رفتن به محتوای اصلی
فرهنگی هنریرسانیوز5 دقیقه مطالعه

تنزل «امامت الهی» به «مقام سیاسی» بزرگ ترین انحراف صدر اسلام بود

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، بزرگ ترین انحراف پس از رحلت پیامبر اسلام(ص) را، تنزل جایگاه الهی امامت به یک مقام سیاسی صِرف دانست و بیان داشت: جریانی که پس از رحلت پیامبر اسلام روی کار آمد، مقام قدسی امامت را به یک موقعیت سیاسی و اجتماعی تنزل داد.

تنزل «امامت الهی» به «مقام سیاسی» بزرگ ترین انحراف صدر اسلام بود

به گزارش سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، مراسم چهارمین و آخرین شب از سوگواری ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) شامگاه جمعه با حضور علما، نمایندگان بیوت مراجع عظام تقلید، اساتید حوزه و دانشگاه، دانشجویان، فعالان فرهنگی و اجتماعی و اقشار مختلف مردم همزمان با شام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) در دانشگاه طلوع مهر برگزار شد.آیت‌الله ابوالقاسم علیدوست، رئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی، در این مراسم ضمن جمع‌بندی سلسله مباحث تحلیلی خود در شب‌های گذشته، به تبیین تناقضی بزرگ در تاریخ صدر اسلام پرداخت و اظهار داشت: جای تعجب است، اصحابی که برای پیامبر(ص) آن‌چنان احترامی قائل بودند که قطرات آب وضوی ایشان را به عنوان تبرک برمی‌داشتند، چگونه پس از رحلت آن حضرت، سفارشات مکرر ایشان درباره مودت اهل‌بیت(ع) و ولایت امیرالمؤمنین(ع) را زیر پا گذاشتند؟

ریشه این حوادث و جسارت‌ها به خانه وحی در کجا بود؟تنزل مقام امامت؛ از انتصاب الهی تا توجیه کودتای نظامیاستاد سطوح عالی حوزه علمیه قم، اساسی‌ترین عامل این انحراف را «تنزل جایگاه امامت» دانست و گفت: در باور شیعه، امامت منصبی الهی است. امام کسی است که به تمام شریعت علم دارد، دارای علم غیب و ولایت تکوینی است و نه‌تنها از گناه، بلکه از هرگونه اشتباه و جهل معصوم است.

وقتی «آصف بن برخیا» با داشتن تنها یک حرف از ۷۳ حرف اسم اعظم، تخت بلقیس را در چشم برهم‌زدنی جابجا می‌کند، مقام امامی که ۷۲ حرف اسم اعظم را در اختیار دارد، بسیار فراتر از این‌هاست.وی افزود: اما جریانی که پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام(ص) روی کار آمد، این مقام قدسی را به یک موقعیت سیاسی و اجتماعی تنزل داد.

آن‌ها به جای ملاک‌های الهی، بهانه‌هایی چون «جوانی علی‌بن‌ابی‌طالب(ع)» یا «کینه اعراب از شمشیر زدن‌های او در جنگ‌ها» را برای غصب خلافت مطرح کردند.اسناد حیرت‌انگیز عالمان اهل‌سنت در دفاع از حاکم غاصبآیت‌الله علیدوست با استناد به منابع معتبر اهل‌سنت، نتیجه این تنزل فکری را تشریح کرد و بیان داشت: وقتی امامت از جایگاه الهی خود خارج شد، کار به جایی می‌رسد که متفکرانی چون «باقلانی» در قرن چهارم صراحتاً در کتاب خود می‌نویسند: «حاکم حتی اگر اموال مردم را غصب کند، نفوس محترم را بکشد، حقوق را محو و حدود را تعطیل کند، از مقام خود برکنار نمی‌شود و فقط باید او را نصیحت کرد!».وی ادامه داد: یا شخصیتی مثل «تفتازانی» در قرن هشتم مدعی می‌شود که اگر کسی از طریق نظامی و کودتا خلافت را به دست آورد، او خلیفه اسلام است؛

حتی اگر انسانی فاسق و نسبت به احکام اسلام جاهل باشد! این تفکر، ریشه در همان انحرافات قرن اول دارد.نقش «عبدالله بن عمر» در تثبیت حکومت یزید و زمینه‌سازی کربلاعضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به پیامدهای فاجعه‌بار این نوع تفکر در تاریخ اشاره کرد و گفت: وقتی مردم مدینه از فساد اخلاقی و شراب‌خواری یزید مطلع شدند، هیئتی چهار نفره را برای تحقیق به شام فرستادند.

این هیئت پس از بازگشت در مسجد پیامبر اکرم(ص) اعلام کرد که یزید فردی بی‌دین است و مردم تصمیم به قیام گرفتند.وی افزود: در اینجا «عبدالله بن عمر» در برابر مردم ایستاد و با استناد به روایتی (که یا دروغ بود یا تقطیع شده بود) گفت هرکس بیعت خود را با یزید بشکند از اسلام خارج شده و من با شمشیر در برابر او می‌ایستم!

این‌گونه بود که قیام مدینه در نطفه خفه شد و به اعتقاد بسیاری، زمینه‌های فاجعه کربلا و شهادت امام حسین(ع) توسط همین افراد پیش از واقعه عاشورا رقم خورد.آیت‌الله علیدوست ضمن هشدار نسبت به تکرار این آسیب‌ها تأکید کرد: امروز نیز ما باید مراقب باشیم که ناخواسته با بیان برخی سخنان بی‌اساس یا خرافات، مقام والای ائمه اطهار(ع) را در جامعه تنزل ندهیم.واکاوی ۳ دلیل تاریخی برای عدم قیام مسلحانه امیرالمؤمنین(ع)بخش مهمی از سخنرانی آیت‌الله علیدوست به پاسخگویی به یک شبهه مهم و رایج اختصاص داشت: «چرا امیرالمؤمنین(ع) با آن سابقه شجاعت در خیبر، در برابر هجوم به خانه‌اش و جسارت به حضرت زهرا(س) دست به شمشیر نبرد؟»عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در ادامه سخنان خود به واکاوی دلایل عدم قیام مسلحانه امیرالمؤمنین(ع) پرداخت و سه واقعیت تاریخی مغفول‌مانده را در این زمینه تشریح کرد.

وی با اشاره به «تبدیل مدینه به پادگان نظامی» گفت: بلافاصله پس از واقعه سقیفه، یک جوّ وحشتناک امنیتی در مدینه حاکم شد؛ به‌گونه‌ای که طبق نقل تاریخ، افرادی چون خالد بن ولید، سالم و معاذ بن جبل، هر کدام با هزار نیروی مسلح در کوچه‌های مدینه رژه می‌رفتند و بدیهی است که قیام در برابر ۳ هزار نیروی مسلح، به معنای نابودی کامل کیانِ نوپای اسلام بود.آیت‌الله علیدوست دومین عامل را «غافلگیری و اوج قساوت مهاجمان» برشمرد و افزود: هیچ‌کس تصور نمی‌کرد کار به آتش کشیدن خانه دختر پیامبر(ص) برسد.

وقتی به رهبر مهاجمان گفتند در این خانه فاطمه(س) حضور دارد، وی با بیان کلماتی اوج سنگدلی خود را نشان داد و این فاجعه در یک غافلگیری رخ داد.رئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی در تبیین سومین عامل، به «بی‌خبری توده مردم» اشاره و خاطرنشان کرد: مردم مدینه نمی‌دانستند در پشت پرده چه می‌گذرد و گمان می‌کردند این مسئله صرفاً یک دعوای سیاسی و گذرا بر سر جانشینی قدرت است.هدیه به قلب قرآن، برای قلب امامترئیس انجمن فقه و حقوق اسلامی در پایان سخنان خود، در توصیه به حاضران گفت: برترین لقب حضرت صدیقه طاهره(س)، «ام‌الائمه» یعنی ریشه و اساس امامت است.

توصیه می‌کنم خواندن روزانه سوره مبارکه «یس» را ترک نکنید و ثواب این سوره را که «قلب قرآن» است، به پیشگاه حضرت فاطمه زهرا(س) که «قلب امامت» هستند هدیه کنید.آیت‌الله علیدوست همچنین در خاتمه از تلاش‌های حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی بنایی (رئیس دانشگاه طلوع مهر)، هیئت امنا و موکب جوانان اهل‌بیت(ع) در برگزاری باشکوه این مراسم تقدیر نمود و یاد و خاطره شهید دکتر علی لاریجانی (رئیس هیئت امنای دانشگاه طلوع مهر) و فرزند ایشان را گرامی داشت.پایان‌بخش آخرین شب از این محفل فاطمی، تشریح مستند مظلومیت صدیقه طاهره(س) در چهار مرحله هجوم به خانه وحی (از تهدید اولیه تا آوردن هیزم، ضربه با غلاف شمشیر و در نهایت آتش زدن در و سقط حضرت محسن(ع)) بود که با همنوایی و سوگواری اساتید، دانشجویان و ارادتمندان به ساحت اهل‌بیت(ع) همراه شد.

منبع: رسانیوز

منبع خبررسانیوز
نمای زنده فرهاببه‌روزرسانی 20:30
183,456مطلب نمایه‌شده
153,405موضوع و برچسب
30منبع خبری
14حوزه موضوعی