فصل سرما و زمستان در باریکه غزه به صحنهای از یک فاجعه انسانی دردناک، نظاممند و بیسابقه تبدیل شده است؛ جایی که طوفانهای شدید، وزش بادهای سهمگین و بارشهای سیلآسا، هزاران چادر و سرپناه موقت آوارگان فلسطینی را زیر آب مدفون کرده و به کلی ویران ساخته است. صدها هزار انسان بیدفاع، زن، کودک و سالخورده که در پی ماهها جنگ و تخریب زیرساختها، خانه و کاشانه خود را از دست داده بودند، اکنون در اردوگاههای اضطرابی بدون پوشش مقاوم، در برابر سرمای استخوانسوز، گلولای و سیلابها رها شدهاند.
در این میان، ارزیابیهای نهادهای بینالمللی و سازمان ملل تاکید میکنند که این بحران مرگبار نه یک پدیده صرفا طبیعی، بلکه پیامد مستقیم و برنامهریزیشده سیاستهای مسدودسازی، ممانعت عمدی از ورود اقلام اساسی و محاصره همهجانبه از سوی رژیم صهیونیستی است که فاجعه انسانی در این باریکه را به عمق فاجعهباری کشانده است. طوفانهای زمستانی و انهدام اردوگاههای آوارگان؛ روایت رنج و سرما با فرا رسیدن فصل سرما، وضعیت زندگی در باریکه غزه به بحرانیترین شکل ممکن رسیده است. بارشهای سنگین باران و طوفانهای سهمگین اخیر باعث آبگرفتگی وسیع اردوگاههای آوارگان شده است.
براساس گزارشهای نهادهای امدادی، بیش از ۷۰ هزار چادر اسکان اضطراری در نقاط مختلف غزه بهطور کامل تخریب یا آسیب جدی دیدهاند. این چادرهای فرسوده و پلاستیکی که در غیاب مصالح ساختمانی مناسب برپا شده بود، توان مقابله با بادهای شدید و سیلابهای باران را نداشته و خانوادههای فلسطینی ناچار شدهاند نظارهگر غرق شدن وسایل اندک و زندگی خود در میان آب و گل باشند. رنج ساکنان این اردوگاهها ابعاد انسانی تکاندهندهای به خود گرفته است.
آوارگانی که از خطرات جنگ جان به در بردهاند، اکنون با تهدیدهای جدیدی مانند بیماریهای ناشی از سرمای شدید، عفونتهای تنفسی، کمبود دارو و گرسنگی دستوپنجه نرم میکنند. شهادتها و روایتهای منتشرشده از شهروندان غزه گویای این حقیقت تلخ است که بسیاری از خانوادهها شبهای طوفانی را در میان آب و سرما صبح کردهاند، در حالی که حتی از وسایل گرمایشی ایمن، پتو، لباسهای خشک و سوخت محروماند.
کمبود شدید اقلام بهداشتی و دارویی، همراه با نابودی زیرساختهای آب و فاضلاب و وقوع سیلابهای گسترده، خطر شیوع بیماریهای واگیردار را بهشدت افزایش داده است. در این شرایط دردناک، بسیاری از آوارگان و والدینی که کودکان بیمار در سرما دارند، اعلام میکنند که بزرگترین آرزوی آنها در حال حاضر داشتن یک چادر محکم و مقاوم است که بتواند از فرزندانشان در برابر باران و سرما محافظت کند. این بحران فراتر از سرپناه، ابعاد اقتصادی و معیشتی ویرانگری نیز به همراه داشته است؛
به گونهای که براساس آمارهای سازمان بینالمللی کار (ILO)، بیش از ۲۵۲ هزار شغل در باریکه غزه از بین رفته، نرخ بیکاری به رقمی تکاندهنده معادل ۸۵.۱ درصد صعود کرده و ضررهای درآمدی به میلیاردها دلار رسیده است که توان خانوارهای فلسطینی را برای مقابله با این شرایط سخت به صفر رسانده است. نقش رژیم صهیونیستی در تشدید بحران و تعلل جامعه جهانی در ارسال کمکها در حالی که ابعاد فاجعه انسانی در غزه روزبهروز گستردهتر میشود، نهادهای حقوق بشری و مقامهای ارشد سازمان ملل انگشت اتهام را به سمت سیاستهای محدودکننده و محاصره زمستانی رژیم صهیونیستی نشانه رفتهاند.
تام فلچر، هماهنگکننده امداد اضطراری سازمان ملل در اظهاراتی صریح نسبت به تاخیر و تعلل دولتهای حامی و شرکای بینالمللی در ارسال کمکهای فوری به غزه هشدار داد و تاکید کرد که هیچ بهانهای برای تاخیر در نجات جان انسانها پذیرفتنی نیست. به گفته نهادهای امدادی، بیش از ۱۵۰ هزار چادر و محمولههای حیاتی اقلام زمستانی و پوشاک به دلیل سنگاندازیها و عدم صدور مجوزهای لازم از سوی رژیم صهیونیستی، همچنان پشت مرزهای غزه معطل و متوقف ماندهاند و اجازه ورود پیدا نکردهاند.
رژیم صهیونیستی تنها اجازه ورود تعداد بسیار محدودی کامیون حامل تجهیزات یا مصالح محدود را در هفته صادر میکند، در حالی که نیاز فوری و حیاتی باریکه غزه به صدها هزار چادر، برزنتهای ضدآب، پتو، وسایل گرمایشی، ژنراتورها، سوخت و تجهیزات پمپاژ آب و پاکسازی آوار است. در واکنش به این وضعیت فاجعهبار، اتحادیه اروپا همراه با ۵۳ کشور و سازمان بینالمللی با صدور بیانیههایی از رژیم صهیونیستی خواستهاند به فوریت محاصره غزه را پایان دهد، دسترسی بشردوستانه بدون مانع را تضمین کند و تمامی گذرگاههای مرزی را برای ورود کاروانهای امداد بازگشایی کند.
با این حال، ناظران و تحلیلگران سیاسی تاکید میکنند که ادامه ممانعت عمدی از ورود اقلام حیاتی سرپناه و اعمال مجازات جمعی علیه غیرنظامیان، بخشی از استراتژی نظاممند رژیم صهیونیستی برای غیرقابل سکونت کردن غزه و تشدید رنج انسانی است که با حمایت یا انفعال شرکای غربی این رژیم همراه شده است. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان



