوتبال ایران را منتظر نگه داشته بود. علیرضا بیرانوند؛ مردی که شاید همیشه دربارهاش اختلاف نظر وجود داشته باشد، اما امروز هیچکس نمیتواند جایگاهش را در تاریخ فوتبال ایران انکار کند. گزارش از زهره فلاح زاده انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا



