رویداد۲۴| زنان در اقتصاد ایران با یک تناقض جدی روبهرو هستند؛ از یک سو، طی چند دهه گذشته سهم قابل توجهی از ظرفیت آموزش عالی کشور را به خود اختصاص دادهاند و در رشتههای تخصصی، دانشگاهی و حرفهای حضور پررنگی دارند، اما از سوی دیگر، هنگام ورود به بازار کار با موانعی مواجه میشوند که اجازه نمیدهد این سرمایه انسانی به فرصت شغلی پایدار و درآمد اقتصادی تبدیل شود. آمارهای بازار کار نشان میدهد مشارکت اقتصادی زنان در ایران همچنان فاصله قابل توجهی با مردان دارد و در پنج سال گذشته نیز تغییر معناداری در این وضعیت ایجاد نشده است.
بررسی آمارهای مرکز آمار ایران از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ نشان میدهد نرخ مشارکت اقتصادی زنان از ۱۳.۳ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۱۳.۴ درصد در سال ۱۴۰۴ رسیده است. این در حالی است که نرخ مشارکت اقتصادی مردان در همین دوره همواره در محدوده ۶۷ تا ۶۹ درصد قرار داشته است. به عبارت دیگر، فاصله مشارکت اقتصادی زنان و مردان در ایران همچنان بیش از ۵۴ واحد درصد است. این ارقام در شرایطی ثبت شده که اقتصاد ایران با مشکلاتی مانند کاهش بهرهوری، محدودیت سرمایهگذاری، خروج نیروی متخصص و کاهش قدرت خرید خانوارها مواجه است.
در چنین شرایطی، استفاده نکردن از ظرفیت نیمی از جمعیت کشور به معنای محدود کردن یکی از مهمترین منابع رشد اقتصادی است. زنان در پنج سال گذشته چه سهمی از بازار کار داشتهاند؟ برای بررسی وضعیت اشتغال زنان باید میان سه شاخص تفاوت قائل شد: نرخ مشارکت اقتصادی، نسبت اشتغال و نرخ بیکاری. نرخ مشارکت نشان میدهد چه سهمی از جمعیت در سن کار، شاغل یا در جستوجوی کار هستند. نسبت اشتغال، سهم جمعیت شاغل از کل جمعیت در سن کار را نشان میدهد و نرخ بیکاری نیز نسبت افراد بیکار جویای کار به جمعیت فعال اقتصادی را مشخص میکند.
بررسی این شاخصها نشان میدهد مشکل زنان در بازار کار ایران تنها بیکاری نیست؛ بخش قابل توجهی از زنان اساساً وارد بازار کار نمیشوند یا پس از مدتی از آن خارج میشوند. جدول وضعیت مشارکت و اشتغال زنان و مردان در ایران طی پنج سال گذشته
سال مشارکت اقتصادی زنان مشارکت اقتصادی مردان نسبت اشتغال زنان نسبت اشتغال مردان بیکاری زنان
۱۴۰۰ ۱۳,۳ درصد ۶۸,۷ درصد ۱۱,۱ درصد ۶۳,۳ درصد ۱۶ درصد
۱۴۰۱ ۱۳,۶ درصد ۶۸,۲ درصد ۱۱,۴ درصد ۶۳ درصد ۱۵,۸ درصد
۱۴۰۲ ۱۴,۲ درصد ۶۸,۴ درصد ۱۲,۱ درصد ۶۳,۹ درصد ۱۵ درصد
۱۴۰۳ ۱۴,۱ درصد ۶۸,۱ درصد ۱۲,۱ درصد ۶۳,۹ درصد ۱۴,۳ درصد
۱۴۰۴ ۱۳,۴ درصد ۶۷,۹ درصد ۱۱,۴ درصد ۶۳,۸ درصد ۱۵ درصد
منبع: دادههای سالانه مرکز آمار ایران، طرح آمارگیری نیروی کار. ارقام مربوط به جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر است. این جدول دو واقعیت را نشان میدهد. نخست اینکه مشارکت اقتصادی زنان طی این پنج سال رشد پایداری نداشته و حتی در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبل کاهش یافته است. دوم اینکه نرخ بیکاری زنان در تمام این سالها به شکل محسوسی بالاتر از مردان بوده است. در سال ۱۴۰۴ نرخ بیکاری زنان به ۱۵ درصد رسید، در حالی که این نرخ برای مردان ۶ درصد بود؛ بنابراین احتمال بیکار ماندن زنان فعال در بازار کار بیش از دو برابر مردان است.
بر اساس برآوردهای مدلسازیشده بانک جهانی و سازمان بینالمللی کار، سهم زنان از کل نیروی کار ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶.۹ درصد بوده است. این یعنی حتی در ترکیب جمعیت فعال اقتصادی نیز زنان کمتر از یکپنجم نیروی کار کشور را تشکیل میدهند.
بازار کار ایران هنوز برای حضور برابر زنان و مردان طراحی نشده است / مشکل اشتغال زنان در ایران را نمیتوان صرفاً به کمبود فرصتهای شغلی یا شرایط رکودی اقتصاد نسبت داد آرزو یکتا، کارشناس حقوق کار، درباره تحلیل موانع اشتغال زنان در ایران به تجارتنیوز میگوید: در این زمینه میتوان به مجموعهای از عوامل حقوقی، اقتصادی و ساختاری اشاره کرد. مهمترین مساله این است که بازار کار ایران هنوز برای حضور برابر زنان و مردان طراحی نشده است. او میافزاید: مشکل اشتغال زنان در ایران را نمیتوان صرفاً به کمبود فرصتهای شغلی یا شرایط رکودی اقتصاد نسبت داد.
زنان حتی در دورههایی که بازار کار با تقاضای نیروی انسانی مواجه است، برای ورود به بسیاری از موقعیتهای شغلی با محدودیتهایی روبهرو هستند که مردان آن را تجربه نمیکنند. یکی از مشکلات اساسی، نگاه جنسیتی در فرآیند استخدام است این کارشناس حقوق کار ادامه میدهد: یکی از مشکلات اساسی، نگاه جنسیتی در فرآیند استخدام است. در بخشی از بنگاههای اقتصادی، کارفرما پیش از بررسی توانایی، تخصص و تجربه متقاضی، درباره وضعیت تأهل، احتمال بارداری، مسئولیتهای خانوادگی و میزان انعطافپذیری او قضاوت میکند.
آرزو یکتا تاکید میکند: به همین دلیل ممکن است یک زن متخصص با شرایط علمی و حرفهای مشابه یک مرد، شانس کمتری برای استخدام داشته باشد. این مساله بهخصوص درباره زنان جوان و زنان در آستانه ازدواج یا فرزندآوری بیشتر دیده میشود. در واقع ضعف زیرساختهای نگهداری از کودکان بهصورت غیرمستقیم بر دوش زنان قرار میگیرد و کارفرما به جای مطالبه اصلاح این زیرساختها، از استخدام زنان خودداری کند.
منبع: رویداد 24



