رفتن به محتوای اصلی
ورزشخبرگزاری میزان11 دقیقه مطالعه

داوری: به عملکردم نمره قبولی می‌دهم، اما هنوز خیلی چیزها محقق نشده/ برای انتخابات فدراسیون بسکتبال به کسی زنگ نمی‌زنم

سرپرست فدراسیون بسکتبال در گفت‌وگویی مفصل با میزان، از عملکرد ۴ سال اخیر خود، آینده تیم ملی، قرارداد مانولوپولوس، وضعیت بسکتبال بانوان و انتخابات پیش رو صحبت کرد و به انتقاد‌ها درباره ادامه سرپرستی‌اش و همچنین حادثه تلخ اتوبوس آکادمی سحر پاسخ داد.

داوری: به عملکردم نمره قبولی می‌دهم، اما هنوز خیلی چیزها محقق نشده/ برای انتخابات فدراسیون بسکتبال به کسی زنگ نمی‌زنم

در آستانه انتخابات فدراسیون بسکتبال، جواد داوری، رئیس پیشین، سرپرست فعلی و یکی از نامزد‌های ریاست این فدراسیون، در گفت‌و‌گو با میزان، به تشریح عملکرد خود پرداخت. داوری در این گفت‌وگوی اختصاصی درباره ۲ مدال برنز بازی‌های آسیایی ناگویا، شانس صعود ایران به جام جهانی، آینده همکاری با سوتیریس مانولوپولوس، مشکلات بسکتبال بانوان و وضعیت مالی فدراسیون صحبت کرد.

داوری همچنین در پاسخ به انتقاد‌ها درباره عدالت انتخابات تأکید کرد که برای جلب رأی با رؤسای هیئت‌های استانی تماس نمی‌گیرد و در بخش دیگری از صحبت‌هایش، به تشریح آخرین اقدامات صورت‌گرفته برای مصدومان سانحه آکادمی سحر پرداخت. متن کامل این گفت‌و‌گو به شرح زیر است: حدود ۵ سال از آغاز حضورتان در رأس فدراسیون بسکتبال می‌گذرد. وقتی به این دوران نگاه می‌کنید، چقدر به اهدافی که داشتید رسیده‌اید و مهم‌ترین ناکامی‌هایتان چه بوده است؟ تجربه متفاوتی بود.

من از ۳۳ سالگی وارد مدیریت ورزش شدم و ۲ دوره ریاست هیئت بسکتبال استان را تجربه کردم، اما مدیریت فدراسیون شرایط کاملاً متفاوتی داشت. یک تا یک سال و نیم نخست واقعاً سخت گذشت. تیم ملی بزرگسالان نیازمند تغییر نسل بود، تیم‌های پایه شرایط مناسبی نداشتند، بسکتبال ۳ نفره تازه ساختار مشخصی پیدا کرده بود و بسکتبال بانوان هم با مشکلات زیادی مواجه بود.

واقعیت این است که تغییر نسل تیم ملی هم باید زودتر اتفاق می‌افتاد. البته نمی‌خواهم مدیریت‌های قبلی را زیر سؤال ببرم، اما وقتی نسل طلایی کنار می‌رود، نمی‌توان انتظار داشت بازیکنان جوان بلافاصله همان نتایج را تکرار کنند. قبول دارم که در سال نخست اشتباهاتی هم داشتیم. شاید اگر امروز با تجربه فعلی به آن مقطع برگردم، بعضی تصمیمات، به‌خصوص در حوزه مربیگری و تغییرات تیم ملی را در زمان متفاوتی اتخاذ کنم. آن زمان با بزرگان بسکتبال مشورت می‌کردیم، اما شرایط بسیار دشوار بود. هنوز ۶ ماه از انتخابات نگذشته بود که مسائل مربوط به جمع‌آوری امضا و برگزاری مجمع مطرح شد.

این حواشی در کنار نتایج تیم ملی، کار را سخت‌تر می‌کرد. اگر بخواهید به عملکرد خودتان نمره بدهید، چه نمره‌ای می‌دهید؟ شاید نمره قبولی بدهم، اما قطعاً آن چیزی نیست که در ذهنم داشتم. هنوز اهدافی داریم که محقق نشده‌اند. البته اتفاقات خوبی هم افتاده است؛ بسکتبال بانوان احیا شده، ۳ نفره پیشرفت کرده و تیم ملی بزرگسالان به ترکیبی از جوانان و بازیکنان باتجربه رسیده است. به آینده خوش‌بین هستم، اما معتقدم کار‌های زیادی باقی مانده و باید با تمرکز و تلاش بیشتری ادامه دهیم.

یکی از برنامه‌های مورد تأکید شما، استعدادیابی و پشتوانه‌سازی بوده است. چه دستاورد مشخصی در این بخش داشته‌اید؟ در گذشته برای انتخاب بازیکنان بعضی تیم‌های پایه، شاید فقط ۲۰ یا ۳۰ بازیکن در اختیار داشتیم. امروز شرایط فرق کرده و حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ بازیکن را در فرایند استعدادیابی زیر نظر داریم. برنامه‌ای طراحی کرده‌ایم که رده‌های سنی مختلف را تا سال ۲۰۳۲ میلادی پوشش می‌دهد. تلاش می‌کنیم این طرح به یک ساختار آکادمی‌محور تبدیل شود تا استعداد‌ها به‌صورت مستمر شناسایی، آموزش داده و به تیم‌های ملی معرفی شوند. این یکی از مهم‌ترین اتفاقات دوران مدیریتی ما بوده است.

البته نتیجه چنین برنامه‌ای را نباید صرفاً در کوتاه‌مدت جست‌و‌جو کرد. تیم‌های ۵ نفره و ۳ نفره مردان در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲ مدال برنز گرفتند. این نتایج را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا بسکتبال ایران هنوز با روز‌های قهرمانی آسیا فاصله ندارد؟ قطعاً ۲ مدال برنز دستاورد ارزشمندی است، به‌خصوص وقتی در دوره قبلی مدالی نگرفته بودیم. با این حال، من هم قبول دارم که بسکتبال ایران روز‌هایی را تجربه کرده که قهرمان آسیا بوده و طبیعی است مردم انتظار بیشتری داشته باشند. درباره تیم ۵ نفره باید بگویم مشکلات زیادی داشتیم.

حتی روز قبل از اعزام درگیر بازگرداندن ۲ بازیکن به ایران به دلیل مصدومیت بودیم. مسائل مربوط به سربازی، مصدومیت‌ها و شرایط برخی بازیکنان فشار زیادی ایجاد کرد. تیم ۳ نفره هم عملکرد خوبی داشت. درباره بانوان نیز با وجود پیشرفت‌های صورت‌گرفته، باید آسیب‌شناسی دقیق‌تری انجام دهیم تا در دوره‌های آینده نتایج بهتری بگیریم. فاصله فعلی بسکتبال ایران با قدرت‌های آسیا چقدر است و چه زمانی می‌توان دوباره به قهرمانی فکر کرد؟ باید شرایط امروز بسکتبال آسیا را با گذشته مقایسه کنیم. کشور‌هایی مانند ژاپن سرمایه‌گذاری گسترده‌ای کرده‌اند.

استرالیا و نیوزیلند هم به رقابت‌های آسیایی اضافه شده‌اند و سطح مسابقات بسیار بالاتر رفته است. موضوع دیگر استفاده کشور‌ها از بازیکنان خارجی تابعیت‌گرفته است. این مسئله به یکی از چالش‌های جدی ما تبدیل شده و خودمان هم در حال بررسی و پیگیری امکان استفاده از ظرفیت قوانین فیبا در این زمینه هستیم.

من به تغییر نسل اعتقاد دارم. امروز بازیکنان ۲۲ یا ۲۳ ساله‌ای داریم که تجربه کاپ آسیا، بازی‌های آسیایی و مسابقات مهم بین‌المللی را کسب کرده‌اند. این نفرات وقتی به ۲۷ یا ۲۸ سالگی برسند، می‌توانند حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشند. کمتر از ۲ هفته دیگر باید در انتخابی جام جهانی ۲۰۲۷ در ۲ دیدار حساس در مالزی به مصاف استرالیا و فیلیپین برویم. چقدر به صعود امیدوارید؟ شرایط واقعاً سخت شده است. یکی از مشکلات مهم ما این است که عملاً امتیاز میزبانی را از دست داده‌ایم. باید در چند مسابقه میزبان می‌بودیم، اما به دلیل شرایط کشور نتوانستیم از این امتیاز استفاده کنیم.

از طرف دیگر، بازیکنان لژیونر معمولاً تنها ۳ یا ۴ روز قبل از مسابقه به اردو اضافه می‌شوند. مصدومیت‌ها هم مشکلاتی ایجاد کرده‌اند. ما دیگر فوق‌تاره‌ای مثل حامد حدادی در بسکتبالمان نداریم و نمی‌توانیم همان سبک گذشته را ادامه دهیم. تیم ملی باید شکل بازی خود را تغییر دهد و فکر می‌کنم این تغییر در عملکرد بازیکنان کاملاً مشهود است. اگر مسابقه قبلی با نیوزیلند را می‌بردیم، شرایطمان متفاوت بود.

استرالیا تیم بسیار قدرتمندی است و بازی با فیلیپین هم اهمیت بالایی دارد. به نظرم برای رسیدن به هدفمان حداقل به ۲ پیروزی نیاز داریم و کار آسانی نخواهد بود. بااین‌حال، همیشه امیدوارم. بازیکنان باید با آرامش و بدون دغدغه وارد زمین شوند. اعتقاد دارم این تیم توانایی رقم زدن اتفاقات خوب را دارد. سوتیریس مانولوپولوس تأثیر زیادی بر عملکرد تیم ملی، به‌خصوص ساختار دفاعی داشته است. او با وجود شرایط جنگی به ایران برگشت. چطور توانستید همکاری را ادامه دهید و وضعیت قراردادش چگونه است؟ مانولوپولوس مربی بسیار خوبی است.

سابقه کار در سطح بالای بسکتبال اروپا و هدایت تیم ملی یونان را دارد. در ابتدای همکاری، رسیدن به توافق با او آسان نبود، اما به‌مرور شناخت خوبی از یکدیگر پیدا کردیم. نکته جالب درباره او این است که با فرهنگ ایرانی ارتباط بسیار خوبی برقرار کرده؛ بچه‌ها را دوست دارد، رفتار حرفه‌ای دارد و بازیکنان هم علاقه زیادی به او دارند. درباره بازگشتش بعد از جنگ باید بگویم خودش هم خیلی پیگیر بود. مرتب می‌پرسید چه زمانی باید به ایران برگردد. البته خانواده‌اش نگرانی‌هایی داشتند و حتی با همسرش صحبت کردم تا شرایط کشور را برایش توضیح بدهم.

قرارداد او تمدید شده و هدف ما ادامه همکاری در مسیر جام جهانی و در صورت فراهم شدن شرایط، رقابت‌های انتخابی المپیک است. معتقدم حضورش می‌تواند کمک بزرگی به آینده تیم ملی کند. بسکتبال بانوان پیشرفت کرده، اما هنوز به دیویژن A آسیا نرسیده است. از طرفی تیم ۵ نفره زنان به ناگویا اعزام نشد و همکاری با مربی روس هم به سرانجام نرسید. چه برنامه‌ای برای این بخش دارید؟ در بخش بانوان دوره موفقی داشتیم و به نظرم النی کاپوچیانی کار‌های ارزشمندی انجام داد. اما باید بپذیریم که تعداد بازیکنان در چرخه تیم ملی محدود بود و برای پیشرفت بیشتر نیاز به پشتوانه‌سازی داریم.

یکی از مشکلات جدی، کمبود مسابقات تدارکاتی بین‌المللی است. امسال هم به دلیل شرایط جنگی برخی برنامه‌ها لغو شد. دعوت‌نامه‌هایی برای حضور در مسابقات دریافت کرده‌ایم و امیدواریم بتوانیم از فرصت‌هایی مانند رقابت‌های ویلیام جونز استفاده کنیم. درباره مربی خارجی هم شرایط کشور متفاوت است. همان‌طور که می‌دانید، آوردن مربی و بازیکن خارجی آسان نیست. با گزینه‌های مختلف در ارتباط بوده‌ایم، اما بعضی مربیان نتوانستند به ایران بیایند. با مشورت مجموعه فنی بانوان به دنبال راهکار دیگری هستیم؛ از جمله استفاده از مربیان داخلی در کنار مشاور فنی باتجربه.

هدفمان تغییر نکرده، اما شاید لازم باشد مسیر رسیدن به آن را تغییر دهیم. بسیاری از فدراسیون‌ها با مشکلات مالی و بدهی‌های انباشته مواجه‌اند. وضعیت مالی فدراسیون بسکتبال چگونه است؟ آیا مدیر بعدی با بدهی روبه‌رو خواهد شد؟ مشکلات اقتصادی و محدودیت‌های ارزی فشار زیادی ایجاد کرده‌اند. تغییرات نرخ ارز و افزایش هزینه‌ها، به‌خصوص درباره مربیان خارجی و اعزام تیم‌ها، کار را دشوار کرده است. با این حال، خوشبختانه مجموعه مالی فدراسیون توانسته شرایط را مدیریت کند. در حال حاضر برای برخی پرداخت‌های مربوط به مربیان خارجی درگیر مراحل اداری هستیم، اما مشکل بدهی جاری نداریم.

البته باید اشاره کنم در سال نخست، ماجرایی با یکی از حامیان مالی داشتیم که به اختلاف حقوقی کشیده شد. در این پرونده رأی به نفع فدراسیون صادر شده و موضوع در مرحله اجرای احکام است. سال اول از نظر مالی بسیار سخت بود، چون بعد از کرونا حجم مسابقات ناگهان افزایش یافت. با وجود همه مشکلات، توانستیم فعالیت‌ها و حتی بخشی از بازسازی زیرساخت‌ها را انجام دهیم. تأکید می‌کنم که در شرایط فعلی، فدراسیون بدهی جاری ندارد. یکی از انتقاد‌های جدی به انتخابات پیش‌رو این است که شما هم سرپرست فدراسیون هستید و هم نامزد ریاست آن.

برخی معتقدند این موضوع می‌تواند عدالت انتخاباتی را زیر سؤال ببرد. چه تضمینی می‌دهید که از موقعیت فعلی برای کسب رأی استفاده نکنید؟ در انتخابات ریاست‌جمهوری هم وقتی رئیس‌جمهور مستقر برای دوره بعد نامزد می‌شود، قرار نیست به‌خاطر حضور او شخص دیگری مدیریت کشور را در اختیار بگیرد. طبق اساسنامه فدراسیون‌ها نیز فرایند انتخابات باید از مدت مشخصی قبل از پایان دوره آغاز شود و طبیعتاً رئیس مستقر در بخشی از این فرایند حضور دارد.

من شخصاً اعتقادی به استفاده از جایگاه مدیریتی برای گرفتن رأی ندارم. می‌توانید از تک‌تک رؤسای هیئت‌ها سؤال کنید. قرار نیست به کسی زنگ بزنم و بگویم به من رأی بدهید. اگر در این ۴ سال درست کار کرده باشم، دیگر نیازی به چنین اقداماتی ندارم. مجموعه بسکتبال عملکرد ما را دیده و خودش می‌تواند قضاوت کند. در مجامع گذشته هم حمایت خوبی از برنامه‌های فدراسیون وجود داشته است. حتی بعد از بازی‌های آسیایی، خودم برای تعیین تکلیف سرپرستی و انتخابات پیگیر بودم و آمادگی داشتم اگر قرار است فرد دیگری منصوب شود، کار‌ها را تحویل بدهم.

من ارتباطات مختلفی دارم، اما هیچ‌وقت نخواسته‌ام از این ارتباطات برای حفظ جایگاهم استفاده کنم. مطمئن باشید از موقعیت سرپرستی سوءاستفاده انتخاباتی نخواهم کرد.

اگر اول دی‌ماه بار دیگر به ریاست فدراسیون انتخاب شوید، مهم‌ترین وعده شما به جامعه بسکتبال چیست؟ معتقدم مسیری که آغاز کرده‌ایم درست بوده، اما باید با قدرت بیشتری ادامه پیدا کند. این مسیر با مشورت کارشناسان و بزرگان بسکتبال شکل گرفته و مرتب مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. یکی از اولویت‌های مهم من توسعه زیرساخت‌هاست. در این زمینه مشکلات زیادی داریم. تلاش کرده‌ایم امکاناتی برای بسکتبال ۳ نفره فراهم کنیم و در بحث کمپ‌های تیم‌های ملی هم اقداماتی انجام داده‌ایم، اما بخشی از برنامه‌ها به دلیل شرایط جنگی و محدودیت بودجه متوقف شد.

در دوره بعد، تمرکز بیشتری بر زیرساخت‌ها، توسعه استعدادیابی، آماده‌سازی تیم‌های پایه و افزایش مسابقات بین‌المللی خواهیم داشت. بحث میزبانی هم بسیار مهم است. باید تلاش کنیم در هر شرایطی ارتباطات بین‌المللی بسکتبال حفظ شود و برنامه‌های آماده‌سازی تیم‌ها متوقف نشود. به حادثه تلخ واژگونی اتوبوس تیم بانوان آکادمی سحر برسیم. آخرین وضعیت مصدومان چگونه است و فدراسیون چه اقداماتی انجام داده است؟ واقعاً حادثه تلخی بود. از همان ابتدا وزیر ورزش دستور پیگیری موضوع را صادر کرد. مسئولان ورزش استان، فدراسیون پزشکی ورزشی و مجموعه بسکتبال وارد عمل شدند.

مصدومان ابتدا در بیمارستان‌های شوش و گلستان اهواز تحت درمان قرار گرفتند. شرایط بعضی از آنها بسیار سخت بود. باید از کادر درمان بیمارستان گلستان اهواز تشکر ویژه‌ای کنم. به‌خصوص پزشکی که جراحی عروق پریا مهرمند را انجام داد و اقدامات بسیار ارزشمندی برای نجات اندام آسیب‌دیده او صورت گرفت. ما بعد از بازگشت از اهواز هم پیگیر وضعیت تک‌تک اعضای تیم شدیم. بعضی از بازیکنان ظاهراً ترخیص شده بودند، اما وقتی تماس گرفتیم متوجه شدیم آسیب‌های جدی، از جمله شکستگی و جراحات صورت دارند.

با پیگیری وزارت ورزش، فدراسیون پزشکی ورزشی و دکتر سهراب کیهانی، اقدامات درمانی ادامه پیدا کرده است. موضوع هزینه‌های درمان هم پیگیری می‌شود و از خانواده‌ها خواسته‌ایم هزینه‌هایی را که پرداخت کرده‌اند اعلام کنند تا برای رسیدگی به آنها اقدام شود. درباره مسئولیت این حادثه هم ابهاماتی وجود دارد. آیا امکان تعویق مسابقه یا فراهم کردن شرایط اقامت تیم وجود نداشت؟ چه کسی باید پاسخگو باشد؟ باید چند موضوع را از هم جدا کنیم. مسابقه روز جمعه برگزار شده بود و اعضای تیم برای بازگشت بلیت قطار داشتند که ظاهراً سفرشان لغو شد.

بعد از آن تصمیم به بازگشت با اتوبوس گرفتند و متأسفانه این اتفاق رخ داد. درباره تعویق مسابقه باید بگویم تا جایی که اطلاع دارم درخواست رسمی مشخصی به دست ما نرسیده بود که مثلاً مسابقه به تعویق بیفتد یا تیم برای چند روز اقامت بیشتری نیاز داشته باشد. اگر چنین درخواستی مطرح می‌شد، طبیعتاً امکان بررسی آن وجود داشت.

از سوی دیگر، به نظرم اگر یکی از مسئولان باشگاه زودتر برای پیگیری شرایط مصدومان و هماهنگی انتقال آنها اقدام می‌کرد، شاید بعضی کار‌ها سریع‌تر انجام می‌شد. البته شرایط بسیار خاص و دشوار بود و نمی‌توان بدون بررسی همه جوانب قضاوت کرد. درباره اینکه مقصر اصلی حادثه چه کسی بوده، من نمی‌توانم حکم قطعی بدهم. باید مسائل مربوط به سفر، شرایط حرکت اتوبوس و اتفاقاتی که در مسیر رخ داده بررسی شود. آنچه اکنون برای ما اهمیت بیشتری دارد، سلامت مصدومان و ادامه درمان آنهاست. پیگیری این موضوع را رها نخواهیم کرد.

و در پایان، چه پیامی برای خانواده بسکتبال ایران در آستانه انتخابات دارید؟ امیدوارم هر فردی که در انتخابات انتخاب می‌شود، بتواند به بسکتبال ایران کمک کند. موضوع فقط حضور من یا شخص دیگری نیست؛ مهم این است که مجموعه بسکتبال پیشرفت کند. ما استعداد‌های زیادی داریم و باید شرایطی فراهم کنیم که این جوانان بتوانند توانایی‌هایشان را در سطح بین‌المللی نشان دهند. امیدوارم بسکتبال ایران در آینده به جایگاهی برسد که شایستگی آن را دارد. انتهای پیام/

منبع: خبرگزاری میزان

منبع خبرخبرگزاری میزان
نمای زنده فرهاببه‌روزرسانی 02:04
196,537مطلب نمایه‌شده
166,746موضوع و برچسب
30منبع خبری
14حوزه موضوعی