کدام ورزش‌ها برای بیماران ام‌اس مفیدترند؟ | نتایج بررسی ۱۹ مطالعه علمی

یک روانشناس شناختی با اشاره به نتایج بررسی ۱۹ مطالعه علمی درباره بیماران مبتلا به ام‌اس گفت: فعالیت بدنی منظم و متناسب با شرایط بیماران، علاوه بر بهبود توانایی جسمی، می‌تواند کیفیت زندگی آنها را افزایش دهد و علائم افسردگی و ناامیدی را کاهش دهد.

به گزارش همشهری آنلاین، شبنم نوری، روانشناس شناختی با تأکید بر اهمیت فعالیت بدنی در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام‌اس گفت: ورزش منظم و متناسب با توانایی جسمی بیماران، یکی از مؤثرترین و کم‌هزینه‌ترین راهکارها برای ارتقای سلامت جسم و روان این افراد است و می‌تواند نقش مهمی در کاهش مشکلات روانی ناشی از بیماری داشته باشد.

او با اشاره به نتایج یک پژوهش علمی با عنوان «تأثیر دستورالعمل‌های فعالیت ورزشی بر کیفیت زندگی افراد مبتلا به ام‌اس» بیان کرد: در این پژوهش، نتایج ۱۹ مطالعه که در مجموع روی ۸۹۱ بیمار مبتلا به ام‌اس انجام شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد فعالیت بدنی منظم و مطابق با دستورالعمل‌های توصیه‌شده، می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی، افزایش توانایی جسمی و ارتقای سلامت روان این بیماران کمک کند.

کاهش افسردگی و ناامیدی با فعالیت بدنی

نوری با بیان اینکه تأثیر ورزش تنها به بهبود وضعیت جسمی بیماران محدود نمی‌شود، عنوان کرد: نتایج این مطالعات نشان می‌دهد افرادی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند، علاوه بر احساس توانمندی بیشتر در انجام فعالیت‌های روزمره، از نظر روانی نیز وضعیت مطلوب‌تری دارند و ممکن است علائم افسردگی و ناامیدی در آنها کاهش پیدا کند.

این روانشناس شناختی ادامه داد: بیماری ام‌اس می‌تواند ابعاد مختلف زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد، اما فعالیت بدنی متناسب با شرایط بیمار، یکی از راهکارهایی است که به بهبود احساس فرد نسبت به کیفیت زندگی خود کمک می‌کند.

کدام ورزش برای بیماران ام‌اس مناسب‌تر است؟

نوری درباره نوع فعالیت بدنی مناسب برای این بیماران توضیح داد: یکی از نکات مهم پژوهش این است که برای دستیابی به فواید ورزش، لزوماً نیازی به انجام یک فعالیت ورزشی خاص نیست. انواع مختلف ورزش از جمله پیاده‌روی، دوچرخه ثابت، تمرینات قدرتی، فعالیت‌های هوازی یا ترکیبی از این تمرینات، در صورتی که مطابق با دستورالعمل‌های توصیه‌شده انجام شوند، می‌توانند آثار مثبت نسبتاً مشابهی بر کیفیت زندگی بیماران داشته باشند.

او تأکید کرد: بنابراین افراد مبتلا به ام‌اس می‌توانند با توجه به وضعیت جسمی، میزان توانایی، علاقه و محدودیت‌های احتمالی خود، فعالیت ورزشی مناسب را انتخاب کنند. آنچه اهمیت بیشتری دارد، تداوم فعالیت بدنی و تناسب شدت و نوع ورزش با شرایط فرد است.

ضرورت مشورت با پزشک پیش از شروع ورزش

این روانشناس شناختی در عین حال هشدار داد: با وجود فواید قابل توجه ورزش، بیماران مبتلا به ام‌اس نباید بدون توجه به وضعیت جسمی خود، فعالیت‌های سنگین یا نامتناسب انجام دهند. بهتر است برنامه ورزشی با نظر پزشک، کاردرمانگر یا فیزیوتراپیست تنظیم شود؛ به‌ویژه در بیمارانی که با محدودیت‌های حرکتی یا علائم شدید بیماری مواجه هستند. نوری تأکید کرد: فعالیت بدنی منظم می‌تواند در کنار سایر اقدامات درمانی و توانبخشی، به بهبود سلامت جسم و روان بیماران مبتلا به ام‌اس کمک کند. مهم این است که هر بیمار متناسب با توانایی خود فعالیت داشته باشد و ورزش را به بخشی مستمر از سبک زندگی تبدیل کند.

اضطراب چطور بیماری‌های جسمی را شعله‌ور می‌کند؟

منبع: همشهری