به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
بهناز شیربانی: این مورد را در سینمای ایران تجربه کرده‌ایم که گاهی نحوه چیدمان فیلم‌ها در جدول اکران به‌گونه‌ای است که نه‌تنها به دیده‌شدن آثار کمک نمی‌کند، بلکه امکان رقابت سالم و شکل‌گیری ارتباط مؤثر با مخاطب را نیز از آنها می‌گیرد. یکی از نمونه‌های قابل تأمل در این زمینه، هم‌زمانی اکران چند فیلم اجتماعی در یک بازه زمانی محدود است؛ اتفاقی که این روزها شاهد آن هستیم و می‌تواند به ضرر فیلم‌ها، سینماداران و در نهایت کلیت سینمای ایران تمام شود.
این روزها «من می‌ترسم» به کارگردانی بهنام بهزادی، «بت» ساخته حمید نعمت‌الله، «کافه سلطان» به کارگردانی مصطفی رزاق کریمی و «بی‌دار» ساخته حسین امیری‌دوماری، اکران‌شان را آغاز کرده‌اند. فیلم‌هایی که با توجه به فضای اجتماعی و دغدغه‌های انسانی مطرح‌شده در آنها، می‌توانند مخاطبان خاص خود را داشته باشند. اما پرسش اصلی این است که آیا سینمای ایران ظرفیت آن را دارد که در یک بازه زمانی محدود، چند فیلم اجتماعی را به صورت هم‌زمان به مخاطب عرضه کند، بی‌آنکه بخشی از این آثار در هیاهوی اکران گم شوند؟
فیلم اجتماعی معمولا برای برقراری ارتباط با مخاطب، به زمان، فرصت و زمینه مناسب نیاز دارد. وقتی چند فیلم اجتماعی تقریبا هم‌زمان وارد چرخه اکران می‌شوند، بخش قابل توجهی از ظرفیت محدود تبلیغات، توجه رسانه‌ها و حتی انتخاب مخاطبان میان آنها تقسیم می‌شود. در چنین شرایطی، هر فیلم باید برای جلب نظر تماشاگر در فضایی رقابت کند که آثار دیگری با حال‌وهوا یا دغدغه‌های نزدیک به آن نیز حضور دارند. نتیجه چنین وضعیتی ممکن است این باشد که هیچ‌یک از فیلم‌ها نتوانند به اندازه ظرفیت واقعی خود دیده شوند و فرصت کافی برای معرفی ویژگی‌های متمایزشان پیدا کنند.
به نظر می‌رسد در چنین شرایطی، کم‌فروشی احتمالی یک فیلم لزوما به معنای ضعف کیفی آن نیست؛ گاهی باید شرایطی را بررسی کرد که فیلم در آن به نمایش درآمده است.
این روزها با اکران فیلم‌های اجتماعی در یک بازه زمانی این سؤال مطرح می‌شود که حقیقتا زمان اکران محدود تمامی این فیلم‌ها در کنار هم فضای ارزیابی منصفانه آنها را فراهم می‌کند؟
سال‌هاست موضوع تنوع آثار در اکران و ضرورت فراهم‌کردن امکان دیده‌شدن فیلم‌های اجتماعی مطرح می‌شود؛ با این حال، به نظر می‌رسد صف فشرده نمایش این فیلم‌ها بار دیگر ضرورت بازنگری در شیوه برنامه‌ریزی اکران را یادآوری می‌کند.
البته نمی‌توان انتظار داشت هر فیلم اجتماعی الزاما با استقبال گسترده مواجه شود یا صرفا به دلیل موضوعش، اکرانی طولانی داشته باشد. مخاطب حق انتخاب دارد و کیفیت اثر همچنان یکی از عوامل مهم موفقیت در گیشه است. با این حال، کیفیت و میزان استقبال زمانی دقیق‌تر ارزیابی می‌شوند که فیلم از حداقل فرصت لازم برای معرفی، تبلیغات و دسترسی مناسب به مخاطب برخوردار باشد.
منبع: شبکه شرق
