گروه ورزشی برنا/ تیم ملی فوتبال ایران در آخرین دیدار خود در تورنمنت بصره مقابل عراق به تساوی یک بر یک رسید تا با کسب چهار امتیاز، عنوان قهرمانی این رقابتها را از آن خود کند. شاید این تورنمنت با حضور تیمهای بزرگ فوتبال آسیا برگزار نشد و نتوان آن را محک جدی برای سنجش کیفیت تیم ملی دانست، اما اتفاقی که در این رقابتها رخ داد، میتواند از زاویه دیگری اهمیت داشته باشد. امیر قلعهنویی در این تورنمنت با ترکیبی متفاوت به میدان رفت و فرصت بازی به بازیکنانی داد که برخی از آنها برای نخستین بار پیراهن تیم ملی را بر تن میکردند.
حضور چهرههای تازه و میدان دادن به بازیکنان جوان، اتفاق مثبتی است که میتوان آن را به فال نیک گرفت. البته تغییر نسل به معنای کنار گذاشتن بازیکنان باتجربه صرفاً به دلیل سن نیست. آنچه اهمیت دارد، کیفیت، آمادگی و میزان تأثیرگذاری بازیکنان در ترکیب تیم ملی است. فوتبال ملی باید فضایی رقابتی داشته باشد و هیچ بازیکنی، فارغ از سابقه و نامش، نباید جایگاه تضمینشدهای در ترکیب داشته باشد. در همین راستا، حضور بازیکنان جوان در تورنمنت بصره را میتوان اتفاقی امیدوارکننده دانست.
شروع شوکهکننده ایران و بازگشت با گل حزباوی تیم ملی ایران در دیدار برابر عراق شروع خوبی نداشت. هنوز زمان زیادی از آغاز مسابقه نگذشته بود که حسین علی دروازه پیام نیازمند را باز کرد. گل زودهنگام عراق در ثانیههای ابتدایی، شوک بزرگی به تیم ایران وارد کرد بهخصوص برای ترکیبی که تعدادی از بازیکنان آن تجربه چندانی در سطح ملی نداشتند. با این حال، ایران در ادامه تلاش کرد جریان بازی را در اختیار بگیرد و برای رسیدن به گل تساوی فشار بیشتری روی دروازه عراق وارد کند.
سرانجام محمدامین حزباوی روی ارسال امید نورافکن توانست با ضربه سر دروازه عراق را باز کند و تیم ملی را از شکست نجات دهد. فرصتهایی که از دست رفت یکی از نکات قابل توجه در این مسابقه، موقعیتهای گلزنیای بود که بازیکنان با بیدقتی از دست دادند. تیم ملی میتوانست با استفاده بهتر از فرصتهای خود، نتیجهای متفاوت رقم بزند و حتی با چند گل از زمین مسابقه خارج شود. این اتفاق بار دیگر نشان داد که فوتبال ایران در بخش هجومی با مشکل تمامکنندگی مواجه است و برای تبدیل موقعیتها به گل، به بازیکنان موثرتری نیاز دارد. البته مشکلات تیم ملی فقط به خط حمله محدود نمیشود.
در بخش دفاعی نیز نمیتوان از ضعفهای موجود چشمپوشی کرد و گل زودهنگام عراق نشان داد که هماهنگی و تمرکز در این خط همچنان از مسائل مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. تیم ملی برای حضور موفق در رقابتهای بزرگ، نیاز به ساختاری مستحکمتر دارد. لیگ برتر، جایی که باید پدیده و ستاره معرفی شود شاید مهمترین مسئله فوتبال ایران، نه در ترکیب تیم ملی بلکه در خروجی لیگ برتر باشد. وقتی لیگ فوتبال ایران را بررسی میکنیم با تعداد محدودی بازیکن مواجه میشویم که توانستهاند در سالهای اخیر به چهرههای تأثیرگذار و تعیینکننده تبدیل شوند.
در بسیاری از تیمها، بازیکنان خارجی نقش اصلی را در خط حمله، میانه میدان و حتی بخشهای دفاعی ایفا میکنند و سهم بازیکنان ایرانی در تبدیل شدن به ستارههای واقعی لیگ، کمتر از چیزی است که انتظار میرود. مساله این است که لیگ ما در معرفی پدیدههای جدید و بازیکنانی که بتوانند در سطح ملی اثرگذار باشند، عملکرد مطلوبی نداشته است. هر فصل انتظار میرود چند بازیکن جوان با عملکردی درخشان به فوتبال ایران معرفی شوند اما چنین اتفاقی به اندازه کافی رخ نمیدهد و همچنان بخش قابل توجهی از تیمهای لیگ برتر به بازیکنان خارجی یا چهرههای قدیمی متکی هستند.
تیم ملی نمیتواند جای خالی بازیکنسازی در لیگ را پر کند در چنین شرایطی، نباید تمام انتظارها را از سرمربی تیم ملی داشت. قلعهنویی یا هر سرمربی دیگری میتواند به بازیکنان جوان میدان بدهد آنها را به اردو دعوت کند و فرصت حضور در مسابقات بینالمللی را فراهم کند اما تیم ملی نمیتواند به تنهایی ضعف ساختار بازیکنسازی فوتبال کشور را جبران کند. باشگاهها باید در استفاده از بازیکنان جوان، سرمایهگذاری روی آکادمیها و ایجاد فرصت واقعی برای استعدادهای داخلی جدیتر باشند. صرف داشتن آکادمی یا حضور چند بازیکن جوان در فهرست تیمها کافی نیست!
بازیکنان باید در مسابقات رسمی فرصت بازی پیدا کنند، مسئولیت بپذیرند و در فضایی رقابتی رشد کنند. از سوی دیگر، کاهش حضور بازیکنان ایرانی در تیمهای مطرح اروپایی نیز موضوعی است که نمیتوان نادیده گرفت. تجربه بازی در سطح بالای فوتبال اروپا، به بازیکنان کمک میکند تا از نظر فنی، تاکتیکی و ذهنی پیشرفت کنند. اگر لیگ داخلی نتواند بازیکنان باکیفیتی به فوتبال اروپا معرفی کند و بازیکنان فعلی نیز در سطح بالای رقابتهای بینالمللی حضور مستمر نداشته باشند، تیم ملی در بلندمدت با محدودیت بیشتری مواجه خواهد شد.
قهرمانی بصره پایان مشکلات نیست قهرمانی تیم ملی در تورنمنت بصره را باید به فال نیک گرفت. شاید سطح رقابتها چندان بالا نبود، اما حضور بازیکنان جوان و فرصت تجربه بازی در ترکیب تیم ملی، اتفاق مثبتی است که میتواند در آینده به سود فوتبال ایران باشد. مهم این است که این روند ادامه پیدا کند و حضور بازیکنان جدید به یک اتفاق مقطعی محدود نشود. تیم ملی در مسیر جام ملتهای آسیا به بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند در شرایط سخت، بازی را تغییر دهند. بازیکنانی که در لیگ داخلی رشد کرده باشند، تجربه کافی داشته باشند و از نظر فنی و ذهنی آماده رقابت با بهترینهای آسیا باشند.
رسیدن به چنین تیمی، تنها با تغییر ترکیب یا دعوت از چند بازیکن جوان ممکن نیست. فوتبال ایران باید در سطح باشگاهی پدیده معرفی کند، ستاره بسازد و بازیکنان تأثیرگذار پرورش دهد. اگر لیگ برتر همچنان در معرفی نسل جدید با مشکل مواجه باشد، تیم ملی نیز دیر یا زود با همین محدودیتها روبهرو خواهد شد. قهرمانی بصره میتواند شروع خوبی باشد اما آنچه فوتبال ایران به آن نیاز دارد، نه فقط قهرمانی در یک تورنمنت، بلکه یک مسیر مستمر برای بازیکنسازی و ساخت نسل جدید است. گزارش از زهره فلاحزاده انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا



