به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصرایران، « تیم مذاکره کننده ایران 6 نفره است و مسؤولیت آن را من بر عهده دارم. این که آمریکایی‌ها می گویند نمی‌دانیم در ایران با چه کسی باید مذاکره کنیم بخشی از عملیات روانی آنهاست. چون مشخص است که مسؤولیت مذاکرات با چه کسانی است. اگر ترامپ بخواهد بار دیگر به ایران حمله کند هم شکست خواهد خورد و هم در آمریکا استیضاح خواهد شد.» اینها تازه‌ترین سخنان محمد باقر قالیباف رییس مجلس شورای اسلامی است و در نفی شایعات کنار گذاشته شدن او از مذاکرات با آمریکا که بعد از نامه ونس به محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی قوت گرفته بود.
این نوشته درباره مذاکرات و فرجام آن نیست. درباره آقای قالیباف و عملکرد او هم نیست. درباره ایده هوش‌مندانه انتخاب او به ریاست تیم مذاکرات است که رادیکال های مجلس را خلع سلاح کرد. اصل ایده گویا از آقای عراقچی وزیر خارجه بوده که با استقبال مسعود پزشکیان روبه رو شد.
اهمیت موضوع در فقرات زیر است: اول به یاد آوریم که حمله آمریکا و اسراییل به ایران در ساعت 9:45 دقیقه صبح 14 اسفند 1404 و هدف قرار دادن رهبری عالی و فرماندهان ارشد نظامی در حالی رخ داد که ایران سرگرم مذاکره بود و عباس عراقچی وزیر خارجه کمی آن سو‌تر منتظر بود تا گزارش را نه به شخص رهبری که با واسطه به ایشان ارایه کند و شب قبل از «سازنده» بودن مذاکرات گفته بود. کلمه «سازنده» البته خوش‌بختانه دیگر به کار نمی‌رود چون معنی آن لوث شده و واجد مفهوم خاصی نیست و بازی با واژگان است و ژست دیپلماتیک.
از این رو یکی از نگرانی‌ها بعد از شروع جنگ این بود که چه کسی مذاکره کند و چه کسی جرأت می‌کند به مذاکره برود تا انگ مذاکره با قاتل رهبر بر او ننشیند؟ نوبت قبل که عباس عراقچی در تبر 1404 قبول آتش‌بس را اعلام کرده بود آماج انتقاد قرار گرفت و این بار اوضاع پیچیده‌تر هم شده بود چون تماس با رهبری جدید هم آسان نبود. در این فضا او به رییس جمهوری پیشنهاد کرد مسؤولیت مذاکرات را به محمد باقر قالیباف بسپارد و می‌توان حدس زد چرا پزشکیان به سرعت استقبال کرد. نخست به این خاطر که قالیباف رییس مجلس است. رییس مجلس استصوابی که به مجلس انقلابی شهرت یافته بود.
مهم‌ترین مخالفان مذاکره در همین مجلس بودند و هستند. وقتی مجلس به تشخیص شورای عالی امنیت ملی از بیم حمله موشکی و پهپادی تعطیل و وبه روایتی پلمب شد و رییس منتخب اکثریت نمایندگان مسؤولیت مذاکرات را بر عهده گرفت هر انتقاد تندروهای مجلس به سوی خودشان بازمی‌گشت! دوم به این سبب که محمد باقر قالیباف از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران بوده و هر چند با لباس نیروی انتظامی و خلبانی و غیر نظامی شناخته‌شده‌تر است اما سردار سپاه است. سوم این که از حامیان برجام نبوده هر چند در آغاز برجام تبریک گفت ولی بعدتر در زمره منتقدان آن به حساب آمد.
چهارم آن که دست تندروهای مجلس زیر ساطور او بود و بارها میکروفون‌شان را قطع کرده بود. این بار البته صورت مسأله را پاک کردند و کلا مجلس از تالار به لپ‌تاپ منتقل شد و گفتند همین که از این اداره به آن اداره دولتی سر می‌زنید یعنی دارید نظارت می‌کنید! نظرات‌تان را هم در فضای مجازی مطرح کنید. قالیباف البته اینها را نگفت ولی بستن مجلس همین پیام را داشت. وجه پنجم این که آقای قالیباف اشتهای سیاسی زیادی دارد و حس می‌کند به آنچه حق خود می‌دانسته نرسیده است. او در سال 92 این احساس را علنی کرد.
چندان که وقتی خبر کاندیداتوری هاشمی رفسنجانی چند باره را شنید برآشفت و گفت ایشان 8 سال رییس جمهور بوده و یک بار هم در سال 84 شرکت کرده این بار چرا برگشته و هرگز حدس نمی‌زد شورای نگهبان به خواست وزیر اطلاعات احمدی نژاد یکی از مؤسسین جمهوری اسلامی را فاقد صلاحیت ریاست همین جمهوری اسلامی اعلام کند! هر بار لب آب رفته و تشنه بازگشته و از هیچ انتخابات ریاست جمهوری‌یی طرفی نبسته. مسؤولیت مذاکرات در غیاب رهبری شهید و در فضای مبهم می‌توانست او را در اذهان همان ناپلئون بناپارتی معرفی کند که سال‌هاست سعید لیلاز از آن سخن می گوید.
نکته ششم هم این که قبول این مسؤولیت جدای اشتهای سیاسی و طلب قدرت شجاعتی هم می‌طلبید که از هر که برنمی آمد. هم به خاطر احتمال بالای ترور و هم انگ های داخلی و هنوز هم اگر قرار بر حمله دیگر اسراییل باشد او یکی از اهداف است شاید بیش از رییس جمهور پزشکیان. یادمان نرود در آن زمان هر که مسؤولیتی می‌پذیرفت در واقع خود را سیبل ترور اسراییل قرار داده بود. در نظر آوریم آنها حتی علی لاریجانی و کمال خرازی را ترور کردند در حالی که نظامی نبودند و بیشتر چهره مذاکراتی داشتند.
چه کسی غیر قالیباف می‌توانست در چهلم رهبری شهید با آمریکایی‌ها مذاکره و با ونس در اسلام‌آباد رو به رو شود و در داخل بر او انگ نزنند؟ حسن روحانی تلفنی با اوبامایی که قاتل سردار سلیمانی و رهبر شهید هم نبود گفت‌و‌گو کرد و در بازگشت به سوی او کفش پرتاب کردند. حساب کنید با کسی غیر قالیباف که با آمریکایی‌ها مذاکره کند چه می‌کردند.
چه اصل ایده را از عراقچی بدانیم و چه ابتکار پزشکیان مربوط به دولت است و دیگر مقامات و خود قالیباف در برابر عمل انجام شده قرار گرفتند و هوش‌مندانه بود و هوش‌مندانه‌تر این که مذاکرات را او انجام داد اما امضای مسعود پزشکیان پای تفاهم نامه 28 خرداد 1405 است. با این حال قالیباف تجربه سیاسی لاریجانی و خرازی و ظریف را نداشت تا پیش‌بینی کند اولا امضای نهایی به او سپرده نخواهد شد و باز تا لب رود می‌رود و آن سو نه. ثانیا پیش‌بینی نمی‌کرد محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی شود تا در سایه او قرار گیرد.
هر که غیر از آقای رضایی بود از او سر بود ولی آقامحسن فرمانده او در دوران خدمت در سپاه بوده است. عراقچی و پزشکیان با انتخاب قالیباف به مسؤولیت مذاکرات احتمال مخالفت نهاد نظامی و مجلس با روند گفت‌و‌گوها را حنثی کردند و از این حیث ایده آن مهم‌تر از قبول آن از جانب قالیباف بود. ابتکار قالیباف برای توجیه این بود و هست که این شعار را انتخاب کرده که هم آماده مذاکره‌ایم و هم جنگ و تنها بر دیپلماسی تأکید ندارد و این‌گونه با مردان دیپلماتیک مرزبندی می‌کند هر چند آنها هم این عبارت را تکرار می‌کنند.
انتخاب قالیباف و تعطیلی مجلس دهان تندورهای مجلس را بست و امکان تحریک و تحرک را از آنها سلب کرد. پروسه‌ای که به زندان انداختن صدای بلند آنان – حمید رسایی- آن را کامل کرد تا صدای اعتراضی از مجلس برخاسته نشود و عملا مجلسیان را واداشت سرگرم امور فرعی باشند و طرح‌های سلبی خودشان را دنبال کنند.
دنبال نفوذ در بین هنرمندان و اهل فکر بگردند و بخواهند از وزارت ارتباطات در فضای مجازی سلب مسؤولیت کنند و شورای عالی و مرکز ملی فضای مجازی را آقا بالا سر وزیر ارتباطات کنند و از این جور کارها اما از مذاکرات کنار گذشته شده‌اند و تنها دل‌خوشی‌شان این باشد که آقا محسن کوتاه نمی‌آید. به همین خاطر که وقتی برخی‌شان مثل آن نماینده جوان طرح استیضاح عباس عراقچی را در سامانه ثبت کردند بیشتر اسباب خنده شدند چون وزیر خارجه عضو تیمی است که ریاست آن با رییس مجلس است و چگونه توقع دارند قالیباف آن بالا بنشیند تا عضو تیم او را استیضاح کنند؟
آقای قالیباف البته به عنوان مسؤول ارشد پی گیری قرارداد با چین هم انتخاب شده و گفته رهبری در دیدار اخیر در این باره نکاتی را یادآور شدند. چینی‌ها سه انتقاد مشخص از ایرانی‌ها داشتند. اول این که نمی‌دانند مشخصا با کی طرف هستند. ثانیا هر گاه درهای غرب به روی شما بسته می‌شود سراغ چین می‌آیید و اصطلاحا ته دل‌مان با آنها نیست و سوم این که مقامات ایرانی دهان قرصی ندارند و همین آنها را در مقابل آمریکایی‌ها به مشکل می اندازد. حالا قرار داد 25 ساله بسته‌اند تا بگویند اگر با آمریکای دموکرات‌ها هم کنار بیاییم چین شریک اول ماست.
همچنین قالیباف با اختیار تام از رهبری مسؤولیت دارد. فارغ از این که چه دولتی بر سر کار باشد. و این که رازداری می‌کنیم و نمی‌گوییم دنبال خرید سامانه‌های پدافندی هستیم! با این اوصاف وقتی آقای قالیباف به الجزیره گفته مسؤولیت تیم مذاکرات با اوست هم یادآور تصمیم پزشکان یا پیشنهاد عراقچی است و هم می توان این سخن بهزاد نبوی رییس پیشین و همچنان با نفوذ جبهه اصلاحات را نقل کرد که گفته « حرکت‌های فعلی قالیباف مورد تأیید اصلاح طلبان است.»
منبع: اقتصاد نیوز
