مهدی رجبیان، کارگردان مستند «ماه مثل ماهروزه»، حاضر در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا؛ درباره اثر خود گفت: این فیلم روایتگر زندگی عاشقانه یک زوج میانسال روستایی است که در آن، شخصیت زن در میانسالی دچار بیماری دمانس یا همان آلزایمر شده است اما با وجود این بیماری سخت و لاعلاج، تعهد و پیوند عشق میان آن‌ها هرگز گسسته نمی‌شود. وی افزود: مستند «ماه مثل ماهروزه» هفتمین فیلم مستند من است و پیش‌تر نیز در دوره سی‌وهشتم جشنواره با مستند «زرافشون» حضور داشتم. برای هر فیلمساز مستندی، جشنواره‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند؛
زیرا تنها جایی است که فیلم فرصت اکران، دیده شدن توسط مخاطبان خاص و بستر مناسب برای بحث و گفت‌وگو را پیدا می‌کند. این مستندساز درباره شکل‌گیری ایده و سختی‌های ساخت این اثر بیان کرد: شخصیت‌های اصلی این فیلم در واقع پدر و مادر خودم (رجب و روزه) هستند. با توجه به بیماری مادرم، ساخت این فیلم برایم بسیار سخت و دردآور بود؛ به‌طوری‌که گاهی اوقات حالم منقلب می‌شد و مجبور می‌شدم پروژه را موقتا تعطیل کنم تا بتوانم از لحاظ روحی خودم را بازیابی کنم.
رجبیان با اشاره به اصالت و واقع‌گرایی اثر خود تاکید کرد: داستان این فیلم کاملا بر اساس زندگی واقعی رجب و روزه ساخته شده است و تمام پلان‌ها و فلاش‌بک‌های به کار رفته در آن واقعی هستند و هیچ‌گونه بازسازی در این اثر انجام نشده است. این کارگردان در پایان گفت: پیام این فیلم، تجلیل از عشق و تعهد عمیق انسانی است و از همه عزیزان دعوت می‌کنیم اگر فرصت داشتند، حتما این مستند را در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به تماشا بنشینند. انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا
