زاهدان- احمد اعرابی از رزمندگان کمتر شناختهشده دفاع مقدس بود که پس از پایان جنگ نیز خدمت را متوقف نکرد و تا آخرین روزهای زندگی، خود را متعهد به آرمانهایش میدانست.
حسن نوری، دبیر جبهه مردمی و فرهنگی سیستان و بلوچستان، در گفتگو با خبرنگار مهر در روایت خاطرات احمد اعرابی اظهار کرد: اعرابی در دوران هشت سال دفاع مقدس چندین بار مجروح شد و علاوه بر جراحات ناشی از ترکش، عوارض شیمیایی را نیز تحمل میکرد، اما هیچگاه برای ثبت مجروحیتهای خود و تشکیل پرونده جانبازی اقدام نکرد.
وی افزود: حتی در سالهای پایانی عمر اعرابی که هزینههای درمانی او افزایش یافته بود، این موضوع تغییری نکرد. سردار ناظری که در مقطعی مسئولیت بنیاد شهید استان را بر عهده داشت و از نزدیک در جریان مجروحیتهای او بود، بارها از اعرابی خواست برای تشکیل پرونده و برخورداری از حمایتهای درمانی همکاری کند، اما او نپذیرفت.
معاملهای که نمیخواست در آن شریک داشته باشد
نوری با اشاره به روحیه اعرابی در پرهیز از نام و نشان گفت: پس از شهادت او نیز همرزمانش تلاش کردند پیکرش در گلزار شهدا و در کنار دوستان و فرماندهان شهیدش، از جمله حاج محب فارسی، فرمانده گردان ۴۰۹، به خاک سپرده شود، اما در نهایت خانوادهاش او را در مزار خانوادگی دفن کردند.
وی ادامه داد: اعرابی درباره پرهیزش از دیده شدن میگفت با شخص دیگری معامله کرده و نمیخواهد در این معامله شریکی داشته باشد. همین نگاه باعث شده بود از امتیازاتی که میتوانست در قبال سالها مجاهدت و مجروحیت دریافت کند نیز چشمپوشی کند.
دبیر جبهه مردمی و فرهنگی سیستان و بلوچستان بیان کرد: گمنامی برای اعرابی به معنای کنارهگیری از مسئولیت نبود؛ او پس از پایان جنگ مدتی مسئولیت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس را بر عهده گرفت و با پیگیریهای خود برای حفظ اسناد، آثار و یادگارهای جنگ تلاش کرد.
بیماری هم مانع ادامه مسئولیتهایش نشد
نوری با اشاره به وضعیت جسمی اعرابی در سالهای پایانی عمرش گفت: او شرایط جسمی دشواری داشت و حتی پیوند کلیه انجام داده بود، اما هیچگاه خود را از مسئولیتهایی که بر عهده میگرفت، کنار نکشید.
وی افزود: گاهی دوستان و همرزمانش برای مدتی از او بیخبر میماندند و وقتی علت غیبتش را جویا میشدند، با احتیاط از مأموریتهایی در خارج از استان و حتی خارج از کشور سخن میگفت، بدون آنکه جزئیات آنها را بازگو کند.
نوری ادامه داد: آنچه از زندگی اعرابی میتوان آموخت، این است که پایان یک دوره مسئولیت یا رسیدن به سن بازنشستگی نباید به معنای کنار گذاشتن وظیفه و تعهد باشد؛ او حتی با وجود بیماری و محدودیتهای جسمی، تا واپسین سالهای زندگی به دنبال انجام مسئولیتهای خود بود.
وی تأکید کرد: احمد اعرابی از میدانهای دفاع مقدس تا سالهای پس از جنگ، بدون آنکه در پی دیده شدن باشد، مسیر خدمت را ادامه داد و برای مجاهدتهایش نه عنوانی خواست و نه نام و نشانی.
منبع: خبرگزرای مهر



