نورنیوز-گروه بینالملل: انتخابات میاندورهای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا، فراتر از رقابت سنتی دو حزب جمهوریخواه و دموکرات، به صحنه آشکار شدن شکافهای عمیق سیاسی، اجتماعی و مذهبی در جامعه آمریکا تبدیل شد. نتایج نظرسنجی خروجی شبکه انبیسی نشان میدهد دموکراتها با وجود حمایت دونالد ترامپ از اسرائیل در جنگ ایران، توانستند حمایت گستردهای از گروههای مختلف رأیدهندگان به دست آورند و کنترل هر دو مجلس کنگره را از جمهوریخواهان بگیرند. شکاف مذهبی؛
از حمایت یهودیان و مسلمانان تا گرایش مسیحیان یکی از مهمترین یافتهها، تفاوت معنادار گرایش انتخاباتی پیروان ادیان است. ۶۷ درصد رأیدهندگان یهودی به دموکراتها و ۳۲ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند. در میان مسلمانان نیز حمایت از دموکراتها به ۸۵ درصد رسید. افراد فاقد وابستگی مذهبی با ۷۷ درصد و پیروان سایر ادیان با ۶۴ درصد، دیگر گروههای حامی دموکراتها بودند. در مقابل، جمهوریخواهان بیشترین حمایت مذهبی خود را از مورمونها با ۶۹ درصد کسب کردند. همچنین ۶۰ درصد پروتستانها و ۶۰ درصد پیروان سایر شاخههای مسیحیت به این حزب رأی دادند.
رقابت میان کاتولیکها تقریباً برابر بود؛ ۵۰ درصد جمهوریخواهان و ۴۸ درصد دموکراتها را انتخاب کردند. این الگو نشاندهنده تفاوت آشکار رفتار انتخاباتی میان گروههای مذهبی است، هرچند بهتنهایی علت این تفاوتها را مشخص نمیکند. شکاف نژادی و جنسیتی؛ پایگاههای متفاوت دو حزب در میان سفیدپوستان، ۵۱ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند؛ اما ۸۹ درصد سیاهپوستان، ۶۲ درصد لاتینتبارها و ۷۰ درصد آسیاییتبارها از دموکراتها حمایت کردند. در سایر گروههای نژادی نیز سهم دموکراتها ۵۳ درصد بود. بررسی جنسیتی نشان داد تنها اکثریت مردان سفیدپوست به جمهوریخواهان گرایش داشتند.
جمهوریخواهان در برخی گروههای جمعیتی همچنان موقعیت مناسبی داشتند: ۵۱ درصد افراد ۶۵ سال به بالا، ۵۴ درصد فارغالتحصیلان دبیرستان، ۵۸ درصد زنان سفیدپوست فاقد تحصیلات دانشگاهی و ۶۴ درصد مردان سفیدپوست فاقد تحصیلات دانشگاهی به این حزب رأی دادند. همچنین ۵۷ درصد کهنهسربازان و ۱۲ درصد رأیدهندگان همجنسگرا از جمهوریخواهان حمایت کردند. جنگ ایران؛ عامل تعیینکننده در تغییر رفتار انتخاباتی مهمترین بخش نظرسنجی به ارزیابی عملکرد نظامی دولت ترامپ در جنگ ایران مربوط میشود. تنها ۳۷ درصد رأیدهندگان، تصمیم آمریکا برای اقدام نظامی علیه ایران را درست دانستند؛
درحالیکه ۶۳ درصد آن را اشتباه ارزیابی کردند. از میان موافقان اقدام نظامی، ۹۱ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند؛ اما در میان مخالفان جنگ، سهم جمهوریخواهان به تنها ۱۶ درصد کاهش یافت. در گروه سنی ۱۸ تا ۲۹ سال، فقط ۱۹ درصد اقدام نظامی آمریکا علیه ایران را تصمیم درستی میدانستند و ۸۱ درصد با آن مخالف بودند. در میان مخالفان جنگ، تنها ۱۳ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند. این ارقام از فاصله قابلتوجه نسل جوان با سیاست نظامی دولت ترامپ حکایت دارد. اهمیت جنگ در تصمیم انتخاباتی آمریکاییها نیز چشمگیر بود؛
بهگونهای که ۷۴ درصد رأیدهندگان اعلام کردند جنگ ایران عاملی مهم یا تعیینکننده در انتخاب نمایندگان کنگره بوده است. در این گروه، ۶۳ درصد به دموکراتها و ۳۵ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند. در مقابل، میان ۲۶ درصدی که جنگ را عاملی کماهمیت یا بیتأثیر میدانستند، ۷۰ درصد جمهوریخواهان و ۲۸ درصد دموکراتها را انتخاب کردند. اسرائیل؛ نارضایتی اکثریت از سطح حمایت واشنگتن نگاه رأیدهندگان به حمایت آمریکا از اسرائیل نیز از دیگر یافتههای مهم نظرسنجی است. نیمی از شرکتکنندگان، معادل ۵۰ درصد، حمایت واشنگتن از اسرائیل را بیش از اندازه دانستند.
در مقابل، ۱۳ درصد معتقد بودند این حمایت کافی نیست و ۳۷ درصد سطح آن را مناسب ارزیابی کردند. ترکیب آرای این سه گروه نیز معنادار بود: از میان کسانی که حمایت آمریکا از اسرائیل را بیش از اندازه میدانستند، فقط ۲۰ درصد به جمهوریخواهان رأی دادند. این میزان در میان کسانی که خواهان حمایت بیشتر بودند، ۵۹ درصد و در میان موافقان سطح کنونی حمایت، ۷۲ درصد بود. بنابراین، مخالفت با حمایت بیش از اندازه از اسرائیل با کاهش محسوس سهم جمهوریخواهان همراه بوده است. پیامد سیاسی؛
هزینه داخلی سیاست خارجی ترامپ مجموع این یافتهها نشان میدهد جنگ ایران صرفاً یک موضوع سیاست خارجی نبود، بلکه به یکی از متغیرهای اثرگذار بر رفتار انتخاباتی شهروندان آمریکایی تبدیل شد. همزمانی مخالفت ۶۳ درصدی با اقدام نظامی، اهمیت جنگ برای ۷۴ درصد رأیدهندگان و نارضایتی نیمی از جامعه از حمایت بیش از اندازه اسرائیل، تصویری از هزینه سیاسی تصمیمات دولت ترامپ ارائه میکند. در کنار این عوامل، تفاوتهای مذهبی، نژادی، جنسیتی و نسلی نیز به بازآرایی پایگاه اجتماعی دو حزب کمک کرد.
پیروزی دموکراتها و بازپسگیری کنترل هر دو مجلس کنگره، نشان داد که حمایت از متحدان خارجی و ورود به جنگ، لزوماً به معنای کسب حمایت داخلی نیست و میتواند در کنار مسائل اقتصادی و اجتماعی، به عاملی تعیینکننده در سرنوشت انتخاباتی یک دولت تبدیل شود.
منبع: نورنیوز



