علامه محمدتقی جعفری از برجستهترین فیلسوفان و اندیشمندان معاصر ایران بود؛ متفکری که با تکیه بر عقل، منطق و استدلال، در حوزههای مختلف فلسفه، حکمت، کلام و معارف اسلامی آثار ماندگاری خلق کرد. او با استقلال فکری و رویکردی حقیقتجویانه، به یکی از چهرههای اثرگذار در پیوند اندیشههای فلسفی شرق و غرب تبدیل شد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، محمدتقی جعفری در سال ۱۳۰۴ خورشیدی در تبریز متولد شد. او پس از گذراندن مراحل عالی تحصیلات علوم اسلامی در شهرهای تبریز، تهران، قم و نجف، از محضر استادان برجسته حوزه علمیه بهره برد. از جمله استادان او میتوان به آیات عظام میرزا فتاح شهیدی، محمدرضا تنکابنی، کاظم شیرازی، سیدعبدالهادی شیرازی، سیدابوالقاسم خویی و سیدمحسن حکیم اشاره کرد.
بنابر روایت ایکنا، جعفری در سال ۱۳۶۳ قمری راهی نجف اشرف شد و در ۲۳ سالگی از آیتالله محمدکاظم شیرازی اجازه اجتهاد دریافت کرد. او در این شهر علاوه بر تحصیل علوم دینی، از محضر مرتضی طالقانی در زمینه تربیت اخلاقی و معنوی نیز بهره برد. این اندیشمند پس از ۱۱ سال اقامت در نجف، در سال ۱۳۳۷ خورشیدی به ایران بازگشت. او مدتی در مشهد اقامت داشت و سپس راهی تهران شد و تا پایان عمر به تحقیق، تدریس و تألیف پرداخت.
علامه جعفری؛ اندیشمندی در کانون توجه ساواک
فعالیتهای علمی و سخنرانیهای علامه جعفری در دانشگاهها و مساجد، او را به چهرهای شناختهشده در میان اقشار مختلف جامعه تبدیل کرد. محتوای برخی جلسات او مورد توجه ساواک قرار داشت و مأموران این سازمان برای کنترل و تهیه گزارش از نشستهایش حضور پیدا میکردند. بیش از ۱۸۰ سند از گزارشهای ساواک درباره علامه جعفری در کتاب «چراغ فروزان» منتشر شده است.
او همچنین پس از ورود به تهران، در جلسات علمی هفتگی منزل دکتر محمود حسابی، فیزیکدان برجسته ایرانی، شرکت کرد. این نشستها به مدت ۲۴ سال و تا پایان عمر دکتر حسابی ادامه داشت و فرصتی برای تبادل دیدگاههای علمی و فکری فراهم میکرد.
از حضور در جبهه تا دریافت نشان درجه یک دانش
علامه محمدتقی جعفری در دوران هشت سال دفاع مقدس نیز در کنار رزمندگان حضور یافت. او در سال ۱۳۶۱ به شهر جنگزده دزفول رفت و در جمع رزمندگان اسلام حاضر شد، اما بهدنبال بمباران شهر از سوی رژیم بعث عراق و به درخواست فرماندهان، پس از چند روز به تهران بازگشت.
تسلط کامل به زبانهای عربی و انگلیسی از دیگر ویژگیهای علمی این متفکر بود. او نزدیک به پنج دهه از عمر خود را صرف آموزش، پژوهش و تربیت جامعه کرد و سرانجام در سال ۱۳۷۶، به پاس ۵۰ سال فعالیت علمی و پژوهشی، نشان درجه یک دانش را دریافت کرد.
میراث ماندگار علامه جعفری در بیش از ۱۰۰ کتاب
حاصل سالها تلاش علمی علامه جعفری، انتشار بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب در زمینههای مختلف فلسفی، دینی و معرفتی است؛ آثاری که برخی از آنها همچنان از منابع مهم مطالعات فلسفی و اسلامی به شمار میروند.
شرح و تفسیر نهجالبلاغه در ۲۷ جلد، یکی از مهمترین آثار اوست. همچنین شرح مثنوی در ۱۵ جلد، از دیگر آثار شناختهشده این استاد است که بارها تجدید چاپ شده است.
او در پژوهشهای خود درباره مولانا نیز نگاهی تطبیقی داشت و اندیشههای این شاعر و عارف بزرگ را با مکاتب فلسفی و جهانبینیهای شرق و غرب بررسی کرد. حاصل این پژوهشها در کتاب «مولوی و جهانبینیها» منتشر شده است.
علامه محمدتقی جعفری با بیش از ۵۰ سال فعالیت علمی، آموزشی و پژوهشی، نام خود را در شمار متفکران اثرگذار معاصر ایران ثبت کرد؛ اندیشمندی که عقلگرایی، آزاداندیشی و حقیقتجویی را محور فعالیتهای فکری خود قرار داد و آثارش همچنان محل رجوع علاقهمندان فلسفه و معارف اسلامی است.
منبع: خبرآنلاین
