گروه ورزشی خبرگزاری برنا/ تیم ملی امید در شرایطی با یحیی گلمحمدی کار خود را آغاز کرده که خروج بهرام گودرزی از اردو، به دلیل اشتباه در محاسبه رده سنی، پیش از هر چیز یک ایراد اجرایی را آشکار کرد. این ایراد البته به یحیی وارد نیست چون خطای رخداده به حوزه نظارت، کنترل مدارک و پذیرش بازیکن مربوط میشود، نه به تصمیمهای فنی. بررسی شرایط سنی بازیکنان یکی از وظایف پایهای مدیریت تیم ملی است و وقوع چنین خطایی در شروع کار، پرسش درباره تجربه اجرایی و سازوکار نظارتی را جدی میکند.
حتی اگر این اشتباه قابل جبران باشد، پرسش اصلی این است که با انتخاب افراد غیر مطلع چه تضمینی برای تکرار نشدن آن در ادامه مسیر وجود دارد. فوتبال امید ایران پیش از این نیز از خطاهای مدیریتی آسیب دیده است. هنوز پرونده کمال کامیابینیا که به شکست انضباطی سه بر صفر انجامید، و ماجرای شمارش نادرست کارتها که به حذف تیم منجر شد در خاطرهها زنده است. اینها موضوعاتی هستند که نه تنها در فوتبال بلکه به یک ناراحتی اجتماعی تبدیل شد. از این رو ضعف در کنترل مقررات و جزئیات اجرایی میتواند نتیجه یک پروژه ملی را کاملاً تغییر دهد.
نکته مهم این است، اگر چنین خطایی در یک مسابقه رسمی رخ میداد، تبعات بسیار سنگینتر بود. احتمال شکست انضباطی، حذف از رقابتها، محرومیت بازیکن و مسئولان، جریمه مالی و آسیب به اعتبار فدراسیون وجود داشت. در سطح بینالمللی نیز چنین پروندهای میتوانست به روند آمادهسازی و شانس صعود تیم ضربه بزند و هزینههای حقوقی و رسانهای ایجاد کند. از این رو فدراسیون فوتبال باید پیش از تمرکز بر پروژه فنی، سرپرستی باتجربه و آشنا به مقررات را انتخاب کند و سازوکاری دقیق برای بازبینی مدارک سنی، مقررات مسابقات و جزئیات انضباطی تعریف کند.
تیم امید به ثبات و مدیریت حرفهای نیاز دارد تا خطاهای تکراری اجرایی، فرصت اجرای برنامههای کادر فنی را از بین نبرد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا



