رئیس کمیته آموزشوپرورش کمیسیون آموزش مجلس، از موافقت سازمان اداری و استخدامی با پیشنهاد برقراری فوقالعاده ویژه فرهنگیان و پیگیری تصویب آن در شورای حقوق و دستمزد خبر داده و اعلام کرده است که آموزشوپرورش میتواند از طریق مولدسازی املاک و داراییهای در اختیار خود، منابع لازم برای پرداخت این فوقالعاده را تأمین کند.
بدون تردید، بهبود معیشت فرهنگیان و افزایش دریافتی معلمان از ضرورتهای جدی نظام تعلیموتربیت کشور است؛ اما پرسش اساسی این است که آیا تأمین یک پرداخت مستمر و ماهانه از محل فروش یا واگذاری منافع داراییهای آموزشوپرورش، راهکاری اصولی، اقتصادی و پایدار است؟ پیش از طرح چنین پیشنهادی، انتظار میرود محاسبات دقیق و کارشناسی آن انجام شده باشد.
آیا در جمع تصمیمگیران، متخصصان حوزه اقتصاد آموزش، بودجه و مدیریت دارایی حضور داشتهاند تا مشخص کنند برای ایجاد یک تغییر محسوس در وضعیت معیشتی معلم که رضایت شغلی نزدیک به یک میلیون معلم را ایجاد کند، چه میزان فوقالعاده ویژه باید برقرار شود؟ هزینه ماهانه و سالانه این تعهد چقدر خواهد بود و برای تأمین آن، چه میزان از املاک و داراییهای آموزشوپرورش باید به فروش برسد یا منافع آن واگذار شود؟ موضوع دیگر، امکان تحقق واقعی این درآمد است. در شرایط جنگی و رکود احتمالی بازار املاک، آیا اکنون زمان مناسبی برای فروش داراییهای آموزشوپرورش است؟
آیا کاهش تقاضا و افت احتمالی قیمتها، موجب واگذاری املاک ارزشمند این نهاد با قیمتی پایینتر از ارزش واقعی نخواهد شد؟ آیا در محاسبات اقتصادی این پیشنهاد، هزینه فرصت فروش داراییها و زیان احتمالی ناشی از فروش در شرایط نامناسب بازار نیز مورد توجه قرار گرفته است؟ حفظ سرمایههای عمومی در شرایط دشوار اقتصادی، خود بخشی از مسئولیت مدیریت کشور است. از سوی دیگر، باید به تفاوت ماهوی این دو منبع توجه کرد؛ فوقالعاده ویژه تعهدی مستمر و ماهانه است، اما فروش ملک، درآمدی محدود و یکباره ایجاد میکند. نمیتوان برای تأمین یک تعهد دائمی، به منبعی پایانپذیر متکی بود.
حتی اگر با فروش بخشی از املاک بتوان در کوتاهمدت منابعی فراهم کرد، پس از اتمام این داراییها، تکلیف پرداختهای مستمر فرهنگیان چه خواهد شد؟ املاک و داراییهای آموزشوپرورش صرفاً مجموعهای از اموال قابلفروش نیستند؛ این داراییها بخشی از سرمایه عمومی و پشتوانه توسعه زیرساختهای آموزشی کشورند و باید با نگاه بیننسلی از آنها صیانت شود. مولدسازی نیز اگر قرار است انجام شود، باید با هدف افزایش بهرهوری داراییها، توسعه فضاهای آموزشی و ایجاد منابع درآمدی پایدار برای خود نظام تعلیموتربیت باشد، نه تبدیل سرمایههای آن به منبعی برای جبران کسری اعتبارات جاری دولت.
حقوق و مزایای معلمان باید از محل منابع پایدار بودجه عمومی تأمین شود. نمیتوان از یک سو بر اهمیت معلم و ضرورت ارتقای جایگاه و منزلت حرفهای او تأکید کرد و از سوی دیگر، برای تأمین حقوق و مزایای مستمر او، به فروش سرمایههای متعلق به نسلهای آینده متوسل شد. مسئله معیشت فرهنگیان، راهحل پایدار و مبتنی بر اصلاح ساختار بودجه میخواهد؛ نه راهکارهایی که شاید امروز منابعی ایجاد کنند، اما فردا بخشی از سرمایه و ظرفیت نظام تعلیموتربیت کشور را از بین ببرند.
منبع: خبرآنلاین

