تغییر در شیوه برنامهریزی و پخش مجموعههای نمایشی تلویزیون، یکی از رویکردهای تازه سیمافیلم برای بهرهگیری متنوعتر از ظرفیت شبکههاست. مهدی نقویان، رئیس سیمافیلم، اواخر تابستان از تغییر کنداکتور تلویزیون خبر داد؛ تصمیمی که با هدف ایجاد فرصت بیشتر برای عرضه آثار نمایشی در ژانرها و موضوعات مختلف و فراهم کردن امکان انتخاب گستردهتر برای مخاطبان اجرایی شد.اکنون با گذشت چند ماه از اجرای این سیاست، نشانههای آن را میتوان در جدول پخش شبکههای مختلف دید؛
جایی که مجموعههای کمدی، معمایی، خانوادگی و تاریخی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و هرکدام بخشی از سلیقه مخاطبان را پوشش میدهند.در این میان، حضور همزمان مجموعههایی مانند «مرد سههزارچهره»، «کارآگاه علوی»، «دیوار دفاعی»، «امیدوارها»، فصل دوم «روشنایی شب» و «نسخه آزمایشی» نشان میدهد که سیاست جدید کنداکتور صرفاً به جابهجایی آثار در جدول پخش محدود نمانده و تنوع ژانری به یکی از ویژگیهای قابل مشاهده آنتن تبدیل شده است. مخاطبمحوری؛
عبور از الگوی تکمحصولییکی از نکات مهم در برنامهریزی کنداکتور تلویزیون، توجه به تنوع سلیقه مخاطبان و فراهم کردن امکان انتخاب میان گونههای مختلف نمایشی است. در این رویکرد، به جای آنکه بخش عمده ظرفیت نمایشی تلویزیون در اختیار یک گونه یا یک مجموعه قرار بگیرد، تولیدات متنوع با ویژگیهای متفاوت در معرض انتخاب بینندگان قرار میگیرند.تغییر در کنداکتور را میتوان تلاشی برای حرکت در همین مسیر دانست؛ بهگونهای که مخاطب در طول هفته و با مراجعه به شبکههای مختلف، امکان تماشای مجموعههایی با تنوع بازیگر، موضوع و ژانر را داشته باشد.
این مسئله از منظر جذب و حفظ مخاطب اهمیت دارد؛ چراکه بینندگان تلویزیون گروهی یکدست با سلیقه و نیازهای مشابه نیستند و نمیتوان انتظار داشت یک گونه نمایشی بتواند پاسخگوی همه آنها باشد.در این میان، توجه به سلیقه مخاطب صرفاً به معنای افزایش تعداد سریالها نیست. مسئله مهمتر، ایجاد امکان انتخاب است؛ اینکه بیننده با توجه به علاقه، سن، شرایط خانوادگی و حتی حالوهوای روزانه خود بتواند سراغ اثری متناسب با سلیقهاش برود. تنوع ژانر؛ از تاریخ معاصر تا درام خانوادگیدر ترکیب تولیدات تلویزیون، هم کمدی دیده میشود و هم آثاری در فضای تاریخ معاصر، معمایی و خانوادگی.
برای مثال، «مرد سههزارچهره» با تکیه بر ظرفیت کمدی و طنز اجتماعی، مخاطبانی را هدف قرار میدهد که به روایتهای انتقادی و موقعیتهای طنزآمیز علاقه دارند. در مقابل، سریال «کارآگاه علوی» با تکیه بر ساختار معمایی و پلیسی، مخاطبانی را جذب میکند که فضای کشف رازها و مواجهه با پروندههای داستانی را ترجیح میدهند.
بهویژه اینکه این سریال در ادامه نسخه اولیه «کارآگاه علوی» ساخته شده و از امتیاز نوستالژیک این مجموعه نیز برخوردار است.چنین آثاری در کنار یکدیگر ترکیبی متنوع ایجاد میکنند و اجازه نمیدهند فضای نمایشی آنتن به یک حالوهوای ثابت محدود شود.وجه دیگر تغییرات کنداکتور، حضور گونههای نمایشی متفاوت در کنار یکدیگر است. «دیوار دفاعی» با پرداختن به تاریخ معاصر، امکان مواجهه مخاطب با روایتی در بستری تاریخی را فراهم میکند؛
گونهای که علاوه بر ظرفیتهای داستانی، میتواند زمینهای برای بازخوانی بخشی از تجربههای تاریخی و اجتماعی کشور باشد.تجربه ساخت سریالهای تاریخی و روایتهای مرتبط با تاریخ معاصر از سوی کارگردانانی مختلف نشان داده است که این گونه نمایشی از ظرفیت بالایی برای جذب مخاطب برخوردار است.
از این رو، تداوم تولید آثار متنوع در این حوزه، در صورت برخورداری از داستان جذاب و ساختار مناسب، میتواند زمینهساز ارتباط بیشتر مخاطبان با این گونه از تولیدات تلویزیونی باشد.چنین ترکیبی از آثار نشان میدهد که تنوع موردنظر در کنداکتور تنها به تفاوت موضوعی محدود نیست، بلکه به ایجاد فضایی برای حضور همزمان گونههای مختلف نمایشی و پاسخگویی به سلایق گوناگون مخاطبان توجه دارد. البته تداوم این رویکرد در کنار ارتقای کیفیت تولیدات، تناسب زمان پخش با گروههای مختلف مخاطب و اطلاعرسانی مناسب درباره آثار، میتواند اثربخشی این سیاست را افزایش دهد.
در نهایت، آنچه در جدول پخش سریالهای این روزهای تلویزیون دیده میشود، حاصل تلاش سیمافیلم برای قرار دادن کنداکتور در مسیری متنوع از نظر ژانر و موضوع است؛ مسیری که با فراهم کردن امکان انتخاب بیشتر برای مخاطبان، میتواند به تقویت ارتباط آنها با تلویزیون کمک کند. اکنون استمرار این تنوع، همراه با توجه به کیفیت آثار و شناخت دقیقتر سلیقه بینندگان، میتواند این سیاست را به یکی از رویکردهای مؤثر در برنامهریزی نمایشی تلویزیون تبدیل کند.
منبع: جام جم آنلاین


