رویداد۲۴| مازیار وکیلی – در بسیاری از موارد اقتباس از یک بازی کامپیوتری برای ساخت یک فیلم سینمایی نتایج خوبی به دنبال نداشته است. هیت من، مکس پین، مورتال کمبت و… از جمله بازیهایی بودند که توسط کارگردانان مختلف مورد اقتباس قرار گرفتند، اما نتیجه این اقتباسها همگی آثار ضعیفی بودند که بعید است تماشای آنها نتایج لذت بخشی به دنبال داشته باشد. شاید مشکل اصلی به تفاوتهای اساسی میان دو مدیوم برمیگردد. سناریو نویسی برای یک بازی کامپیوتری اساساً چیز متفاوتی است. سناریو بازیها با خواست و نیاز گیمری که قرار است در دنیای بازیها دخل و تصرف کند تنظیم میشود.
در حالی که تماشاگر سینما دخالتی در فرآیند فیلم ندارد و همین موضوع دست کارگردان و نویسنده را باز میگذارد تا او را به هر سمت و سویی که میخواهند هدایت کنند. همین تفاوت به ظاهر ساده باعث شده تا بازیهای کامپیوتری منبع چندان مناسبی برای اقتباس سینمایی نباشند. حال هر چقدر که بازی مورد اقتباس مشهورتر و تعداد کسانی که آن گیم را بازی کردهاند بیشتر باشند اقتباس از بازی دشوارتر میشود. چرا که تماشاگر مدام فیلم ساخته شده را با بازی قیاس میکند و لذت کمتری از فیلم ساخته شده میبرد. اما در آخرین نسخه سینمایی رزیدنت اویل اتفاق عجیبی اُفتاده است.
فیلم به خوبی توانسته خودش را از دنیای بازی جدا کند و تبدیل به محصولی خود بسنده شود که شاید از بازی به عنوان منبع اولیه اقتباس سینمایی تغذیه میکند، اما موفق میشود جهانی را طراحی کند که متعلق به خودش است.
منبع: رویداد 24


