اقامت در کلبه جنگلی در پاییز و زمستان زمانی لذتبخش است که پیش از رزرو، جزئیات فنی خانه را دقیق بررسی کنید. نوع سیستم گرمایش، فشار آب گرم، وضعیت برق و گاز، مسیر دسترسی در روزهای بارانی و آنتندهی موبایل از مهمترین نکاتی هستند که میتوانند کیفیت سفر را تعیین کنند. انتخاب کلبهای با تاسیسات مطمئن و مسیر امن، کمک میکند بدون نگرانی از سرما و قطعی امکانات، از آرامش جنگل لذت ببرید.
سیستم گرمایشی کلبه و ویلا در فصل سرما اهمیت زیادی بر کیفیت سفر دارد. تصور کنید بعد از پنج ساعت رانندگی در جاده مهآلود، ساعت شش عصر به مقصد رسیدهاید. هوا تاریک شده، باران ریز میبارد و دمای بیرون به هفت درجه رسیده است. کلید را میچرخانید و وارد میشوید، اما میبینید تنها وسیله گرمایشی خانه یک بخاری گازی کوچک است که شمعکش هم به زور روشن میماند و فشار آب گرم حمام آنقدر کم است که نمیشود دوش گرفت.
در سفرهای پاییز و زمستان، انتخاب اقامتگاه مثل تابستان نیست که فقط به یک سقف و یک کولر نیاز داشته باشید. وقتی تصمیم به رزرو کلبه جنگلی در ماههای سرد سال میگیرید، یک نقص کوچک در تاسیسات یا مسیر دسترسی میتواند کل تعطیلات آخر هفته را به دردسر تبدیل کند. برای اینکه وقتی چمدانها را زمین میگذارید، تنها دغدغهتان دم کردن چای و گوش دادن به صدای باران روی سقف شیروانی باشد، باید قبل از حرکت چند مورد فنی را دقیق چک کنید.
چرا جنگل در آبان و آذر جای بهتری برای ماندن است؟
در تابستان، بیشتر جادههای جنگلی پر از ماشینهایی است که کنار راه پارک کردهاند و صدای موزیکشان با بوق ماشینها قاطی شده است. اما از اواسط آبان، وقتی هوا خنک میشود، جمعیت مسافرها کم میشود و جنگل به حالت طبیعی خودش برمیگردد. اگر یک روز وسط هفته را برای حرکت انتخاب کنید، از لحظهای که وارد جاده فرعی میشوید تا وقتی به کلبه برسید، شاید دو یا سه ماشین بیشتر نبینید.
صبحها که از خواب بیدار میشوید و درِ تراس را باز میکنید، مه تا نزدیک نردههای چوبی پایین آمده و بوی هیزم سوخته از خانههای روستایی پاییندست به مشام میرسد. روی میز چوبی تراس، برگهای زرد و قهوهای درختان توسکا ریخته که از باران شب قبل خیس خوردهاند. اینجا دیگر خبری از شرجی کلافهکننده مردادماه و پشهها نیست؛ یک پلیور پشمی میپوشید، لیوان چای داغ را دستتان میگیرید و در سکوت کامل به صدای دارکوبها و جریان آب جوی کنار حیاط گوش میدهید.
ماجرای سقفهای بلند و تله سیستم گرمایش
بیشتر کلبههای مثلثی که این روزها در شمال ساخته میشوند، سقفهای بلندی دارند که گاهی ارتفاعشان به پنج یا شش متر میرسد. از نظر فیزیکی، هوای گرم همیشه به سمت بالا حرکت میکند. حالا اگر صاحب اقامتگاه برای گرم کردن این فضا فقط یک بخاری گازی معمولی در طبقه همکف گذاشته باشد، اتفاق بدی میافتد: تمام هوای گرم زیر سقف شیروانی در نیمطبقه بالا جمع میشود و طبقه پایین سرد میماند.
در این حالت، کسی که شب در اتاق بالا میخوابد از شدت گرما کلافه میشود و عرق میکند، اما کسانی که پایین روی مبل نشستهاند، پاهایشان از سرمای کف یخ میزند. وقتی عکسهای یک کلبه سوییسی را بررسی میکنید، حتماً به سیستم گرمایش آن دقت کنید. بهترین گزینهها برای فصل سرما، کلبههایی هستند که گرمایش از کف یا شوفاژ دارند، یا علاوه بر بخاری و شومینه، یک اسپلیت دوکاره در سالن نصب کردهاند که با فن خودش هوای گرم را در کل فضا به صورت یکنواخت پخش میکند.
شومینههای هیزمی یا بخاریهای چوبسوز وسط سالن، برای درست کردن سیبزمینی آتشی و نشستن دور آتش در شبهای طولانی پاییز عالی هستند، اما نباید تنها منبع گرمای کلبه باشند. چون ساعت سه نصفهشب که هیزمها تمام میشود، کسی حوصله بیدار شدن و چوب ریختن در بخاری را ندارد و اگر بخاری گازی یا پکیج نباشد، کلبه تا صبح سرد میشود.
آب گرم، فشار آب و برق در روستاهای کوهستانی
در مناطق جنگلی و مرتفع، سیستم لولهکشی آب و شبکه برق با داخل شهرها فرق دارد. خیلی از کلبههایی که در نقاط بکر ساخته شدهاند، از آب چشمه یا منبعهای ذخیره استفاده میکنند. اگر کلبه پمپ آب قوی و آبگرمکن دیواری استاندارد یا موتورخانه نداشته باشد، به محض اینکه نفر اول برود حمام، آب گرم تمام میشود یا با باز کردن شیر ظرفشویی، آب دوش سرد میشود.
این موضوع بهخصوص زمانی که سراغ اجاره یک کلبه سوئیسی در ماسال در ارتفاعات و ییلاقات اولسبلنگاه میروید اهمیت بیشتری پیدا میکند. در بعضی از ییلاقات، برق از طریق پنل خورشیدی یا موتور برق تامین میشود و گاز لولهکشی وجود ندارد، بلکه از کپسول استفاده میکنند. قبل از رزرو حتماً بپرسید که آیا کلبه برق شهری و گاز لولهکشی دارد یا نه؛ و اگر کپسولی است، مطمئن شوید میزبان یک کپسول پرِ زاپاس در حیاط گذاشته باشد تا نصفهشب در سرما بیگاز نمانید.
چک کردن این جزئیات از روی عکسهای تبلیغاتی کار سادهای نیست. برای اینکه در مقصد با آب سرد یا قطعی گاز غافلگیر نشوید، بهتر است قبل از حرکت سراغ جاجیگا بروید و بخش امکانات و توضیحات هر اقامتگاه را دقیق بخوانید. در این پلتفرم، میزبانها موظفند نوع سیستم گرمایش، وضعیت آب و برق و تعداد رختخوابها را دقیق ثبت کنند و شما میتوانید با مقایسه گزینهها، کلبهای را انتخاب کنید که تاسیسات کاملی برای فصل سرما دارد.
جاده دسترسی و وضعیت آنتندهی موبایل
یکی دیگر از مواردی که در روزهای بارانی پاییز و زمستان حیاتی میشود، جاده منتهی به کلبه است. خیلی از کلبهها در انتهای جادههای فرعی قرار دارند که صد متر آخر آن خاکی است. این صد متر خاکی در تابستان هیچ مشکلی ندارد، اما با دو ساعت بارندگی پاییزی به یک مسیر گِلی و لیز تبدیل میشود که ماشینهای سواری معمولی در آن گیر میکنند و بالا نمیروند.
مثلاً اگر قصد گرفتن یک کلبه سوئیسی رامسر در مسیر جنگلی دالخانی یا روستاهای اطراف جواهرده را دارید، باید حواستان به شیب جاده و جنس زمین باشد. اگر ماشین شاسیبلند یا زنجیر چرخ ندارید، حتماً کلبهای را انتخاب کنید که مسیر دسترسی آن تا جلوی درِ پارکینگ، آسفالت، بتنریزی یا حداقل شنریزی سفت شده باشد تا موقع برگشتن برای بیرون آوردن ماشین نیازی به کمک تراکتورهای محلی پیدا نکنید.
موضوع بعدی آنتندهی موبایل و اینترنت است. خیلی از ما حتی در سفر هم نیاز داریم ایمیلهایمان را چک کنیم، یک کار بانکی انجام بدهیم یا حداقل برای پیدا کردن مسیر در نقشه به اینترنت وصل شویم. در درههای جنگلی و کوهستانی، گاهی یکی از اپراتورها اصلاً آنتن نمیدهد و دیگری اینترنت نسل چهار دارد.
دانستن وضعیت جاده و آنتندهی فقط از کسانی برمیآید که قبلاً در آن خانه ماندهاند. هنگام بررسی اقامتگاهها در جاجیگا، حتماً وقت بگذارید و نظرات مسافرهای قبلی را در پایین صفحه بخوانید. مسافرهایی که در هفتههای گذشته در همان کلبه اقامت داشتهاند، خیلی صریح مینویسند که آیا شیب جاده در بارندگی تند و خطرناک بوده، کدام سیمکارت در تراس کلبه آنتن میدهد و آیا وایفای اقامتگاه واقعاً کار میکند یا نه.
قبل از رفتن به کلبه چه چیزهایی بخریم؟
وقتی کلبهای در دل جنگل رزرو میکنید، یعنی آگاهانه از شلوغی شهر و مغازهها فاصله گرفتهاید. در بیشتر روستاهای جنگلی، تنها سوپرمارکت محل ساعت هفت غروب کرکره را پایین میکشد و نانوایی هم فقط دو ساعت صبح و دو ساعت عصر پخت دارد. وقتی ساعت پنج عصر هوا تاریک و سرد میشود و مه جاده را میگیرد، رانندگی در جاده باریک جنگلی برای خرید یک بسته زغال یا یک شانه تخممرغ اصلاً کار راحتی نیست.
قبل از اینکه از آخرین شهر مسیر خارج شوید و وارد جاده جنگلی شوید، صندوق عقب را پر کنید. نان به اندازه دو روز، گوشت و مرغ، زغال خشک، ژل آتشزا، چای، تنقلات و آب معدنی را کامل بخرید. اگر کلبه شومینه هیزمی دارد، از میزبان بپرسید که آیا هیزم خشک در اقامتگاه موجود است یا باید خودتان از کنار جاده چند بسته چوب خشک بخرید؛ چون هیزمهای خیس جنگل در پاییز به هیچ وجه آتش نمیگیرند و فقط دود راه میاندازند.
یک جفت دمپایی روفرشی ضخیم و جوراب پشمی هم در ساکتان بگذارید. کف کلبههای چوبی و سرامیکی در فصل سرد، حتی با روشن بودن بخاری هم صبحها خنک است و داشتن دمپایی شخصی کمک میکند راحتتر در سالن و آشپزخانه راه بروید.
منبع: خبرآنلاین

