به گزارش خبرگزاری صدا وسیمای خراسان جنوبی، مسئول ثبت میراث معنوی ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی خراسان جنوبی گفت: نان روغنجوشی یکی از نانهای سنتی و آیینی استان است که هر سال در روز چهاردهم شعبان، مصادف با آئین «برات»، توسط خانوادههایی که در طول سال عزیزی را از دست دادهاند، به نیت خیرات و شادی روح درگذشتگان پخته و میان اقوام، دوستان و همسایگان توزیع میشود. فریبا کاهنی افزود: این نان در شهرستانهای مختلف استان با نامهای متفاوتی شناخته میشود؛
بهگونهای که در گذشته در بیرجند به آن «چلپکی» میگفتند و امروزه با نام روغنجوشی شناخته میشود و در شهرستان قائنات به دلیل شیوه پخت آن در تابه، «تاوهای» و در شهرستان بشرویه «سیروکی» نام دارد. وی در خصوص شیوه سنتی پخت این نان گفت: برای تهیه روغنجوشی، آرد را با آب، زردچوبه، ادویههای معطر مانند تخم گشنیز و خمیرترش مخلوط میکنند و خمیر را حدود یک ساعت و نیم تا دو ساعت استراحت میدهند تا به اصطلاح ترش شود و سپس از خمیر، گلولههای کوچکی برداشته و با دست پهن و نازک میکنند و در روغن داغ قرار میدهند تا سرخ شود.
کاهنی گفت: هنگام سرخ شدن، با چنگال روی خمیر ضربه میزنند تا بیش از اندازه پف نکند و پس از سرخ شدن دو طرف نان، آن را از روغن خارج کرده و معمولاً با شکر مصرف میکنند؛ هرچند برخی نیز آن را بدون شکر میل میکنند. مسئول ثبت میراث معنوی ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی خراسان جنوبی گفت: ارزشهای مردمشناختی، باورهای اعتقادی و استمرار این سنت در میان مردم، از مهمترین دلایل ثبت این مهارت در فهرست میراث ناملموس کشور بوده است.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما



