تفاوت میان یک لیفت طبیعی و یک نتیجه‌ی ناخوشایند، بیش از آنکه به خودِ جراحی مربوط باشد، به ارزیابی دقیق، انتخاب تکنیک مناسب و مراقبت‌های پس از عمل بستگی دارد.
به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، بسیاری از افرادی که با افتادگی پوست صورت و گردن روبه‌رو هستند، از ترس «کشیده» و «مصنوعی» شدن چهره، از جراحی لیفت فاصله می‌گیرند. اما تفاوت میان یک لیفت طبیعی و یک نتیجه‌ی ناخوشایند، بیش از آنکه به خودِ جراحی مربوط باشد، به ارزیابی دقیق، انتخاب تکنیک مناسب و مراقبت‌های پس از عمل بستگی دارد.
بسیاری از کسانی که با افتادگی پوست صورت و گردن روبه‌رو هستند، یک نگرانی مشترک دارند: «بعد از عمل، صورتم کشیده و مصنوعی نشود.» این نگرانی بی‌دلیل نیست. تصویر چهره‌هایی با پوست بیش از حد کشیده، گوشه‌های چشمِ تغییرشکل‌یافته یا حالتی ثابت و بی‌روح باعث شده برخی افراد، حتی با وجود نیاز، از جراحی لیفت فاصله بگیرند. در کنار این تصاویر اما چهره‌هایی هم هستند که بعد از جراحی فقط سرحال و آرام به نظر می‌رسند و اطرافیان متوجه عمل نمی‌شوند. تفاوت این دو نتیجه در کجاست؟
افتادگی صورت فقط به پوست محدود نمی‌شود. با گذر زمان، بافت‌های زیر پوست هم جابه‌جا می‌شوند، حجم برخی نواحی کم می‌شود و خط فک و گردن فرم اولیه‌ی خود را از دست می‌دهند. وقتی این واقعیت در برنامه‌ریزی جراحی نادیده گرفته شود، نتیجه معمولاً یکی از این حالت‌ها خواهد بود:
کشیدن پوست به‌جای اصلاح لایه‌های زیرین: اگر تنها پوست کشیده شود، چهره حالت «کشیده‌شده» پیدا می‌کند و فشار روی پوست، ماندگاری نتیجه را هم کاهش می‌دهد.
جهت و میزان نادرست کشش: کشش افقی یا بیش از اندازه، خطوط طبیعی صورت را تغییر می‌دهد و حالت‌های چهره را از بین می‌برد.
ناهماهنگی میان صورت و گردن: صورتی که جوان شده اما گردنی که همچنان افتاده است، تضادی ایجاد می‌کند که به چشم می‌آید.
محل نامناسب برش و بخیه: برش‌هایی که در مسیر طبیعی خطوط چهره و خط مو قرار نگیرند، دیرتر از دید پنهان می‌شوند.
انتظارات غیرواقعی: هدف لیفت، بازگرداندن نسخه‌ای سرحال از همان چهره است، نه ساختن چهره‌ای دیگر.
نکته‌ی مهم اینجاست که بیشتر این مشکلات، نتیجه‌ی خودِ لیفت نیستند؛ نتیجه‌ی تصمیم‌هایی هستند که پیش و حین جراحی گرفته می‌شوند. به بیان دیگر، مصنوعی شدن چهره سرنوشت محتوم این جراحی نیست و با برنامه‌ریزی درست و انتخاب تکنیک مناسب، می‌توان از آن پیشگیری کرد.
ساختار استخوانی، کیفیت پوست، میزان افتادگی و حتی حالت‌های چهره در هر فرد متفاوت است. به همین دلیل، نسخه‌ی واحدی برای همه وجود ندارد. آنچه یک لیفت را «نامحسوس» می‌کند، طراحی جراحی بر اساس ویژگی‌های همان چهره است؛ اینکه کدام ناحیه نیاز به اصلاح دارد، کدام بخش باید دست‌نخورده بماند و تغییرات تا چه اندازه باید پیش برود.
دکتر عطاالله حیدری، جراح پلاستیک با بیش از دو دهه تجربه در جراحی‌های زیبایی و ترمیمی، بر همین اصل تأکید دارد: استفاده از تکنیک‌های دقیق برای رسیدن به نتایجی که با ویژگی‌های منحصربه‌فرد صورت هر بیمار هماهنگ باشد. از نگاه او، اولویت دادن به ایمنی و رضایت بیمار از گفت‌وگوی پیش از عمل شروع می‌شود؛ جایی که انتظارات، محدودیت‌ها و مسیر درمان به‌روشنی بیان می‌شوند. حضور منظم در کنگره‌ها و سمینارهای بین‌المللی و پیگیری روش‌های نوین جراحی پلاستیک نیز بخشی از رویکرد حرفه‌ای اوست.
لیفت اندوسکوپی صورت از جمله روش‌هایی است که دکتر حیدری انجام می‌دهد. البته انتخاب روش، به شرایط پوست، میزان افتادگی و نواحی درگیر بستگی دارد و تنها پس از معاینه مشخص می‌شود.
گردن و خط فک از اولین نواحی‌ای هستند که نشانه‌های افزایش سن را نشان می‌دهند. افتادگی پوست زیر چانه، شل شدن بافت‌های کناره‌ی فک و از بین رفتن زاویه‌ی گردن، حتی در افرادی که پوست صورتشان وضعیت مناسبی دارد، چهره را خسته نشان می‌دهد.
به همین دلیل، در بسیاری از موارد بررسی هم‌زمان صورت و گردن ضروری است. دکتر حیدری در لیفت صورت و گردن از تکنیک SMAS استفاده می‌کند. در این تکنیک، علاوه بر پوست، لایه‌ی عضلانی-پرده‌ای زیر پوست نیز اصلاح و بازآرایی می‌شود. اصلاح این لایه به‌جای تکیه بر کشش پوست، یکی از عوامل اصلی در رسیدن به فرمی طبیعی در خط فک و گردن است.
نکته‌ی دیگر، هماهنگی نتیجه‌ی گردن با سایر بخش‌های چهره است. اصلاح گردن بدون توجه به وضعیت گونه‌ها و خط فک، یا برعکس، می‌تواند همان تضادی را ایجاد کند که بیننده را متوجه جراحی می‌کند. به همین دلیل، تصمیم درباره‌ی محدوده‌ی جراحی باید بر اساس نگاه کلی به چهره گرفته شود.
لیفت جراحی معمولاً برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که افتادگی پوست و بافت‌های صورت و گردن در آن‌ها به حدی رسیده که روش‌های غیرجراحی پاسخ‌گو نیست. سلامت عمومی بدن، عدم مصرف دخانیات یا توانایی کنار گذاشتن آن پیش از عمل، و داشتن انتظارات واقع‌بینانه از نتیجه، از عوامل مهمی هستند که جراح در ارزیابی به آن‌ها توجه می‌کند. سن به‌تنهایی معیار تصمیم‌گیری نیست؛ وضعیت پوست و ساختار چهره نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
نتیجه‌ی یک لیفت فقط در اتاق عمل شکل نمی‌گیرد. ورم و کبودی در هفته‌های اول طبیعی است و چهره برای رسیدن به حالت نهایی به زمان نیاز دارد. رعایت رژیم غذایی پس از عمل، استفاده‌ی درست از گن، استراحت کافی، پرهیز از فعالیت سنگین و مراجعه‌های منظم برای پیگیری، در کیفیت بهبود نقش مستقیم دارند.
در این مرحله، دسترسی بیمار به پشتیبانی و مشاوره‌ی درست اهمیت زیادی دارد. پاسخ به سؤالات روزهای اول، برطرف کردن نگرانی‌ها و تشخیص به‌موقع هر مشکل، بخشی از فرایند درمان است. ارائه‌ی برنامه‌ی رژیم پس از عمل و همراهی بیمار در دوران نقاهت از جمله مواردی است که در مطب دکتر حیدری به آن توجه می‌شود.
تخصص جراح را بررسی کنید. لیفت صورت و گردن جراحی تخصصی است و باید توسط جراح پلاستیک انجام شود.
نمونه‌کارهای جراح را ببینید. تصاویر قبل و بعد از عمل، راهی مطمئن برای سنجیدن سبک کار یک جراح است. به حالت چهره، محل بخیه‌ها و هماهنگی صورت و گردن در این تصاویر دقت کنید؛ برای مثال، نمونه کارهای دکتر حیدری در وب‌سایت ایشان قابل مشاهده است.
درباره‌ی تکنیک سؤال کنید. بپرسید کدام لایه‌ها اصلاح می‌شوند و چرا این روش برای چهره‌ی شما انتخاب شده است.
انتظارات خود را شفاف بیان کنید. هدف شما سرحال شدن چهره است یا تغییر در فرم آن؟ پاسخ این سؤال مسیر جراحی را تعیین می‌کند.
دوران نقاهت را جدی بگیرید. برای استراحت و مراقبت‌های پس از عمل از پیش برنامه‌ریزی کنید.
به وعده‌های قطعی اعتماد نکنید. هیچ جراحی نمی‌تواند نتیجه‌ی صددرصدی را تضمین کند. روند طبیعی افزایش سن نیز پس از لیفت ادامه پیدا می‌کند؛ لیفت ساعت را به عقب برمی‌گرداند، اما آن را متوقف نمی‌کند.
راز چهره‌هایی که بعد از لیفت «عمل‌کرده» به نظر نمی‌رسند، در یک ترفند پنهان نیست. ترکیبی از ارزیابی دقیق، اصلاح لایه‌های زیرین به‌جای کشیدن پوست، توجه هم‌زمان به صورت و گردن، و مراقبت درست پس از عمل، نتیجه‌ای می‌سازد که در آن بیش از آنکه «عمل» دیده شود، آرامش و سرزندگی چهره به چشم می‌آید. انتخاب جراح متخصص و گفت‌وگوی صادقانه پیش از جراحی، نخستین قدم برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای است.
این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.
منبع: خبرگزرای مهر
