حضور مستمر و پررنگ مردم، به‌ویژه بانوان، در میدان‌ها و تجمعات مردمی طی ماه‌های اخیر نشان می‌دهد که نقش اجتماعی زنان در شرایط بحران و جنگ، ابعاد تازه‌ای یافته است. بررسی این نقش، مستلزم توجه به زمینه‌های فرهنگی و تاریخی و هویت مقاومت در جامعه ایران است. یکی از مهم‌ترین عرصه‌های نقش‌آفرینی بانوان، مدیریت روانی جامعه و مقابله با جنگ شناختی است. در شرایط جنگی، دشمنان می‌کوشند با بهره‌گیری از ابزارهای رسانه‌ای، ترس و ناامیدی را در جامعه گسترش دهند. حضور فعال زنان در صحنه‌های اجتماعی و تجمعات مردمی، می‌تواند نمادی از آرامش و ایستادگی باشد و در خنثی‌سازی فضای هراس‌آلود و تقویت روحیه عمومی نقش مؤثری ایفا کند.
از سوی دیگر، زنان به دلیل جایگاه محوری در خانواده و جامعه، بهترین راویان حقیقتِ میدان‌اند و ظرفیت ویژه‌ای در این خصوص دارند. آنان با بازتاب تجربه‌های عینی و مستقیم خود از میدان، می‌توانند در تبیین واقعیت‌ها، مقابله با روایت‌های تحریف‌شده رسانه‌های معاند و تقویت آگاهی عمومی نقش‌آفرین باشند. تصویر زن ایرانی در دفاع مقدس سوم، تصویری از حضوری فعال و اثرگذار است؛ حضوری که فراتر از همراهی عاطفی، به کنشی راهبردی در تقویت امنیت روانی جامعه، حفظ انسجام ملی و مقابله با اهداف جنگ شناختی تبدیل شده است.
در جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم، نقش روایت‌ساز زنان نیز برجستگی بیشتری یافته و ابعادی از مشارکت آنان را آشکار کرده که در روایت‌های پیشین از حضور زنان در جنگ، کمتر مورد توجه قرار گرفته بود. در این میان، چند مؤلفه اساسی در نقش‌آفرینی زنان قابل شناسایی است؛ نخست، خنثی‌سازی جنگ روانی از طریق روایت‌های زنده، بی‌واسطه و عینی از میدان و مقابله با تلاش‌ها برای تزریق ترس و یأس. دوم، به چالش کشیدن تصویرهای کلیشه‌ای از زن به‌عنوان موجودی مستأصل و ناتوان و بازنمایی او در جایگاه مدیری آگاه در شرایط بحران و عاملی مؤثر در پیشبرد مقاومت.
سوم، تزریق امید، حفظ روحیه ایستادگی و تقویت همبستگی ملی و چهارم، جهاد تبیین و افشاگری درباره عملکرد رسانه‌های معاند و به چالش کشیدن استانداردهای دوگانه غرب.
منبع: جام جم آنلاین
