به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محمد شکوهی، فیلمنامه‌نویس و سرپرست نویسندگان مجموعه پویانمایی «موزه»، با حضور در استودیو شبکه خبر، درباره شکل‌گیری این مجموعه گفت: زمانی که به گروه نویسندگان «موزه» پیوستم، فصل نخست با سرپرستی مهکامه یغماییان در حال نگارش بود. ایده اصلی این بود که در قالب داستانی فانتزی و بانمک، میراث فرهنگی ایران را به زبان کودکانه معرفی کنیم. از فصل دوم، مسئولیت سرپرستی نویسندگان را بر عهده گرفتم و این مسیر ادامه پیدا کرد.
وی درباره شکل‌گیری شخصیت‌های مجموعه افزود: در فصل نخست، موش‌ها شخصیت‌های سارق بودند که قصد داشتند از موزه اشیایی را بدزدند. در جریان این داستان‌های پلیسی و تعقیب‌وگریز، مخاطبان با اطلاعاتی درباره آثار تاریخی، شخصیت‌های مهم و دوره‌های تاریخی ایران آشنا می‌شدند. شکوهی گفت: محبوبیت موش‌ها در فصل‌های بعدی به‌اندازه‌ای افزایش یافت که تصمیم گرفته شد شخصیت منفی دیگری به مجموعه اضافه شود و موش‌ها در سمت مثبت ماجرا قرار بگیرند. با این تغییر، ضمن حفظ شوخی‌ها و ویژگی‌های جذاب شخصیت‌ها، مسیر داستان نیز تحول پیدا کرد.
سرپرست نویسندگان «موزه» درباره فصل نهم این مجموعه گفت: فصل جدید با همان سبک‌وسیاق پیشین ادامه پیدا می‌کند، اما تمرکز ویژه‌ای بر استان‌های ایران و میراث فرهنگی هر یک از آنها دارد. تلاش می‌کنیم آثاری را معرفی کنیم که در قسمت‌های قبلی کمتر به آنها پرداخته شده است. وی با اشاره به گستردگی آثار تاریخی و فرهنگی کشور، یافتن موضوعات تازه برای قسمت‌های جدید را یکی از چالش‌های نگارش دانست و افزود: با وجود تولید قسمت‌های متعدد، میراث فرهنگی ایران آن‌قدر گسترده است که همچنان ظرفیت زیادی برای پرداختن به موضوعات تازه وجود دارد.
شکوهی درباره تفاوت نگارش فیلمنامه برای روش های مختلف پویانمایی گفت: هر شیوه تولید محدودیت‌های خاص خود را دارد. در استاپ‌موشن، چون تصاویر به‌صورت فریم‌به‌فریم ضبط می‌شوند، محدودیت‌هایی در حرکت شخصیت‌ها و عمق میدان وجود دارد. همچنین، دکور ساخته‌شده محدوده حرکت شخصیت‌ها را تعیین می‌کند و فیلمنامه‌نویس باید این شرایط را در نظر بگیرد. وی گفت: در پویانمایی دوبعدی، سه‌بعدی و حتی آثار رئال نیز محدودیت‌هایی وجود دارد، اما جنس این محدودیت‌ها متفاوت است. بنابراین، هنگام نگارش باید از ابتدا به شیوه تولید و امکانات اجرایی اثر توجه داشت.
به گفته این فیلمنامه‌نویس، نگارش یک مجموعه استاپ‌موشن با تعداد قسمت‌های زیاد دشواری بیشتری دارد، زیرا علاوه بر رعایت محدودیت‌های فنی، باید داستان‌ها متنوع و تازه باقی بمانند تا مخاطب با تکرار مداوم موقعیت‌ها روبه‌رو نشود. شکوهی یکی از عوامل جذابیت این مجموعه را استفاده از عروسک و روش استاپ‌موشن دانست و گفت: کودکان در زندگی روزمره خود با عروسک‌ها و اسباب‌بازی‌ها ارتباط دارند، وقتی می‌بینند عروسک‌ها جان می‌گیرند و حرکت می‌کنند، این تجربه برایشان ملموس‌تر است و با خیال‌پردازی‌های خودشان ارتباط پیدا می‌کند.
او افزود: به اعتقاد من، آثار عروسکی و استاپ‌موشن می‌توانند ارتباط ویژه‌ای با مخاطب کودک برقرار کنند، هرچند برای حفظ جذابیت در یک مجموعه طولانی، باید همواره به ایده‌های تازه و تنوع داستانی توجه داشت. سرپرست نویسندگان «موزه» با اشاره به کیفیت تولید این مجموعه، حضور نیرو‌های جوان و بهروز بودن تکنیک‌های اجرایی را از نقاط قوت آن برشمرد. وی همچنین از تلاش‌های بهروز یغماییان، از کارگردانان مجموعه، قدردانی کرد و گفت: بخش مهمی از ایده‌ها، شوخی‌ها و اتفاق‌های جذاب «موزه» حاصل تلاش‌های اوست.
بهروز یغماییان از چهره‌های شناخته‌شده پویانمایی ایران است و همچنان با انرژی و خلاقیت در این حوزه فعالیت می‌کند. شکوهی با اشاره به دشواری حفظ تنوع در مجموعه‌های طولانی افزود: با وجود محدود بودن لوکیشن‌ها (مکان) و شخصیت‌ها، تلاش گروه نویسندگان این بوده است که داستان‌ها و موقعیت‌های تازه‌ای خلق کنند. بازخورد‌های کودکان نیز برای او نشانه‌ای از موفقیت مجموعه بوده است، به‌ویژه زمانی که مخاطبان با اشتیاق از «موزه» و شخصیت‌های آن صحبت می‌کردند.
شکوهی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال ساخت نسخه سینمایی «موزه» گفت: این موضوع در دوره‌ای از مدیریت‌های پیشین مطرح شده و حتی نگارش فیلمنامه آن نیز پیش رفته است، اما به دلایلی از جمله نیاز به فضای بزرگ‌تر و امکانات بیشتر، به مرحله تولید نرسیده است. وی درباره امکان ادامه یافتن مجموعه نیز افزود: ادامه تولید می‌تواند به میزان استقبال مخاطبان بستگی داشته باشد. با تغییر داستان‌ها و افزودن شخصیت‌های تازه، ظرفیت ادامه این مجموعه وجود دارد.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما
