اتاقها آمادهاند، اما مسافر نمیرسد. برای هتلداران، برای کسایی که خانههای قدیمی را مرمت کردهاند، اقامتگاه ساختهاند و به رونق سفر امید بستهاند، رکود گردشگری حالا به مسئله دخلوخرج روزانه تبدیل شده است. کاهش ورود گردشگران، هم درآمد امروز را کم کرده و هم ادامه فعالیت کسبوکارهایی را دشوار کرده که بازسازی آنها بعداز بحران، آسان نیست. بر اساس آمارهای منتشرشده، ورود گردشگران خارجی از ۷ میلیون و ۳۹۹هزار نفر در سال ۱۴۰۳ به ۶ میلیون و ۲۰۵هزار نفر در سال ۱۴۰۴ رسیده؛ یعنی حدود یک میلیون و ۲۰۰هزار ورود کمتر و افتی نزدیک به ۱۶درصد.
دادههای پنجماهه اول ۱۴۰۵ هم از ادامه کاهش حکایت دارد. مجموع مسافران خارجی ورودی در این دوره یک میلیون و ۹۰۶هزار و ۱۱۴ نفر اعلام شده است؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال قبل، ۳۲.۹درصد کاهش یافته است. برای ۶ماهه اول امسال هم رقم ۲.۲میلیون گردشگر به نقل از یک مقام مسئول اعلام شده است. پیامدهای این کاهش را میشود در کسبوکارهای محلی دید. یک فعال گردشگری در اصفهان از ساخت ۱۵ اقامتگاه با سرمایه بخش خصوصی و شکلگیری خدماتی مثل شترسواری و برنامههای محلی میگوید؛ سرمایهگذاریهایی که درآمدشان به حضور مسافر وابسته است.
به گفته این فعال گردشگری، بخشی از فعالین گردشگری به مشاغل دیگر رفتهاند. نگرانی همینجاست: راهنمایی که شغل خود را عوض میکند یا میزبانی که ناچار به تعطیلی میشود، ممکن است با اولین نشانه رونق بازنگردد. کاهش مسافر برای این کسبوکارها، تنها خالیماندن اقامتگاه نیست. رستوران، راننده، فروشنده صنایعدستی و تولیدکننده محصولات محلی هم سهمی از درآمد سفر دارند. وقتی سفر کم میشود، فشار بین همه آنها توزیع میشود. با فرض هزینهکرد ۵۰۰ تا هزار دلار برای هر گردشگر، کاهش حدود ۱.۲میلیون ورود میتواند معادل ۶۰۰ میلیون تا ۱.۲میلیارد دلار هزینهکرد تحققنیافته باشد.
همزمان، افزایش هزینههای زندگی و سفر، در روایت فعالین این صنعت، بازار داخلی را هم زیر فشار برده است؛ بازاری که برای بسیاری از اقامتگاها و مقاصد محلی اهمیت دارد. حالا مسئله، حفظ کسبوکارها تا زمان بازگشت تقاضاست. بازشدن مسیرهای سفر و کاهش نگرانی مسافرین اهمیت دارد، اما میزبانان هم باید توان ادامه کار داشته باشند. اگر انتظار طولانی شود، گردشگران شاید روزی برگردند؛ اما ممکن است اقامتگاهی بسته شده باشد، راهنمای سفری، دیگر کار نکند و سرمایهگذار سرمایهاش را از این بازار بیرون کشیده باشد. هزینه آن روز، در آمار امروز دیده نمیشود.
منبع: آوش

