صابر الله‌دادیان در تشریح داستان فیلم خود با عنوان «همه چیز درباره رفتن» گفت: این اثر به موضوع اهدای عضو می‌پردازد و داستان فیلم درباره دختری است که در آستانه انجام عمل پیوند قلب با وقوع جنگ مواجه می‌شود و در حالی که قلب اهدایی به دلیل شرایط جنگی به دستش نمی‌رسد، او تلاش می‌کند از راه دیگری برای تهیه قلب و نجات جانش اقدام کند. وی با اشاره به تجربه شخصی خود در زمینه نگارش و فیلمسازی تصریح کرد: با وجود داشتن سابقه نگارش چندین فیلم‌نامه و ساخت آثار سینمایی بلند که حتی سیمرغ جشنواره فیلم فجر را نیز به همراه داشته است، ساخت فیلم کوتاه به مراتب دشوارتر است.
وی تأکید کرد: در تمام دنیا این مسئله شناخته‌شده است که خلق یک اثر درام کوتاه، منسجم و اثرگذار در بازه زمانی محدود، به دلیل فشردگی ساختار، چالش‌برانگیزتر از سینمای بلند است. اقتباس از یک واقعیت تاریخی در روز‌های جنگ رمضان کارگردان فیلم «همه چیز درباره رفتن» درباره ماهیت اقتباسیِ اثر خود گفت: فیلم اگرچه در بخش اقتباسی حضور ندارد، اما بر اساس یک واقعه کاملاً واقعی که در جریان جنگ رمضان رخ داده، ساخته شده است.
الله‌دادیان اظهار داشت: به دلیل جذابیت و چالش‌های فراوان این رویداد در میان روز‌های جنگ، تصمیم گرفتند این ماجرای مستند را با رویکردی جسورانه در قالب یک فیلم داستانی به تصویر بکشند. وی همچنین با اشاره به حضور مسعود فروتن در نقش پزشک فیلم افزود: این شخصیت برگرفته از خاطرات واقعی دکتر ضرغام حسین‌احمدی، از جراحان برجسته کشور و جهان، است. همراهی هنرمندان و چالش‌های حاشیه‌ای تولید وی در پاسخ به پرسشی پیرامون هزینه‌های تولید فیلم و حضور بازیگران چهره تصریح کرد: مدیوم فیلم کوتاه به لحاظ پروداکشن قابل مقایسه با سینمای بلند نیست.
وی افزود: بسیاری از بازیگرانِ مطرح زمانی که فیلم‌نامه قوی را می‌بینند، با سینمای کوتاه همراهی می‌کنند و حتی تقاضای دستمزد بالا ندارند؛ چنان‌که در این پروژه نیز از حضور هنرمندان نام‌آشنا در پشت و جلوی دوربین بهره برده‌اند. الله‌دادیان خاطرنشان کرد: با وجود تمایل بسیاری از چهره‌های شاخص برای حضور در این اثر، متأسفانه به دلیل حاشیه‌های پیرامون اتفاقات دی‌ماه، دو قطبی شدن جامعه و عدم حصول توافق میان هنرمندان و نهاد‌های متولی حاکمیتی، برخی از این همکاری‌ها محقق نشد؛ با این حال، گروه تولید توانست اثری قابل دفاع را آماده کند.
استفاده از کادر درمان و پرسنل ارتش در جلوی دوربین صابر الله‌دادیان در توضیح نحوه شکل‌گیری ایده و ساخت فیلم گفت: این پروژه بر اساس یک رویداد کاملاً واقعی شکل گرفته و حضور او به عنوان مشاور فرهنگی در بیمارستان مسیح دانشوری، بستر مناسبی برای ثبت مستندات این ماجرا فراهم کرده است. وی با ابراز خرسندی از حضور عوامل واقعی در این اثر تصریح کرد: بسیاری از افراد دخیل در عمل پیوند و این اتفاقات، از جمله کادر درمان و نیرو‌های ارتش که شهید مورد نظر را در آن روز منتقل کرده بودند، با همان لباس و شمایل ارتشی به پروژه دعوت شدند و در فیلم ایفای نقش کردند.
مزیت‌های لوکیشن بیمارستان و توصیه کیارستمی کارگردان «همه چیز درباره رفتن» با اشاره به تجربه ساخت هفده مستند در حوزه درمان و همکاری دو ساله با بیمارستان مسیح دانشوری گفت: این نخستین فیلم داستانی او در این فضا محسوب می‌شود. وی با بیان اینکه شناخت عمیق از لوکیشن و آدم‌ها به پیشبرد کار کمک شایانی می‌کند، افزود: طبق توصیه زنده‌یاد کیارستمی مبنی بر ساخت فیلم از اطرافیان و مکان‌های شناخته‌شده، تسلط تیم تولید بر فضای بیمارستان باعث ایجاد جریان مداوم قصه و تولید محصولات محتوایی مختلف از جمله پادکست‌ها شده است.
انتقاد شدید به نحوه اکران و بی‌عدالتی در تخصیص سالن‌ها الله‌دادیان در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو با انتقاد صریح از سیاست‌های جشنواره بیان کرد: وقتی یک جشنواره با گرید بین‌المللی و گزینش حساس فیلم‌ها را می‌پذیرد، باید به شرایط اکران آنها نیز توجه ویژه داشته باشد. وی افزود که فیلم او به دلیل موضوع جنگ در بخش «وطن به روایت» قرار گرفته و در سالن‌های کوچک با ظرفیت پنجاه تا شصت نفری اکران می‌شود، در حالی که سالن‌های بزرگ‌تر سه تا چهارصد نفری در اختیار فیلم‌های دیگر است.
وی با طرح این پرسش که چرا ساعت‌ها و سالن‌های اکران فیلم‌های داستانی این بخش با سایر آثار یکسان نیست، تأکید کرد: فیلم من با بیست و دو دقیقه زمان و یک ماه پیش‌ت تولید، نیازمند ظرفیت بیشتری برای دیده شدن است. الله‌دادیان تصریح کرد: آثار این بخش نباید با فیلم‌های خیلی کوتاه که عوامل کمتری دارند در یک سطح قرار گیرند. وی در پایان از دبیرخانه جشنواره درخواست کرد: حداقل برای یک نوبت هم که شده، امکان نمایش این اثر باکیفیت و ارزشی را در پرده سالن بزرگ فراهم کنند تا عوامل و مخاطبان بیشتری بتوانند نتیجه کار را ببینند. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
