جام جم آنلاین – لوئیس انریکه چه کرده که پاری سن ژرمن تا این اندازه قدرتمند و ترسناک شده است؟ انریکه با پاری سن ژرمن اکنون در سطح اروپا بی رقیب میرسند. حالا این تیم برای تمام اروپا خط و نشان میکشد. سبک مربی گری لوئیس انریکهیکی از ویژگیهای اصلی سبک مربیگری انریکه علاقه به مالکیت توپ است. با این حال مالکیت در تیمهای او هدفی مستقل محسوب نمیشود. پاری سن ژرمن توپ را برای کشاندن حریف به نقاط مشخص زمین و ایجاد فضا در خطوط دفاعی در اختیار میگیرد.
پاسهای کوتاه و سریع و تغییر جهت حمله و حرکت بازیکنان بدون توپ به این تیم کمک میکند تا از ساختار دفاعی حریف عبور کند.آرایش پایه ۳-۳-۴ در تیم انریکه با توجه به شرایط مسابقه تغییر شکل میدهد. مدافعان کناری مانند اشرف حکیمی و نونو مندس در حمله به خطوط جلو اضافه میشوند و هافبکها با جابهجایی مداوم به ایجاد برتری عددی در مناطق مختلف زمین کمک میکنند. ویتینیا با توانایی در گردش توپ و مدیریت ریتم بازی نقشی کلیدی در این ساختار دارد.انریکه از بازیکنانش میخواهد بلافاصله پس از ازدستدادن توپ برای بازپسگیری آن اقدام کنند.
این پرس هماهنگ فرصت بازیسازی را از حریف میگیرد و در صورت موفقیت میتواند زمینه خلق موقعیت در نزدیکی دروازه را فراهم کند.البته اجرای این روش به آمادگی بدنی بالا و هماهنگی دقیق نیاز دارد. اگر خطوط تیم از یکدیگر فاصله بگیرند یا پرس بازیکنان بهصورت هماهنگ انجام نشود فضاهای بزرگی در اختیار حریف قرار میگیرد. انریکه برای کاهش این خطر روی جابهجایی گروهی و مسئولیت دفاعی تمام بازیکنان تأکید دارد. انعطاف تاکتیکی و نقش بازیکنان چندپستهبرتری مهم انریکه توانایی تغییر برنامه مسابقه بدون ازدستدادن هویت تیم است.
بازیکنان پاریس در طول مسابقه جایگاههای خود را تغییر میدهند و همین جابهجاییها تشخیص مسئولیت دفاعی را برای حریف دشوار میکند. وینگرها میتوانند به مرکز زمین نزدیک شوند و مدافعان کناری فضای خالی کنارهها را پوشش دهند. هافبکها نیز با ورود به محوطه جریمه به تهدیدهای گلزنی تبدیل میشوند.این انعطاف در دیدار پاری سن ژرمن مقابل بارسلونا اهمیت زیادی داشت. تیم انریکه با استفاده از سرعت دزیره دوئه و حرکت بازیکنان در فضاهای خالی توانست خط دفاع جلوکشیده بارسلونا را تحت فشار قرار دهد.
پیروزی ۴ بر ۲ پاریس در این مسابقه نتیجه بهرهبرداری مؤثر از فرصتها و تنوع در روشهای حمله بود. ساختن تیمی فراتر از ستارههاانریکه پس از جدایی کیلیان امباپه و پایان دوران حضور لیونل مسی و نیمار در پاریس رویکردی مبتنی بر قدرت جمعی را توسعه داد. در تیم فعلی بازیکنانی مانند خویچا کواراتسخلیا و دزیره دوئه در حمله تعیینکننده هستند و ویتینیا و ژوائو نوس در میانه میدان مسئولیتهای مهمی بر عهده دارند. با این حال هیچکدام از آنها بهتنهایی مسئول تمام بار هجومی تیم نیستند.مدیریت چرخشی ترکیب نیز از بخشهای مهم کار انریکه است.
او با تقسیم دقایق بازی میان بازیکنان و اعتماد به گزینههای مختلف تلاش میکند فشار مسابقات فشرده را کاهش دهد. این روش بهویژه در فصلهایی که پاری سن ژرمن همزمان در لیگ فرانسه و لیگ قهرمانان اروپا رقابت میکند اهمیت دارد. چرا انریکه شایسته عنوان بهترین مربی سال است؟افتخارات اروپایی و کیفیت فوتبال ارائهشده توسط پاری سن ژرمن دلایل محکمی برای انتخاب انریکه هستند. او توانسته است تیمی با هویت مشخص بسازد و در عین حفظ اصول بازی خود را با ویژگیهای حریفان تطبیق دهد.
چنین موفقیتی حاصل ترکیب دانش تاکتیکی و مدیریت بازیکنان و ایجاد اعتماد در مجموعه تیم است.البته انتخاب بهترین مربی سال باید عملکرد تمام مدعیان را در طول فصل و همه رقابتها در نظر بگیرد. با این حال وقتی معیارهایی مانند جامهای کسبشده و کیفیت تاکتیکی و پیشرفت بازیکنان را کنار هم قرار دهیم انریکه یکی از جدیترین نامزدها و از نظر بسیاری از معیارهای فنی شایستهترین گزینه برای این عنوان است. او در پاریس تیمی ساخته که هم توانایی کنترل مسابقه با توپ را دارد و هم میتواند با دفاع منظم و ضدحمله حریفان قدرتمند را شکست دهد.
استمرار این کیفیت در بالاترین سطح فوتبال اروپا مهمترین دلیل قرارگرفتن نام او در صدر فهرست مربیان سال ۲۰۲۶ است.
منبع: جام جم آنلاین



