چرا ایران در مواجهه با کشورهای جنوب خلیجفارس سیاست یکسانی را دنبال نمیکند؟ برای مثال، چرا کویت و بحرین بیش از سایر کشورها در کانون حملات ایران قرار گرفتهاند؟
به گزارش خبرآنلاین روزنامه همشهری نوشت: سهشنبه شب، در پاسخ به حمله به قشم، پایگاه علیالسالم کویت هدف حمله نیروهای مسلح ما قرار گرفت. ۲ شب پیش هم سپاه پاسداران در پایگاه شیخعیسای بحرین رادار آمریکایی مستقر در این پایگاه را از کار انداخت.
نخست اینکه روابط سیاسی ایران با امارات، قطر و عربستان همچنان برقرار است؛ اما روابط تهران با کویت و بحرین دچار تنش و توقف شده است. دوم اینکه کویت و بحرین میتوانند مبدأ پشتیبانی از حمله زمینی به خوزستان و جزیره خارک باشند؛ درحالیکه نقش احتمالی امارات بیشتر به انتقال نیرو به جزایر اطراف تنگه هرمز محدود میشود. ازاینرو، شناسایی و هدف قراردادن مراکز تجمع نیروها در این مناطق اهمیت ویژهای دارد.
از سوی دیگر، موقعیت جغرافیایی کویت و بحرین در غرب خلیجفارس رادارها و سامانههای رهگیری مستقر در این دو کشور را به تجهیزات مهمی برای شناسایی موشکهای شلیکشده از غرب ایران تبدیل کرده است. بنابراین، هدف قراردادن رادارها و سامانههای پدافندی صرفاً انهدام چند تجهیزات نظامی نیست؛ بلکه بهمعنای دشوارترکردن شناسایی و رهگیری حملات بعدی است.
نتیجه این فشار، دشوارترشدن ادامه جنگ و ضرورت جایگزینی تجهیزات پدافندی برای دشمن است. از طرفی، با تضعیف رادارها و پدافند، دشمن ناچار است جنگندههای بیشتری را برای مأموریت دفاعی اختصاص دهد؛ یعنی تعداد جنگندههای کمتری برای حمله به ایران و اسکورت بمبافکنها در اختیار خواهد داشت.
به همین دلیل، فرمانده سنتکام شخصاً به همراه ۳۶کارشناس برای ارزیابی وضعیت پدافند به منطقه آمده است. عدالت منطقهای هم همین است؛ هر کشوری به اندازه نقشی که در این معادله ایفا میکند، سهم خود را دریافت خواهد کرد.
منبع: خبرآنلاین



