نورنیوز- گروه بین‌الملل: در حالی که ائتلاف سیاسی دونالد ترامپ پس از شکست جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای با شکاف های جدی روبه رو شده، جناح های افراطی راست مسیحی رقابت بر سر آینده جنبش ماگا و جانشینی رئیس جمهور آمریکا را آغاز کرده اند؛ رقابتی که به گفته کارشناسان، به نوعی جنگ داخلی با شدت پایین در میان ملی گرایان مسیحی تبدیل شده است. اگر پیش از پایان ماه می(اردیبهشت/خرداد) برای شرکت در کنفرانس «آمریکا پس از ترامپ» در دالاس ایالت تگزاس، ثبت نام کرده بودید می توانستید دو نسخه امضاشده از کتاب های مختلف را انتخاب کنید؛
از جمله کتاب «نسل کشی سفیدپوستان» و کتاب «۱۹ دلیل برای لغو متمم نوزدهم قانون اساسی»؛ همان متممی که حق رأی زنان در آمریکا را به رسمیت شناخت. بنابراین، جای تعجب نیست که سخنرانان گردهم آمده در این کنفرانس، مجموعه ای از چهره های جنجالی ملی گرای راست افراطی باشند.
با این حال، برخلاف این تصور که چنین گردهمایی ای آخرین نفس های یک جنبش افراطی مسیحی است که پس از شکست سنگین جمهوری خواهان و جنبش ماگا در انتخابات میان دوره ای ناچار به عقب نشینی شده یک کارشناس معتقد است این نشست ویترین یکی از جناح های راست مسیحی است که برای کسب قدرت در آمریکای پس از ترامپ رقابت می کنند. به گفته او، این جناح ها در حال حاضر درگیر نوعی جنگ داخلی با شدت پایین هستند. بلیت های کنفرانس «مسیح پادشاه است؛ آمریکا پس از ترامپ» از سوی تشکیلات رسانه ای «راست مسیحی جدید» سازماندهی شده است.
این تشکیلات یک مجموعه رسانه ای ملی گرای مسیحی است که با هدف پیشبرد چشم انداز حکومت دینی در آمریکا فعالیت می کند. جوئل وبون، کشیش ارشد کلیسای عهد کتاب مقدس در شهر جورج تاون تگزاس، گرداننده اصلی راست مسیحی جدید است. او خود را یک ملی گرای مسیحی می داند و معتقد است باید حق رأی از زنان گرفته شود و جنبش او چه با رأی اکثریت و چه بدون آن پیروز خواهد شد. وبون یکی از ۱۱ سخنران این کنفرانس در دالاس است. کالوین رابینسون، روحانی متولد بریتانیا و سخنگوی پیشین حزب استقلال بریتانیا (UKIP) نیز در این برنامه حضور دارد. او در سال ۲۰۲۴ به آمریکا مهاجرت کرد.
باکلی کارلسون، برادر تاکر کارلسون، مجری سابق فاکس نیوز که اکنون برنامه مستقل خود را به صورت آنلاین اجرا می کند، دیگر سخنران این نشست است. باکلی تا آوریل سال جاری معاون سخنگوی جی دی ونس بود و اکنون در حوزه مشاوره سیاسی فعالیت می کند. با این حال، شناخته شده ترین سخنران این کنفرانس الکس جونز است؛ بنیان گذار شبکه رسانه ای راست افراطی «اینفووارز». او سال ها ادعا می کرد کشتار دانش آموزان مدرسه سندی هوک در سال ۲۰۱۲ یک صحنه سازی بوده است؛ دروغی که به دلیل آن نزدیک به یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار غرامت در پرونده های افترا محکوم شد.
جونز همچنین در جریان حمله ششم ژانویه به ساختمان کنگره آمریکا، همراه با اعضای گروه «پراد بویز» راهپیمایی کرده بود. متیو تیلور، کارشناس حوزه دین در آمریکا و نویسنده کتاب «خشونت ورزان با زور به پیروزی می رسند: جنبش مسیحی ای که دموکراسی ما را تهدید می کند»، می گوید جونز مهم ترین عامل جذب مخاطب به این کنفرانس است. او در پخش زنده برنامه خود در شب انتخابات میان دوره ای، همزمان با اعلام نتایج، به این نتیجه رسید که ترامپ در واقع مهره ای است که دموکرات ها به درون جمهوری خواهان فرستاده اند و همین موضوع علت عملکرد ضعیف جمهوری خواهان بوده است.
جونز به مخاطبانش گفت: «من صددرصد با ترامپ در جنگ هستم.» تیلور در گفت وگو با ایندیپندنت می گوید: این حرف، مانند همه اظهارات الکس جونز، آشکارا بی نهایت مضحک است. اما الکس جونز هنوز هم نفوذ و قدرت جذب مخاطب دارد. به گفته او، پیام جونز به خوبی با هدف اصلی کنفرانس پیوند می خورد؛ یعنی ترسیم راه پیروزی در نبرد آینده بر سر کنترل راست مسیحی در آمریکا. یکی از چشم اندازهای سیاسی مطرح شده در این نشست، لغو حق رأی زنان است. در فهرست رسمی سخنرانان این کنفرانس نام هیچ یک از وزیران فعلی کابینه ترامپ یا مقام های ارشد کاخ سفید دیده نمی شود.
با این حال، ارتباطات سیاسی این نشست از طریق دسترسی به محافل قدرت، پیوندهای خانوادگی، نفوذ رسانه ای و ارتباط با افراد نزدیک به ترامپ برقرار است. این کنفرانس با گردهم آوردن ملی گرایان مسیحی، چهره های رسانه ای راست افراطی و شخصیت های سیاسی که برخی از آنها همچنان ارتباط مستقیمی با دنیای سیاسی جنبش ماگا دارند به دنبال بررسی این موضوع است که چه کسی و با چه رویکردی باید جانشین ترامپ شود و چگونه می توان جنبشی سیاسی با هویت آشکارتر مسیحی در آمریکا ساخت. تیلور می گوید این جنبش اکنون حول عبارت «اول آمریکا» شکل گرفته و این عبارت به شعار اصلی آن تبدیل شده است.
او توضیح می دهد: «شعار اول آمریکا به دهه ۱۹۳۰ بازمی گردد؛ زمانی که حزبی با همین نام وجود داشت و به شدت با ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم مخالف بود.» به گفته او، طی چند سال گذشته شکافی در ائتلاف جناح های افراطی مسیحی ایجاد شده است؛ ائتلافی که ترامپ توانسته بود آنها را در کنار یکدیگر گرد آورد. تیلور می گوید: این شکاف واقعاً از هفتم اکتبر و جنگ غزه آغاز شد. او اضافه می کند که جناح کاریزماتیک جریان ملی گرایی مسیحی آمریکا در سراسر جنگ همچنان از اسرائیل حمایت کرد؛ موضعی که جناح یهودستیز این جریان با آن مخالف بود.
امروز چهره هایی مانند تاکر کارلسون، کندیس اوونز، پادکستر راست افراطی، و گروهی از کالوینیست های تندرو به رهبری جوئل وبون نماینده این جناح هستند. چارلی کرک، بنیان گذار سازمان «ترنینگ پوینت آمریکا»، در میانه این جناح ها قرار داشت و تا زمان ترور شدنش در سپتامبر ۲۰۲۵، نقش واسطه میان محافظه کاری راست گرا و نسل جوان جریان راست را ایفا می کرد. به گفته تیلور، کرک نوعی داور میان این دو اردوگاه بود و هر دو طرف برای او احترام قائل بودند. او مانند ترامپ می توانست مواضع متفاوتی اتخاذ کند و به این ترتیب ائتلاف را کنار هم نگه دارد.
حتی در هفته های پیش از مرگش نیز برای انتخاب یکی از دو طرف تحت فشار قرار داشت، اما این کار را نکرد. تیلور می گوید تیراندازی به کرک در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ نقطه ای بود که شکاف میان این جناح ها آشکار شد و جنگ با شدت پایین میان آنها واقعاً از همان زمان آغاز شد. او اضافه می کند: سپس تاکر کارلسون، نیک فوئنتس را به برنامه پادکستی خود دعوت کرد؛ یک ملی گرای سفیدپوست که برنامه زنده اینترنتی اجرا می کند و جنبشی مبتنی بر انکار هولوکاست و ملی گراییِ اول آمریکا را رهبری می کند. این اتفاق به نقطه عطف دیگری تبدیل شد و موجب عادی سازی نازیسم آمریکایی در فضای جریان اصلی شد.
تیلور می گوید از آن زمان، جنگی میان صداها و جریان های مختلف مسیحیت افراطی راست گرا در حال شکل گیری بوده است. سپس ترامپ آمریکا را وارد جنگ با ایران کرد. به گفته او، این تصمیم شکاف میان جناح ها را عمیق تر کرد. در پی این اقدام، تاکر کارلسون علناً از ترامپ و حزب جمهوری خواه فاصله گرفت و از مخاطبانش به دلیل حمایت قبلی از رئیس جمهور و گمراه کردن مردم عذرخواهی کرد. تیلور می گوید کارلسون که در کنفرانس این آخر هفته سخنرانی نخواهد کرد، با این حال با بیانیه و مواضع سیاسی آن همسو است.
او می افزاید: جناح اول آمریکا که حمایت خود را از ترامپ پس گرفته و معتقد است او در موضوع مهاجرت به اندازه کافی سخت گیر نبوده و تحت نفوذ اسرائیل و بنیامین نتانیاهو قرار گرفته است، جریانی که مدام به ادبیات نژادپرستانه و یهودستیزانه متوسل می شود، اکنون در حال ورود به جریان اصلی سیاست آمریکاست.» تیلور با نگرانی معتقد است در نبرد میان دو جریان مسیحیت راست افراطی، یعنی مسیحیان کاریزماتیک که چهره ای مانند پائولا وایت، کشیش و مبلغ تلویزیونی و یکی از نزدیک ترین مشاوران مذهبی دونالد ترامپ، نماینده آنهاست، و این قبیله جدید، احتمالاً جناح «مسیح پادشاه است» پیروز خواهد شد.
او می گوید: آنچه شاهد آن هستیم، تغییر جهت در سیاست راست گرایانه است. این جریان اکنون در میان جوانان به نفوذ قابل توجهی دست یافته و از این فرصت استفاده می کند تا بگوید دونالد ترامپ از ابتدا هم گزینه ای بی نقص نبود و هرگز واقعاً به اردوگاه ما تعلق نداشت. اما این جناح قرار است دو سال دیگر، زمانی که آمریکایی ها بار دیگر برای انتخاب رئیس جمهور پای صندوق های رأی می روند، چه کسی را به عنوان نامزد خود معرفی کند؟ تیلور می گوید به نظر می رسد جی دی ونس در حال تلاش برای جلب حمایت این جریان است و به جمع هواداران جنبش اول آمریکا پیوسته است.
او همچنین معتقد است تاکر کارلسون می تواند نقش تعیین کننده ای در انتخاب نامزد نهایی ایفا کند. تیلور می گوید: کارلسون از جهات مختلف از ونس حمایت کرده است. توییت ونس پس از انتخابات که در آن جنگ علیه ایران را علت شکست انتخاباتی جمهوری خواهان دانست و گفت باید رابطه خود با اسرائیل را تغییر دهیم، همگی از محورهای اصلی مواضع تاکر کارلسون هستند. به گفته تیلور، حتی عنوان این کنفرانس نیز نوعی پیام غیرمستقیم و رمزگذاری شده است.
او می گوید: عبارت مسیح پادشاه است در سنت دیرینه کاتولیسیسم آمریکایی ریشه عمیقی دارد اما امروزه افرادی مانند کندیس اوونز و نیک فوئنتس از آن استفاده می کنند. اما چرا این جریان افراطی مسیحیت راست گرا تا این اندازه برای برخی جذابیت دارد؟ تیلور می گوید در دوره های بی ثباتی شدید و دگرگونی های واقعی اجتماعی، مردم به سوی جنبش های ارتجاعی گرایش پیدا می کنند. او توضیح می دهد: این جنبش ها به مردم احساس نوعی تکیه گاه در جهانی آشفته می دهند. اکنون شاهد آشفتگی در نظم جهانی هستیم؛
آمریکا به تدریج جایگاه خود را به عنوان قدرت مسلط جهان از دست می دهد، چین و روسیه در حال قدرت گرفتن هستند و ناتو با شکاف و فروپاشی داخلی روبه روست. در کنار این تحولات، تغییرات اقلیمی نیز بحران های پناهجویی را تشدید می کند. بخش هایی از جهان عملاً غیرقابل سکونت شده اند و مردم ناچارند همراه خانواده های خود برای یافتن مکانی امن تر از خانه هایشان فرار کنند؛ در بسیاری موارد نیز از مرزها عبور می کنند. بحران های مهاجرتی هم به واکنش های ارتجاعی و موج های راست گرایانه منجر می شوند.
او می گوید به همین دلیل، بخشی از جامعه آمریکا به ایده بازگشت به تصویری از کشور که زمانی بر ملی گرایی سفیدپوستان استوار بود، گرایش پیدا کرده است؛ ایده ای که در عمل به معنای بازگشت به دوران قوانین جیم کرو است. در تناقضی آشکار کالوین رابینسون، روحانی بریتانیایی که قرار است در این کنفرانس سخنرانی کند، سیاه پوست است. تیلور می گوید: در چنین فضاهای راست افراطی می توان افراد رنگین پوست زیادی پیدا کرد، اما این حضور معمولاً در نهایت به نفع آنها تمام نمی شود. کافی است به اتفاقی که برای ویوک راماسوامی افتاده نگاه کنید؛
او تلاش کرد تمام ویژگی های مورد قبول راست افراطی را از خود نشان دهد، اما در نهایت همان جریان او را مورد حمله قرار داد. آن کولتر، فعال راست افراطی، به راماسوامی گفته بود نمی تواند به او رأی دهد، چون سرخپوست هستی. نیک فوئنتس نیز او را فرزند مهاجران متولد آمریکا خواند؛ اصطلاحی تحقیرآمیز برای فرزندی که از مادری غیرشهروند در آمریکا متولد شده است. فوئنتس همچنین از مردم ایالت اوهایو خواسته بود به رقیب دموکرات راماسوامی رأی دهند.
با این حال، رابینسون کاملاً با برنامه لغو حق رأی زنان همسو است و پیش تر از این پیشنهاد با عنوان نوعی تبعیض جنسیتی مسیحیِ پسندیده حمایت کرده بود. او ماه گذشته نوشت که حق رأی همگانی اشتباه بوده است. رابینسون استدلال کرد که در بریتانیا تنها مردانِ سرپرست خانواده های آنگلو ـ مسیحی باید اجازه نامزدی در انتخابات را داشته باشند و فقط مردان آنگلو ـ مسیحیِ سرپرست خانوار باید بتوانند رأی بدهند. به اعتقاد او، زنان باید بر مسئولیت های خانه داری و مادری تمرکز کنند.
بسیاری تصور می کردند واکنش های مخالف با دستاوردهای جنبش حقوق مدنی، انقلاب جنسی و اعطای حق رأی کامل به شهروندان در دهه ۱۹۶۰، با ظهور ترامپ و ترامپیسم به اوج خود رسیده است. اما از نگاه شرکت کنندگان در این کنفرانس، این جریان تازه در ابتدای راه قرار دارد. تیلور می گوید دیدگاه های افراطی ای که سخنرانان گردهم آمده در دالاس مطرح می کنند، برای برخی نوعی احساس قطعیت و فرصتی برای بردن جنبش ماگا به مرحله ای تازه فراهم می کند. تیلور می پرسد، با فروپاشی ائتلاف ترامپ و کمرنگ شدن و به حاشیه رفتن دوران سیاسی او کدام یک از این اردوگاه ها پیروز خواهد شد؟
او معتقد است این پرسش یکی از محورهای اصلی رقابت های مقدماتی حزب جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸ خواهد بود. در هر صورت، هر جناحی که در این نبرد پیروز شود، میراثی محدودتر از آنچه تصور می کند به دست خواهد آورد. اگر راست مسیحی به دو بخش تقسیم شود، این شکاف اهمیت زیادی دارد؛ زیرا با وجود همه ادعاها درباره برخورداری از یک مأموریت سیاسی گسترده، ترامپ در انتخابات عمومی سال ۲۰۲۴ تنها با اختلاف ۱.۵ واحد درصد در رأی مردمی پیروز شد؛ کمترین فاصله پیروزی در میان رؤسای جمهوری آمریکا که از سال ۱۹۶۸ تاکنون آرای عمومی را به دست آورده اند.
رهبر بعدی جمهوری خواهان به تمام آرایی که بتواند جذب کند نیاز خواهد داشت و این آرا، برخلاف میل افرادی مانند رابینسون و جنبش «مسیح پادشاه است»، شامل آرای زنان نیز می شود.
منبع: نورنیوز
