بیش از یک سال از برقراری آتش‌بس در نوار غزه می‌گذرد و با وجود اختصاص ظاهری میلیارد‌ها دلار کمک مالی از سوی نهاد‌های بین‌المللی و کشور‌های مختلف برای بازسازی این منطقه، میلیون‌ها فلسطینی همچنان در شرایط فاجعه‌بار انسانی، میان کوهی از زباله و فاضلاب‌های جاری زندگی می‌کنند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که فاصله زیادی میان تعهدات روی کاغذ و واقعیت‌های تلخ جاری در اردوگاه‌های آوارگان وجود دارد و سهم ساکنان غزه از این حجم از کمک‌های مالی ناچیز بوده است.
در ماه‌های گذشته مبالغ بزرگی به‌عنوان بودجه‌های بازسازی از سوی نهاد‌های جهانی و کشور‌های مختلف تعهد شده، اما روند انتقال و توزیع این منابع به کندی پیش رفته و بخش عمده‌ای از آوارگان همچنان در چادر‌های موقت و بدون دسترسی به ابتدایی‌ترین امکانات بهداشتی و رفاهی روزگار می‌گذرانند. زیرساخت‌های حیاتی غزه از جمله شبکه آب‌رسانی، سیستم دفع فاضلاب و مدیریت پسماند در جریان درگیری‌ها به‌شدت آسیب دیده‌اند و پس از آتش‌بس نیز به دلیل موانع گوناگون و چالش‌های مدیریتی بازسازی نشده‌اند.
در غیاب تاسیسات تصفیه آب و فاضلاب، پساب‌های صنعتی و خانگی به داخل کوچه‌ها و در مجاورت چادر‌ها سرازیر شده و زمینه‌ساز شیوع گسترده بیماری‌های عفونی، گوارشی و پوستی به‌ویژه در میان کودکان و نوزادان شده‌اند. حجم انباشت زباله در مناطق مختلف غزه به صد‌ها هزار تُن رسیده و مکان‌های موقت تخلیه پسماند به محیطی برای تکثیر حشرات موذی، جوندگان و بیماری‌های واگیردار تبدیل شده‌اند. خانواده‌های آواره ناچار هستند که در این محیط‌های آلوده زندگی کنند و کمبود شدید آب آشامیدنی سالم بحران را تشدید کرده است؛
به‌طوری که بسیاری از خانوار‌های پرجمعیت تنها به مقدار بسیار کمی آب در روز دسترسی دارند که استاندارد‌های سازمان جهانی بهداشت را تامین نمی‌کند. از سوی دیگر، محدودیت‌های شدید اعمال‌شده بر ورود اقلام ضروری، تجهیزات پزشکی، سوخت و قطعات یدکی مورد نیاز برای تعمیر پمپ‌های آب و تصفیه‌خانه‌ها مانع جدی دیگری در برابر بهبود وضعیت بهداشت عمومی ایجاد کرده است. مقام‌های محلی و نهاد‌های بشردوستانه هشدار می‌دهند که با فرا رسیدن فصل سرما و بارندگی‌های پیش‌رو، خطر جاری شدن سیلاب‌های آلوده به فاضلاب و گسترش بیشتر بیماری‌ها جان صد‌ها هزار انسان آسیب‌پذیر را تهدید می‌کند.
تداوم بن‌بست سیاسی در روند صلح و عدم توافق قطعی میان طرفین درگیر درمورد نحوه مدیریت و اداره مناطق مختلف غزه باعث شده است تا دسترسی به کالا‌های حیاتی و اجرای طرح‌های جامع بازسازی در هاله‌ای از ابهام باقی بماند. نهاد‌های ناظر بین‌المللی بار‌ها از وضعیت اسکان اضطراری، بحران فقر غذایی و فروپاشی کامل سیستم سلامت و بهداشت در غزه ابراز نگرانی کرده و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای برداشتن موانع دسترسی به کمک‌ها و نجات غیرنظامیان از این شرایط فاجعه‌بار شده‌اند.
در همین حال، نهاد‌های بین‌المللی توسعه و شبکه‌های غیردولتی بشردوستانه از جمله پرومیر اورژانس هشدار داده‌اند که اعمال محدودیت‌های سخت‌گیرانه از سوی مقام‌های رژیم صهیونیستی بر ورود ملزومات خودرو‌های امدادی، واکنش‌های امدادی را فلج کرده است. بدون دسترسی منظم به روغن موتور و قطعات یدکی، ژنراتورها، تانکر‌های آب‌رسانی و پمپ‌های فاضلاب به‌طور مداوم از کار می‌افتند و تداوم خدمات حیاتی و نجات‌بخش را در سراسر منطقه مختل ساخته‌اند. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
