استقلال در اردکان یک امتیاز گرفت؛ نتیجه‌ای که اگرچه رکورد شکست‌ناپذیری این تیم در فصل جاری را حفظ کرد، اما نمی‌تواند تمام واقعیت نمایش آبی‌پوشان را پنهان کند. تیم سهراب بختیاری‌زاده همچنان در مسیر رقابت با مدعیان قرار دارد، اما فاصله میان توانایی‌های فردی بازیکنان و خروجی نهایی تیم، به مسئله‌ای قابل تأمل تبدیل شده است؛ جایی که درخشش یک مهره خارجی، کمبود دقت در خط حمله و تکرار تساوی‌ها، تصویر استقلال را شکل می‌دهد. آسانی؛ مهره‌ای که بار دیگر تفاوت ساخت یاسر آسانی بار دیگر نشان داد چرا در هفته‌های اخیر به یکی از چهره‌های تعیین‌کننده استقلال تبدیل شده است.
گل او مقابل چادرملو، ادامه روندی است که این بازیکن را به یکی از مهره‌های مؤثر لیگ برتر بدل کرده؛ بازیکنی که در موقعیت‌های حساس می‌تواند با کیفیت فردی خود جریان مسابقه را تغییر دهد. آسانی با چهار گل زده، در تعقیب امیرحسین حسین‌زاده مهاجم تراکتور در جدول گلزنان قرار دارد و فراتر از آمار، نقش مهمی در ساختار هجومی استقلال ایفا می‌کند. او در شرایطی که تیمش گاهی برای خلق موقعیت و تبدیل برتری به نتیجه نهایی با دشواری روبه‌رو می‌شود، توانایی خود در استفاده از فرصت‌ها را به نمایش گذاشته است.
استقلال برای ادامه فصل به چنین بازیکنی نیاز دارد، اما اتکای بیش از اندازه به درخشش فردی یک مهره نمی‌تواند راه‌حل دائمی مشکلات تیم باشد.
سحرخیزان و موقعیت‌هایی که به امتیاز تبدیل نشد در سوی دیگر، سعید سحرخیزان روز کم‌فروغی را پشت سر گذاشت. مهاجم استقلال در جریان مسابقه فرصت‌هایی برای تهدید دروازه چادرملو داشت، اما در تصمیم‌گیری و ضربه نهایی نتوانست انتظارات را برآورده کند. این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که استقلال برای کسب سه امتیاز به گل‌های بیشتر نیاز دارد و مهاجم نوک تیم باید از موقعیت‌های به‌دست‌آمده بهره ببرد. البته ارزیابی عملکرد سحرخیزان نباید صرفاً به گل‌نزدن محدود شود؛ میزان مشارکت او در جریان بازی و وظایف تاکتیکی نیز اهمیت دارد.
با این حال، در تیمی که برای رسیدن به اهدافش به امتیاز‌های کامل نیازمند است، از دست رفتن فرصت‌های مناسب می‌تواند بهای سنگینی داشته باشد. استقلال نمی‌تواند در هر مسابقه انتظار داشته باشد آسانی به تنهایی گره کار را باز کند. شکست‌ناپذیری کافی نیست؛ استقلال به ثبات نیاز دارد سهراب بختیاری‌زاده همچنان بدون شکست در فصل جاری به کار خود ادامه می‌دهد، اما این رکورد به‌تنهایی نمی‌تواند معیار کاملی برای سنجش عملکرد استقلال باشد. تساوی مقابل چادرملو، پنجمین مساوی آبی‌پوشان در ۱۰ مسابقه لیگ بود؛
آماری که نشان می‌دهد این تیم نیمی از دیدار‌های خود را با تقسیم امتیاز‌ها به پایان رسانده است. مشکل اصلی استقلال الزاماً ناتوانی در رقابت با حریفان نیست؛ بلکه دشواری در تبدیل عملکرد قابل قبول به پیروزی‌های متوالی است. روند نتیجه‌گیری تیم بختیاری‌زاده میان برد و مساوی در نوسان بوده و همین مسئله فرصت جمع‌آوری امتیاز‌های بیشتر را از آبی‌پوشان گرفته است. در رقابتی که هر لغزش می‌تواند جایگاه تیم‌ها را تغییر دهد، تکرار این الگو حاشیه امنی برای استقلال باقی نمی‌گذارد.
فشردگی مسابقات داخلی و آسیایی و محدودیت گزینه‌های در دسترس کادر فنی را نیز باید در ارزیابی شرایط استقلال در نظر گرفت. با این حال، مدیریت انرژی بازیکنان، افزایش دقت در یک‌سوم هجومی و پیدا کردن راه‌هایی برای حفظ برتری در جریان مسابقه، از مسئولیت‌های کادر فنی است. استقلال هنوز شکست نخورده، اما برای تبدیل این رکورد به دستاوردی تعیین‌کننده، به چیزی بیش از مقاومت در برابر باخت نیاز دارد. آسانی فعلاً یکی از پاسخ‌های هجومی این تیم است؛ پرسش اصلی این است که آیا سایر مهره‌ها و ساختار تاکتیکی استقلال می‌توانند در هفته‌های پیش رو به اندازه کافی به او کمک کنند تا تساوی‌های پرتکرار جای خود را به پیروزی‌های متوالی بدهند؟ انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
