به گزارش خبرگزاری صداوسیما، رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران در آیین بزرگداشت استاد شهید علی لاریجانی، با طرح پرسش درباره نحوه تعامل فلسفه و سیاست، تأکید کرد که دانشگاه نباید دیوان مدح یا دادگاه داوری شتاب‌زده باشد، بلکه رسالت آن تبدیل تجربه تاریخی به دانشی قابل انتقال است.
جواد اصغری در این همایش با استناد به آیه شریفه «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا»، اظهار کرد: شهید علی لاریجانی تحصیلات خود را در رشته فلسفه در دانشگاه تهران به اتمام رساند و بخش مهمی از عمر خود را در عرصه سیاست و اداره کشور سپری کرد؛ اما شهادت، معنایی عمیق، دردناک و در عین حال تاریخی به زندگی او بخشید.
وی با تأکید بر اینکه در نشست‌های دانشگاهی، گرامیداشت یاد شهید نباید به تکرار صرف فضایل محدود شود، افزود: دانشگاه باید بپرسد که از اندیشه و زیست فردی که از میان ما رفته، چه میراثی برای نسل‌های آینده باقی مانده است و چه پرسش‌ها و تجربه‌هایی باید از حافظه شخصی و خانوادگی به حافظه علمی و تاریخی جامعه منتقل شود.
اصغری با اشاره به ویژگی‌های بارز شخصیتی شهید لاریجانی خاطرنشان کرد: تحصیل فلسفه در دانشگاه تهران، آشنایی جدی با فلسفه جدید غرب و پژوهش پیرامون اندیشه «کانت»، در کنار پذیرش مسئولیت‌های گسترده فرهنگی و سیاسی، این پرسش مهم را پیش روی ما قرار می‌دهد که «اندیشه فلسفی در مواجهه با قدرت سیاسی چه جایگاهی دارد؟» آیا فلسفه تنها به کلاس درس و کتابخانه محدود می‌شود یا می‌تواند در صورت‌بندی مسائل عمومی و سنجش تصمیم‌های دشوار نیز سهم داشته باشد؟ وی گفت: این پرسش در روزگار ما اهمیت دوچندانی دارد؛
زیرا سیاست با فوریت تصمیم‌ها و فشار حوادث سروکار دارد، در حالی که فلسفه انسان را به مکث، بازاندیشی و پرسشگری درباره مبانی تصمیم‌ها فرا می‌خواند. سیاست ناگزیر در زمان محدود تصمیم می‌گیرد، اما فلسفه می‌کوشد محدودیت‌های فهم و داوری را آشکار سازد. پیوند این دو ساحت، نه ساده و بی‌مسئله است و نه با یک حکم کلی حل‌شدنی است و اهمیت مطالعه زندگی کسانی، چون شهید لاریجانی در همین تلاقی دو ساحت نهفته است.
رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران با اشاره به وظیفه خطیر نهاد دانشگاه در قبال این رویداد‌ها گفت: دانشگاه نه دیوان مدح شخصیت‌ها است و نه دادگاه داوری‌های شتاب‌زده؛ بلکه جایگاهی است که در آن خاطره به سند، پرسش، پژوهش و تجربه تاریخی تبدیل می‌شود. اگر قرار است نام یک استاد زنده بماند، باید از محدوده‌های ظاهری فراتر رفته و در ساحت آموزش، پژوهش و گفتگوی علمی حضور یابد.
وی در پایان با تأکید بر اهمیت مضاعف این مسئولیت برای دانشکده ادبیات و علوم انسانی به عنوان متولی علوم انسانی و جامعه، خاطرنشان کرد: شناخت ما از نحوه اندیشیدن، زیستن و مواجهه انسان با قدرت و پیامد انتخاب‌ها، بدون توجه به زبان، متن، تاریخ و اندیشه میسر نیست. بزرگداشت یک شخصیت علمی و سیاسی باید ما را به پرسش‌های فراتر از زندگی فردی، یعنی پرسش درباره نهاد دانشگاه و مسئولیت دانش در تصمیم‌گیری‌های عمومی رهنمون سازد. بنابراین؛ این نشست نیز با همین هدف تشکیل شده است.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما
