در منظومه فکری امام خامنه‌ای، نخبگی صرفاً برخورداری از هوش، استعداد یا کسب افتخارات علمی و ورزشی نیست؛ بلکه مسئولیتی اجتماعی در قبال آینده کشور است. از این منظر، نخبه کسی است که توانایی‌های خود را در مسیر پیشرفت جامعه و حل مسائل مردم به کار می‌گیرد و موفقیت فردی را با منافع ملی پیوند می‌زند. علم؛ زیرساخت اقتدار ملی رهبر معظم انقلاب اسلامی، اقتدار علمی و فناورانه را از مؤلفه‌های اساسی قدرت ملی و نقش‌آفرینی ایران در نظم جهانی می‌دانند.
بر این اساس، پیشرفت علمی زمانی به نقطه قوت راهبردی تبدیل می‌شود که از مرز تولید دانش عبور کند و در حل مسائل واقعی کشور، توسعه فناوری و کاهش وابستگی‌های آسیب‌پذیرکننده نقش‌آفرین باشد. از خلاقیت علمی تا مرجعیت جهانی تأکید معظم‌له بر توسعه علوم پایه و علوم انسانی، تقویت خلاقیت و شجاعت علمی، خوداتکایی فناورانه و پیوند دانشگاه با صنعت، بیانگر ضرورت شکل‌گیری یک منظومه منسجم برای پیشرفت علمی است؛ منظومه‌ای که در آن، استعدادهای انسانی به نوآوری، نوآوری به حل مسئله و حل مسئله به ارتقای توان ملی منجر شود. مسئولیت دوطرفه؛
نخبگان و نظام تصمیم‌گیری تحقق این چشم‌انداز، تنها بر دوش نخبگان نیست. در کنار تعهد و مسئولیت‌پذیری آنان، نهادهای علمی، دستگاه‌های اجرایی و نظام سیاست‌گذاری نیز باید زمینه شکوفایی استعدادها، مشارکت نخبگان در تصمیم‌سازی و تبدیل دانش به ارزش اجتماعی و اقتصادی را فراهم کنند. جمع‌بندی راهبردی پیام امام خامنه‌ای را می‌توان دعوتی به عبور از «نخبگی فردی» به «مسئولیت ملی و تمدنی» دانست؛ جایی که علم، استعداد و نوآوری از سطح افتخارآفرینی فراتر می‌روند و به ابزارهای پیشرفت همه‌جانبه ایران تبدیل می‌شوند. مسئله اصلی، صرفاً داشتن نخبه نیست؛
مسئله، ساختن بستری است که نخبگی را به قدرت حل مسئله و اقتدار پایدار ملی تبدیل کند.
منبع: آوش
