مصطفی نجفی، پژوهشگر مسائل بینالملل، در مناظره بررسی دکترین هستهای در «خبرآنلاین» با برشمردن هفت متغیر و پیشنیاز حیاتی برای گذار کشور به سمت بازدارندگی مطلق هستهای تأکید کرد که تصمیمگیری در این حوزه نیازمند محاسبات دقیق راهبردی است. به گفته این کارشناس، اگر ارکان حاکمیتی از تحقق کامل این شروط بنیادین، از جمله مهار رخنههای اطلاعاتی، اجماع نخبگانی و تابآوری اقتصادی و اجتماعی پس از اعلام آزمایش هستهای، اطمینان دارند، حرکت نکردن به این سمت یک خطای بزرگ راهبردی است؛ اما اگر این پیشنیازها فراهم نشده باشد، دامن زدن به این مباحث در سطح مقامات رسمی نیز خطایی آشکار خواهد بود.
به گزارش خبرآنلاین، مصطفی نجفی، پژوهشگر مسائل بینالملل، در این مناظره با تأکید بر لزوم تفکیک میان شعار و اقتضائات عینی دکترینهای امنیتی اظهار داشت: «چند متغیر اصلی به عنوان پیشنیاز حرکت به سمت بازدارندگی نهایی وجود دارد که باید به دقت مورد ارزیابی قرار گیرند.»
وی در تشریح نخستین پیشنیاز گفت: «عامل نخست این است که کشور توانایی فنی و علمی عبور از قابلیت بالقوه به مرحله ساخت عملیاتی را داشته باشد.»
وی افزود: «دومین متغیر، وجود اراده سیاسی در سطح کلان تصمیمگیری است؛ چرا که کشور ممکن است توان ساخت داشته باشد اما اراده آن را نداشته باشد؛ چنانکه پیش از جنگ و با وجود فتوای رهبری شهید، به عقیده بسیاری امکان فنی ساخت وجود داشت اما اراده سیاسی بر عدم ساخت استوار بود.»
نجفی در ادامه با اشاره به آسیبپذیریهای امنیتی تصریح کرد: «پیشنیاز سوم، توانایی مهار رخنههای اطلاعاتی و تضمین اختفا و پنهانکاری کامل است. با توجه به سوابق نفوذهای امنیتی در کشور، اگر این رخنهها پوشش داده نشود، حتی در صورت وجود توان و اراده، پرونده پیش از رسیدن به گام نهایی لو رفته و کشور پیش از دستیابی به بازدارندگی ضربه خواهد خورد که بسیار خطرناک است.»
وی ادامه داد: «مسئله چهارم، شکلگیری اجماع ملی پیرامون تغییر دکترین هستهای است که باید در سطح نخبگان سیاسی و حتی لایههای اجتماعی ایجاد شود. پنجمین متغیر نیز انسجام نهادی و توان اجرایی کشور برای پایبندی به این تصمیم در بلندمدت است.»
این تحلیلگر مسائل بینالملل در تشریح ششمین پیشنیاز بیان داشت: «مسئله بعدی، اعتبار بازدارندگی پس از اعلام و آزمایش است؛ به این معنا که پس از انجام و اعلام آزمایش، طرف مقابل به قطعیت دسترسی ما به این توانمندی پی برده و نسبت به اصالت آن قانع شود.»
وی در پایان به متغیر هفتم اشاره کرد و گفت: «پیشنیاز پایانی، سنجش دقیق تابآوری اولیه ملی پس از آزمایش است؛ یعنی آیا کشور آمادگی، ظرفیت و تابآوری لازم را در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، نظامی و امنیتی برای تحمل تبعات پس از اعلام رسمی آزمایش هستهای دارد یا خیر؟»
نجفی در جمعبندی دیدگاه خود تأکید کرد: «اگر این پیشنیازها به طور کامل محقق شده باشد و تصمیمگیران از آن اطمینان داشته باشند، عدم حرکت به سمت تغییر دکترین هستهای یک خطای استراتژیک بزرگ است؛ اما اگر این شروط مهیا نباشد، حتی دامن زدن و طرح این موضوع در سطح تریبونها و مقامات رسمی کشور خطایی دیگر محسوب میشود.»
منبع: خبرآنلاین


