جام جم آنلاین – لوئیس انریکه را میتوان یکی از بزرگ‌ترین نابغه‌های دنیای مربیان قلمداد کرد. او چنان چهره قدرتمند و ترسناکی از پاری سن ژرمن ساخته که هیچ تیمی در هیچ موقعیتی نمی‌تواند حریف پاریسی‌ها شود.
آنالیز فنی: نقشه‌های بی نقص لوئیس انریکه بارسلونا با هدایت هانسی فلیک تلاش کرد با پرس از جلو و بالا نگه داشتن خط دفاعی جریان بازی را کنترل کند. این روش در زمان از دست رفتن توپ خطرناک می‌شد، زیرا بازیکنان پاریس با سرعت انتقال بالا می‌توانستند از فضای پشت مدافعان استفاده کنند.. گل نخست پاری سن ژرمن توسط دزیره دوئه پس از قطع پاس لامین یامال به ثمر رسید و نمونه‌ای از آسیب‌پذیری بارسا هنگام بازی‌سازی از عقب بود.
بارسلونا با گل‌های ژاوی اسپارت و لامین یامال دو بار نتیجه را به تساوی کشاند و در مقاطعی توانست از کناره‌ها و حرکات تکنیکی بازیکنان جوانش موقعیت بسازد. با این حال تیم فلیک در کنترل موج بعدی حملات پاریس مشکل داشت. گل‌های ویتینیا و فابیان روییس در ادامه نشان دادند که پاری سن ژرمن برای رسیدن به دروازه حریف تنها به یک مسیر وابسته نبود و می‌توانست با شوت از پشت محوطه یا حمله از جناحین ضربه بزند.
تاکتیک آرایشی پاری سن ژرمن پاری سن ژرمن با رویکردی هجومی و جابه‌جایی مداوم بازیکنان جلو بازی کرد. در آرایش تهاجمی این تیم عرض زمین اهمیت زیادی داشت و خویچا کواراتسخلیا از سمت چپ و دزیره دوئه با حرکت به فضا‌های داخلی خط دفاع بارسلونا را تحت فشار قرار دادند. ویتینیا نیز با حضور در میانه میدان هم در گردش توپ نقش داشت و هم با ورود به محدوده شوت‌زنی به تهدید مستقیم دروازه تبدیل شد. مصدومیت عثمان دمبله هم نتوانست قدرت هجومی تیم میزبان را از بین ببرد.
تاکتیک آرایشی بارسلونا بارسلونای هانسی فلیک با خط دفاعی جلوکشیده و پرس از بالا به میدان رفت. هدف این بود که پاریس فرصت بازی‌سازی آرام نداشته باشد و بارسا با بازپس‌گیری توپ در زمین حریف سریع به موقعیت برسد. با این حال فاصله میان خط دفاع و هافبک در برخی صحنه‌ها زیاد شد و مهاجمان پاریس توانستند از این فضا استفاده کنند. غیبت ژول کنده و اریک گارسیا به دلیل مصدومیت نیز شرایط دفاعی بارسلونا را دشوار کرد. مارک برنال در ترکیب ابتدایی به میدان رفت و رودری از ابتدا حضور نداشت.
ستاره پاری سن ژرمن دوئه با گل نخست پاریس و حرکات انفجاری در یک‌سوم هجومی یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان میدان بود. توانایی او در تغییر جهت سریع و عبور از مدافع مستقیم بار‌ها ساختار دفاعی بارسلونا را به هم ریخت. مشارکت او در شکل‌گیری حمله منتهی به گل فابیان روییس نیز ارزش حرکات بدون توپ و نفوذهایش را برجسته کرد. در کنار دوئه، ویتینیا هم نقش مهمی داشت. او با شوت دقیق خود گل سوم پاریس را به ثمر رساند و در گردش توپ و اتصال خط میانی به مهاجمان عملکرد مؤثری ارائه کرد. اگر قرار باشد یک بازیکن را به‌عنوان مغز میانی پاریس انتخاب کنیم و دیگری را به‌عنوان عامل برهم زدن نظم دفاعی بارسا بشناسیم، ویتینیا و دوئه دو انتخاب اصلی هستند.
منبع: جام جم آنلاین
