رفتن به محتوای اصلی
فرهنگی هنریخبرآنلاین10 دقیقه مطالعه

۱۳ راه شگفت‌انگیز برای احسان به پدر و مادر در روایات اهل‌بیت (ع)

احترام به پدر و مادر در آموزه‌های اسلامی تنها به خوش‌رفتاری و پرهیز از بی‌احترامی محدود نمی‌شود؛ از نگاه قرآن و اهل‌بیت (ع)، مهربانی در گفتار، نگاه محبت‌آمیز، اطاعت، کمک مالی، پرستاری در دوران پیری و حتی دعا و انجام اعمال عبادی به نیابت از والدین، همگی از…

احترام به پدر و مادر در آموزه‌های اسلامی تنها به خوش‌رفتاری و پرهیز از بی‌احترامی محدود نمی‌شود؛ از نگاه قرآن و اهل‌بیت (ع)، مهربانی در گفتار، نگاه محبت‌آمیز، اطاعت، کمک مالی، پرستاری در دوران پیری و حتی دعا و انجام اعمال عبادی به نیابت از والدین، همگی از جلوه‌های نیکی به پدر و مادر هستند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، قرآن کریم در آیه ۲۳ سوره اسراء، نیکی به والدین را در کنار توحید قرار داده و حتی گفتن کلمه‌ای مانند «اُف» به آنان را نهی کرده است. اما احسان به والدین در نگاه روایات، ابعاد گسترده‌تری دارد و رفتارهای روزمره فرزندان را نیز دربرمی‌گیرد.

بنابر روایت ابنا، در ادامه، ۱۳ مورد از مهم‌ترین مصادیق احسان به پدر و مادر را بر اساس آیات قرآن و روایات اهل‌بیت (ع) مرور می‌کنیم.

۱. حفظ احترام والدین؛ حتی در کوچک‌ترین رفتارها

یکی از مهم‌ترین وظایف فرزندان، حفظ حرمت پدر و مادر است. قرآن کریم در آیه ۲۳ سوره اسراء تأکید می‌کند که فرزندان حتی حق ندارند در برابر والدین کلمه‌ای مانند «اُف» بر زبان بیاورند یا با تندی با آنان سخن بگویند.

در روایات نیز بر پرهیز از کوچک‌ترین رفتارهای بی‌احترامی تأکید شده است. امام کاظم (ع) در روایتی از پیامبر اکرم (ص) نقل می‌کنند که در پاسخ به پرسشی درباره حق پدر بر فرزند فرمودند: پدر را به نامش صدا نزند، جلوتر از او راه نرود، پیش از او ننشیند و کاری نکند که دیگران به او دشنام دهند.

در روایت دیگری آمده است که امام باقر (ع) از رفتار پسری که به شانه پدرش تکیه داده بود، ناراحت شدند و تا پایان عمر با او سخن نگفتند.

این روایات نشان می‌دهد که احترام به والدین تنها به پرهیز از توهین آشکار محدود نیست، بلکه در جزئی‌ترین رفتارهای روزمره نیز باید حرمت آنان حفظ شود.

۲. خوش‌صحبتی و پرهیز از بلند کردن صدا

نحوه صحبت کردن با پدر و مادر از دیگر مصادیق مهم احسان است. ممکن است فرزندی وظایف مادی خود را در برابر والدین انجام دهد، اما با لحن نامناسب یا صدای بلند با آنان صحبت کند؛ درحالی‌که آموزه‌های دینی چنین رفتاری را نمی‌پسندند.

پیامبر اکرم (ص) در پاسخ به پرسشی درباره شایسته‌ترین فرد برای خوش‌رفتاری فرمودند: «مادرت، سپس مادرت، سپس مادرت و بعد پدرت.»

امام رضا (ع) نیز بر پایین آوردن صدا در حضور پدر و اطاعت از او تأکید کرده‌اند. در روایتی از ایشان نقل شده است که فرزند نباید از والدین روی برگرداند یا صدای خود را بالاتر از صدای آنان ببرد و باید با لطافت و نرمی با آن‌ها سخن بگوید.

بنابراین، خوش‌صحبتی، رعایت ادب در گفتار و پرهیز از مشاجره، از مهم‌ترین جلوه‌های نیکی به والدین است.

۳. اطاعت از والدین و توجه به خواسته‌های آنان

اطاعت از پدر و مادر نیز در روایات جایگاه ویژه‌ای دارد. امام صادق (ع) در روایتی سفارش می‌کنند که فرزندان چه در زمان حیات و چه پس از وفات والدین، به آنان نیکی کنند و فرمان‌بردارشان باشند.

در روایتی دیگر، پیامبر اکرم (ص) جوانی را که مشتاق همراهی با ایشان در جهاد بود، به دلیل نیاز والدین و نارضایتی آنان از رفتنش، از این همراهی معاف کردند و خدمت به پدر و مادر را مورد تأکید قرار دادند.

البته اطاعت از والدین به معنای پیروی از دستورهای مخالف فرمان خداوند نیست. امام صادق (ع) در روایتی تصریح کرده‌اند که اگر والدین مشرک باشند نیز نباید در نافرمانی خدا از آنان اطاعت کرد؛ چراکه اطاعت از هیچ مخلوقی در معصیت خالق جایز نیست.

۴. آزار ندادن والدین؛ گناهی با پیامدهای سنگین

ناراحت کردن و رنجاندن پدر و مادر از رفتارهایی است که در روایات به‌شدت مورد نکوهش قرار گرفته است.

پیامبر اکرم (ص) فرموده‌اند: «هرکس پدر و مادرش را اندوهگین کند، نسبت به آن‌ها عاق شده است.»

این هشدار تنها درباره آزارهای آشکار نیست؛ رفتارهایی که موجب اندوه، نگرانی و آزردگی خاطر والدین می‌شود نیز می‌تواند با روح احسان به آنان در تعارض باشد.

امام صادق (ع) نیز در روایتی با لحنی شدید، کسی را که پدر یا مادر خود را کتک بزند، مورد لعن قرار داده‌اند و عاق والدین را نیز به‌شدت نکوهش کرده‌اند.

از این رو، پرهیز از هرگونه آزار کلامی و رفتاری، یکی از اساسی‌ترین وظایف فرزندان در برابر پدر و مادر است.

۵. مدارا با والدین حتی در شرایط دشوار

همیشه رابطه فرزندان با والدین بدون اختلاف و تنش نیست. گاهی پدر و مادر رفتارهایی دارند که برای فرزندان دشوار یا حتی ناعادلانه به نظر می‌رسد؛ با این حال، روایات اهل‌بیت (ع) بر صبر و مدارا در چنین شرایطی تأکید دارند.

در روایتی آمده است که فردی به امام جواد (ع) نامه نوشت و از رفتار نامناسب پدرش که اعتقادات نادرستی داشت، شکایت کرد. او از امام پرسید که آیا باید با پدرش دشمنی و پرخاشگری کند یا با او مدارا داشته باشد؟

امام جواد (ع) در پاسخ فرمودند که مدارا برای او بهتر از دشمنی و پرخاشگری است و سفارش کردند که صبر پیشه کند؛ چراکه عاقبت نیک از آن پرهیزکاران است.

این روایت نشان می‌دهد که حتی در شرایط دشوار خانوادگی نیز مدارا و پرهیز از رفتارهای تند، مورد سفارش اهل‌بیت (ع) است.

۶. مهربانی با پدر و مادر؛ راهی برای رسیدن به رحمت الهی

مهربانی با والدین از دیگر ویژگی‌هایی است که در روایات برای آن پاداش بزرگی بیان شده است.

پیامبر اکرم (ص) در روایتی چهار خصلت را از عواملی دانسته‌اند که موجب گسترش رحمت الهی و ورود انسان به بهشت می‌شود: خوش‌اخلاقی، دلجویی از افراد گرفتار، مهربانی با پدر و مادر و نیکی به زیردستان.

در روایتی از امام باقر (ع) نیز مهربانی با والدین از عوامل ورود به بهشت معرفی شده است.

بر این اساس، احسان به پدر و مادر تنها به انجام وظایف و تأمین نیازهای آنان خلاصه نمی‌شود؛ بلکه محبت، دلجویی و توجه عاطفی نیز جایگاهی اساسی دارد.

۷. نگاه محبت‌آمیز به والدین؛ عبادتی ارزشمند

شاید کمتر کسی تصور کند که حتی نوع نگاه فرزند به پدر و مادر نیز در آموزه‌های دینی اهمیت دارد.

امام صادق (ع) در روایتی می‌فرمایند اگر کسی با نگاه خشم‌آلود و دشمنانه به پدر و مادر خود بنگرد، حتی اگر آن دو به او ستم کرده باشند، خداوند نمازش را نمی‌پذیرد.

در مقابل، پیامبر اکرم (ص) نگاه همراه با رأفت و مهربانی به والدین را عبادت دانسته‌اند.

در روایت دیگری از پیامبر (ص) نقل شده است که نگاه محبت‌آمیز فرزند به پدر و مادر، حتی اگر در طول روز بارها تکرار شود، پاداشی بزرگ دارد و برای هر نگاه رحمت‌آمیز، ثواب حج مقبول بیان شده است.

این روایات نشان می‌دهد که احترام به والدین حتی در حالت چهره، نگاه و رفتارهای غیرکلامی نیز باید آشکار باشد.

۸. فروتنی و تواضع در برابر پدر و مادر

قرآن کریم در آیه ۲۴ سوره اسراء، فرزندان را به فروتنی و مهربانی در برابر والدین سفارش می‌کند:

«وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَهِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانِی صَغِیرًا»

یعنی از روی مهر و محبت، بال فروتنی در برابر آن دو فرود آور و بگو: پروردگارا، همان‌گونه که آن‌ها مرا در کودکی پرورش دادند، مشمول رحمتشان قرار ده.

در روایات نیز بر تواضع در برابر پدر و مادر تأکید شده است. امام رضا (ع) فرزند را به اطاعت از پدر و فروتنی در برابر او سفارش کرده‌اند.

بنابراین، فرزندان نباید به دلیل موقعیت اجتماعی، تحصیلات، ثروت یا جایگاه خود، در برابر والدین احساس برتری کنند.

۹. قدردانی از زحمات والدین؛ همراه با شکرگزاری از خداوند

پدر و مادر برای پرورش فرزندان خود سختی‌های فراوانی تحمل می‌کنند و هیچ فرزندی نمی‌تواند تمام زحمات آنان را جبران کند. با این حال، قدردانی از محبت‌ها و تلاش‌های والدین از وظایف مهم فرزندان است.

امام رضا (ع) در روایتی به سه فرمان الهی اشاره می‌کنند که با سه فرمان دیگر همراه شده‌اند؛ از جمله شکرگزاری از خداوند که در کنار سپاسگزاری از پدر و مادر قرار گرفته است.

ایشان می‌فرمایند کسی که از والدین خود سپاسگزاری نکند، شکر خداوند را نیز به‌جا نیاورده است.

این روایت جایگاه قدردانی از پدر و مادر را نشان می‌دهد و یادآور می‌شود که تشکر از آنان نباید تنها به مناسبت‌های خاص محدود شود.

۱۰. صله‌رحم و حفظ ارتباط با والدین

یکی دیگر از مصادیق احسان به والدین، برقراری ارتباط مستمر و رسیدگی به آنان است.

در روایتی از امام صادق (ع) درباره معنای سفارش به نیکی با والدین، عبارت «صله آن دو» نقل شده است.

پیامبر اکرم (ص) نیز فرموده‌اند کسی که دوست دارد عمرش طولانی و روزی‌اش گسترده شود، باید با پدر و مادر خود ارتباط و پیوند نیکو داشته باشد؛ چراکه صله والدین، اطاعت از خداوند است.

البته صله‌رحم و رسیدگی به والدین تنها به دیدار و احوال‌پرسی محدود نمی‌شود، بلکه کمک مالی و تأمین نیازهای آنان را نیز دربرمی‌گیرد.

۱۱. کمک مالی و دریغ نکردن از امکانات زندگی

تأمین نیازهای مادی پدر و مادر، به‌ویژه زمانی که توانایی مالی کافی ندارند، از دیگر مصادیق احسان است.

امام صادق (ع) در روایتی سفارش کرده‌اند که فرزندان از خوراک و پوشاکی که خداوند در اختیارشان قرار داده، از والدین خود دریغ نکنند.

امام باقر (ع) نیز کسانی را که به والدین خود رسیدگی مالی می‌کنند، با آنان مهربان‌اند و موجبات اندوهشان را فراهم نمی‌کنند، از افراد برخوردار از جایگاه معنوی والا معرفی کرده‌اند.

این کمک‌ها می‌تواند شامل تأمین هزینه‌های زندگی، تهیه پوشاک و خوراک، خرید هدیه و حتی پرداخت بدهی‌های والدین باشد.

در روایت دیگری از امام باقر (ع) آمده است که اگر فرزندی پس از وفات والدین، بدهی‌های آنان را پرداخت کند و برایشان طلب آمرزش کند، خداوند او را در شمار فرزندان نیکوکار قرار می‌دهد؛ حتی اگر در دوران حیات والدین، آن‌گونه که باید با آنان رفتار نکرده باشد.

۱۲. پرستاری و خدمت به والدین در دوران پیری

یکی از روشن‌ترین جلوه‌های احسان به والدین، خدمت و مراقبت از آنان در دوران سالمندی و ناتوانی است.

در روایتی، ابراهیم بن شعیب به امام صادق (ع) گفت که پدرش بسیار پیر و ناتوان شده و برای انجام نیازهای شخصی، او را حمل می‌کنند.

امام صادق (ع) در پاسخ فرمودند اگر می‌توانی خودت این کار را انجام بده و با دست خود به او غذا بده؛ زیرا این خدمت برای تو در آخرت سپری در برابر آتش خواهد بود.

این روایت نشان می‌دهد که خدمت به والدین نباید صرفاً به واگذاری مسئولیت مراقبت از آنان به دیگران محدود شود؛ بلکه حضور، رسیدگی مستقیم و همراهی با پدر و مادر نیز ارزش معنوی فراوانی دارد.

۱۳. دعا، صدقه و انجام اعمال عبادی به نیابت از والدین

احسان به پدر و مادر با وفات آنان پایان نمی‌یابد. فرزندان حتی پس از مرگ والدین نیز می‌توانند با انجام برخی اعمال عبادی، برای آنان خیر و ثواب فراهم کنند.

امام صادق (ع) در روایتی می‌فرمایند چه مانعی دارد که انسان برای پدر و مادر خود، چه زنده باشند و چه از دنیا رفته باشند، نماز بخواند، صدقه بدهد، حج به‌جا آورد و روزه بگیرد؟ در این صورت، پاداش آن اعمال به والدین می‌رسد و خداوند نیز خیر فراوانی به فرزند عطا می‌کند.

در روایت دیگری، فردی از امام رضا (ع) پرسید آیا می‌تواند برای پدر و مادرش که پیرو مذهب حق نیستند، دعا و صدقه کند؟ امام فرمودند برای آنان دعا و از طرفشان صدقه بدهد و اگر زنده هستند، با آنان مدارا کند؛ چراکه پیامبر خدا (ص) با رحمت و مهربانی مبعوث شده‌اند، نه با ناسپاسی و عاق کردن.

احسان به والدین؛ از یک نگاه محبت‌آمیز تا سال‌ها خدمت و مراقبت

مجموع آیات قرآن و روایات اهل‌بیت (ع) نشان می‌دهد که نیکی به پدر و مادر مجموعه‌ای از رفتارهای اخلاقی، عاطفی و عملی را دربرمی‌گیرد. حفظ احترام، خوش‌صحبتی، اطاعت در امور غیرمعصیت، پرهیز از آزار، مدارا، مهربانی، نگاه محبت‌آمیز، فروتنی و قدردانی، از مهم‌ترین جلوه‌های این وظیفه دینی هستند.

در کنار این رفتارها، رسیدگی مالی، صله‌رحم، پرستاری در دوران سالمندی و انجام اعمال عبادی به نیابت از والدین نیز در روایات مورد تأکید قرار گرفته است.

بنابراین، احسان به والدین تنها یک توصیه اخلاقی یا رفتاری تشریفاتی نیست؛ بلکه مسئولیتی مستمر است که از کوچک‌ترین رفتارهای روزمره آغاز می‌شود و حتی پس از وفات پدر و مادر نیز ادامه دارد.

منبع: خبرآنلاین

منبع خبرخبرآنلاین
نمای زنده فرهاببه‌روزرسانی 21:40
191,703مطلب نمایه‌شده
161,817موضوع و برچسب
30منبع خبری
14حوزه موضوعی