رویداد۲۴ | مازیار وکیلی: حاکمیت ایران همیشه یک باور ایدئولوژیک دارد که در آن جوامع غربی همگی بی‌اخلاق، منحرف و استثمارگر تعریف می‌شوند؛ کشورهایی که هدف آن‌ها سلطه بی‌چون‌وچرا بر کشورهای «جنوب جهانی» برای اعمال قدرت و غارت منابع است. این باور ایدئولوژیک علی‌القاعده باید تکلیف حاکمیت را با تمام مظاهر غرب به ویژه رویدادهای فرهنگی آن روشن کند؛ بنا به همین باور، هرگونه دادوستدی در نهایت کنار آمدن با فرهنگ غربی و مستحیل شدن در فرهنگی است که با ریشه‌های ایرانی-اسلامی تضاد دارد. اما همین گزاره ساده، در عمل متناقض است.
نخست اینکه بخش موثر و قابل توجهی از حاکمیت_حتمالاً متأثر از چپ‌های ابتدای انقلاب_ بر این باور است که باید پیام این انقلاب را صادر کرد و صدور پیام انقلاب هم مستلزم حضور در رویدادهای فرهنگی جهانی است. بنابراین، رابطه فرهنگی با غرب از یک گناه کبیره به ضرورت تبدیل می‌شود. اما چون در بسیاری از موارد تضاد فرهنگی وجود دارد، در نهایت محصولات فرهنگی ساخته‌شده بر مبنای عقاید حاکمیت چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرند. این موضوع باعث شده یک بدبینی عمومی نسبت به سازوکارهای فرهنگی در جوامع غربی به وجود بیاید که تجلی آن را در تحلیل‌های راست فرهنگی می‌بینیم.
در این رویکرد، اسکار اصغر فرهادی، جایزه نخل طلای جعفر پناهی و حضور فیلم‌های زیرزمینی در جشنواره‌های غربی محصول توطئه امپریالیسم برای مهندسی فرهنگی در جامعه ایران است، اما وقتی کارگردانان نزدیک به حاکمیت، مانند مجید مجیدی، جایزه‌ای می‌برند و در جشنواره‌ای می‌درخشند، آن را به پای موفقیت ایران و فرهنگ بومی می‌نویسند.
بیشتر بخوانید: آیا معرفی فیلم به آکادمی آمریکایی در میانه جنگ فکر خوبی بود؟ | چرا «سرزمین فرشته‌ها» هیچ شانسی در اسکار ندارد؟
غافل از اینکه این انگاره با قوانین اسکار ناگهان فرو می پاشد و تناقض ساختار فرهنگی ایران را عیان می کند؛ چگونه؟ اینطور که همین جشنواره هم مجید مجیدی را در مراسم خودش شرکت می‌دهد، هم جعفر پناهی را. اما در همین حین اصول‌گرایان فرهنگی همچنان درگیر استاندارد دوگانه خودساخته اند که کسب جایزه توسط مجید مجیدی را نشان افتخار می‌دانند و کسب جایزه توسط جعفر پناهی را نشان تزویر فرهنگ غربی. چرا مجید مجیدی فیلمساز مهمی است؟
منبع: رویداد 24
