به گزارش جام جم آنلاین؛ جایزه ادبی «پری پاسکال» (Prix Pascal de Littérature IA) با هدف شناسایی و انتشار آثار ادبی نوشته‌شده با همکاری هوش مصنوعی راه‌اندازی شده است. این رقابت از نویسندگان می‌خواهد دست‌نوشته‌های خود را همراه با اطلاعات فنی مربوط به ابزار‌ها و مدل‌های هوش مصنوعی به‌کاررفته ارائه کنند. برنده این جایزه از امکان انتشار اثر خود برخوردار خواهد شد.
راه‌اندازی این جایزه در شرایطی صورت می‌گیرد که طی ماه‌های اخیر، استفاده احتمالی از هوش مصنوعی در آثار نامزد‌ها و برندگان چند جایزه معتبر ادبی، از جمله جایزه گنکور فرانسه، جایزه داستان کوتاه کشور‌های مشترک‌المنافع و جایزه کین، بحث‌های گسترده‌ای درباره اصالت آثار ادبی و نقش نویسنده انسانی به راه انداخته است.
همکاری انسان و ماشین در ادبیات جایزه پری پاسکال از نویسندگان دعوت می‌کند آثاری را ارائه کنند که با همکاری ابزار‌های هوش مصنوعی نوشته شده‌اند. استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ، از جمله چت‌جی‌پی‌تی، کلود، جمینای و لاما، در این رقابت مجاز است.
شرکت‌کنندگان باید دست‌نوشته‌ای منتشرنشده به زبان فرانسوی ارائه دهند و در پرونده‌ای فنی، مدل هوش مصنوعی و شیوه استفاده از آن، از جمله دستور‌های متنی به‌کاررفته، را مشخص کنند. شرکت در این رقابت به ملیت یا محل اقامت نویسنده وابسته نیست و متقاضیان برای حضور در آن نیازی به داشتن ناشر ندارند.
برگزارکنندگان تأکید کرده‌اند که این جایزه یک رقابت فناوری نیست، بلکه هدف آن ارزیابی ارزش ادبی آثاری است که با همکاری انسان و ماشین شکل گرفته‌اند. به گفته آنها، هوش مصنوعی هم‌اکنون در کارگاه‌های نویسندگی، دست‌نوشته‌ها و کتاب‌فروشی‌ها حضور دارد؛ گاهی بدون آن‌که استفاده از آن آشکار باشد.
آنها با طرح این پرسش که همکاری نویسنده و ماشین چه تعریفی از اثر ادبی به دست می‌دهد، اعلام کرده‌اند که شفافیت در استفاده از هوش مصنوعی باید مبنای بحث و گفت‌و‌گو درباره آینده ادبیات باشد.
جنجال بر سر استفاده از هوش مصنوعی راه‌اندازی این جایزه در پی بالاگرفتن بحث‌ها درباره استفاده از هوش مصنوعی در آثار ادبی صورت گرفته است. یکی از جنجال‌های اخیر به رمان «C’était ça ou mourir» نوشته تلیسون اورلین، نویسنده کانادایی ـ هائیتیایی، مربوط می‌شود.
از ماه سپتامبر، اتهام استفاده گسترده از هوش مصنوعی در نگارش این رمان، فضای ادبیات فرانسوی‌زبان را تحت تأثیر قرار داده است. در پی ادامه این جنجال، ناشر کانادایی این نویسنده در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که استفاده از هوش مصنوعی در فرایند نگارش کتاب تأیید شده است و به همکاری خود با نویسنده پایان می‌دهد.
ناشر اعلام کرد که در بررسی نسخه‌های مختلف دست‌نوشته، نشانه‌هایی از برچسب‌های مرتبط با هوش مصنوعی در فراداده برخی اسناد پیدا شده است؛ با این حال، میزان دقیق استفاده از این فناوری در نگارش رمان مشخص نیست.
اورلین همچنان اتهام‌های مطرح‌شده درباره نگارش کتاب با هوش مصنوعی را رد کرده است. او در گفت‌و‌گو با رشید لایرِش، روزنامه‌نگار روزنامه فرانسوی لیبراسیون، گفت که برای پژوهش‌های تاریخی از ابزار‌های بیرونی استفاده کرده است و تأکید کرد که استفاده از ابزار به معنای آن نیست که هوش مصنوعی کتاب را به جای او نوشته باشد.
این پرونده در کنار جنجال‌های مرتبط با جوایز ادبی معتبر، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که مرز میان بهره‌گیری از ابزار‌های هوش مصنوعی و واگذاری فرایند خلاقیت ادبی به ماشین کجاست.
منبع: جام جم آنلاین
