رویداد۲۴| قبولی در کنکور برای او نه آغاز مسیر که پایان رویاهایش بود. زمانی که رضا نامش را میان پذیرفته‌شدگان کنکور فرهنگیان دید، تصور می‌کرد بعد از سال‌ها تلاش و درس خواندن در یکی از روستا‌های اردبیل، بالاخره پاداش زحمت‌هایش را گرفته است. او ۱۰ ساله بود که نابینا شد و به‌دلیل فقدان امکانات آموزشی و نبود معلم رابط، دو سال ترک تحصیل کرد، اما تسلیم نشد. رویای معلم شدن او را دوباره به کلاس درس کشاند؛ تا جایی که دوران دبیرستانش را کنار دانش‌آموزان بینا گذراند و با وجود دسترسی نداشتن به کتاب‌های صوتی جدید، توانست رتبه سوم را میان تمام همکلاسی‌هایش کسب کند.
بخشنامه‌ای که مانع رسیدن به کلاس‌های درس شد رضا سال ۱۴۰۴ و پس از پذیرفته شدن در آزمون سراسری فرهنگیان، مصاحبه‌های عمومی و تخصصی را هم با موفقیت گذراند و رشته‌هایی مثل تاریخ در استان البرز و آموزش کودکان با نیاز‌های خاص در تبریز را انتخاب کرد. این رشته‌ها با شرایطش همخوانی داشتند و سال‌ها توسط معلمان نابینا تدریس می‌شدند، اما دانشگاه فرهنگیان آب پاکی را روی دست رضا ریخت و مسئولان آن با استناد به بخشنامه وزارت آموزش و پرورش اعلام کردند که ورود نابینایان به این دانشگاه ممنوع است.
این در حالی است که او زمانی که برای کنکور درس می‌خواند، موضوع را از رئیس اداره استثنایی استان پیگیری کرده بود، اما به رضا پاسخ داده شده بود: «ذهنت را درگیر مسائل حاشیه‌ای نکن. مانند سال‌های قبل، نابینایان هم در دانشگاه فرهنگیان پذیرفته می‌شوند. ما از بهزیستی نماینده می‌فرستیم و شما را به عنوان معلم مدارس استثنایی قبول می‌کنند.» به گفته رضا در سال‌های گذشته بسیاری از معلمان مدارس استثنایی، افراد نابینایی بوده‌اند که در رشته‌های مختلفی همچون تاریخ، زبان انگلیسی، عربی و ادبیات از دانشگاه فرهنگیان فارغ‌التحصیل و به کار مشغول شده‌اند.
پس از پیگیری و دریافت نامه از نماینده استان، رضا به رئیس دانشگاه فرهنگیان تهران مراجعه کرده، اما به او گفته شده که ابطال این بخشنامه تنها در صلاحیت شخص وزیر آموزش و پرورش است. بخشنامه‌ای که به گفته رضا، نه با کنوانسیون بین‌المللی حقوق معلولان همخوانی دارد و نه با قانون مصوب مجلس برای سهمیه ۳ درصدی استخدامی معلولان. او می‌گوید دو هفته قبل هم رئیس بهزیستی دانشگاه فرهنگیان از پرونده او مطلع شده و قرار بوده با او تماس بگیرد، اما تاکنون تماسی حاصل نشده است.
منبع: رویداد 24
