رویداد۲۴| مازیار وکیلی- سینمای ایران همیشه رابطه پیچیده‌ای با کارگردانان زن داشته است. از یک طرف زمینه همیشه برای فعالیت کارگردانان زن سینمای ایران مهیا بوده است، اما از طرف دیگر نسبت به کارگردانان همیشه موانع بیشتری پیش پای زنان سینماگر وجود داشته تا بتوانند فیلم‌های دلخواه خودشان را بسازند. در سینمای قبل از انقلاب به واسطه داستان‌ها و مضامینی که در فیلم‌ها وجود داشت، بسیاری از خانواده‌های سنتی ایران حضور زن در سینما را فعلی حرام و مایه‌ی آبروریزی می‌دانستند؛ چراکه نام سینمای ایران به کاباره، رقص و آواز و روابط خارج از عرف گره خورده بود.
اما با وقوع انقلاب اسلامی و عوض شدن فضای فرهنگی و هنری زنان بیشتری توانستند وارد عرصه سینما شوند و به فعالیت در این حوزه بپردازند. از همان دهه شصت که سینمای تازه ایران در حال شکل گیری بود، زنان سینماگری مانند رخشان بنی اعتماد، پوران درخشنده و مرضیه برومند هم پای مردان در ژانر‌های متفاوت توانستند به سینمای ایران سر و شکل بدهند. در سال‌های بعد هم زنان زیادی وارد حوزه فیلمسازی و کارگردانی شدند که آیدا پناهنده یکی از مشهورترین آنها است. کارگردانی که کارش را از سال ۱۳۷۸ و در بیست سالگی با ساخت فیلم‌های کوتاه شانزده میلیمتری آغاز کرد.
تا مدت‌ها فیلم کوتاه ساخت و بعد سراغ مستند رفت و در سال ۱۳۸۷ با مستند ایراندخت در این حوزه به فعالیت پرداخت. پناهنده تا به امروز مستند‌های ایراندخت، خانه قمر خانم، اُتاق امن و دوستان و برادران را کارگردانی کرده است. حوزه بعدی که پناهنده در آن به فعالیت پرداخت ساخت تله فیلم برای تلویزیون بود. قصه داوود و قمری، آبروی از دست رفته آقای صادقی و از جنوب شرقی تله فیلم‌هایی هستند که پناهنده ساخته و مشهورترین آنها همان داستان داوود و قمری است که کاندیدای چندین جایزه در بخش ویدیویی جشنواره فجر شد.
تمام این تجربه‌ها به کمک پناهنده آمد تا با قدرت وارد سینما شود و با ساخت فیلم‌های زنانه و متفاوتی مانند ناهید، اسرافیل و تی تی مستحکم کند. پناهنده وقتی وارد شبکه نمایش خانگی شد، سریال متفاوت و جنجالی در انتهای شب ساخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. او حالا در اولین تجربه خود سراغ یک سریال تاریخی رفته است.
منبع: رویداد 24
