باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم سادات بهادر _ گاهی قهرمانی در عبور از حریف خلاصه نمی‌شود؛ گاهی انتخابی بیرون از میدان مسابقه، پیامی ماندگارتر از ایستادن روی سکو دارد. تیم کاتای جوانان ایران در آوردگاه جهانی لهستان، با انصراف از رویارویی با نماینده رژیم صهیونیستی، موضعی اعتراضی در برابر عادی‌سازی حضور این رژیم به نمایش گذاشت؛ تصمیمی که بازتاب آن از مرز‌های تاتامی فراتر رفت و بار دیگر نسبت میان افتخار ورزشی و مسئولیت انسانی را به پرسش کشید. این تصمیم با واکنش و حمایت مسئولان ورزشی استان همراه شد؛
حمایتی که بر اهمیت ارزش‌های انسانی در کنار رقابت‌های ورزشی تأکید داشت. در ترکیب تیم ملی کاراته جوانان ایران، پنج ورزشکار از استان کرمان حضور داشتند؛ مهراب خاک‌نشین، محمد ابازاریان و محمد رضایی در بخش پسران و ستایش قانعی و باران شادفر در بخش دختران.
سه ورزشکار کرمانی در ترکیب تیم کاتای پسران قرار داشتند؛ تیمی که تصمیمش برای نرفتن به مصاف نماینده رژیم صهیونیستی، فراتر از نتیجه یک مسابقه بازتاب پیدا کرد. وقتی مدال، معیار همه‌چیز نیست حجت سلطانی، سرپرست اداره‌کل ورزش و جوانان استان کرمان، با تمجید از این تصمیم، موضع تیم کاتای ایران را اقدامی شجاعانه توصیف کرد و بر اهمیت ارزش‌های انسانی در کنار رقابت‌های ورزشی تأکید داشت. از نگاه او، ورزش تنها میدان سنجش توانایی فنی و کسب مدال نیست؛ گاهی انتخابی که ورزشکار بیرون از چارچوب معمول رقابت انجام می‌دهد، پیامی پررنگ‌تر از نتیجه مسابقه به همراه دارد.
وزیری سرپرست هیئت کاراته استان کرمان نیز از تصمیم تیم ملی کاتای ایران حمایت کرد. سازمان بسیج ورزشکاران استان کرمان هم با اعلام موضع حمایتی، این اقدام را مورد تأیید قرار داد. همه رقابت‌ها شبیه هم نیستند در ورزش قهرمانی، سال‌ها تمرین و آمادگی برای رسیدن به میدان جهانی صرف می‌شود و هر مسابقه فرصتی برای سنجش توانایی‌هاست؛ اما برای ورزشکارانی که ارزش‌های انسانی را نیز بخشی از مسوولیت خود می‌دانند، هر رویارویی صرفاً یک رقابت معمولی نیست. انصراف از این مسابقه به معنای کنار گذاشتن فرصت رقابت برای کسب نتیجه بود؛
انتخابی که حامیان آن، نشانه اعتراض به سیاست‌های رژیم صهیونیستی و اعلام همبستگی با مردم فلسطین می‌دانند. در چنین شرایطی، تصمیم به حضور یا انصراف نیز می‌تواند معنایی فراتر از نتیجه فنی مسابقه پیدا کند.
قهرمانی‌ای فراتر از سکو تصمیم تیم کاتای ایران این پرسش را پیش روی ورزش گذاشت که آیا ارزش یک حضور بین‌المللی فقط با رنگ مدال سنجیده می‌شود یا انتخاب‌های انسانی ورزشکاران نیز بخشی از میراثی است که از خود به جا می‌گذارند؟ وقتی پای جان انسان‌های بی‌گناه، از جمله کودکان و غیرنظامیان فلسطینی، در میان است، نمی‌توان همه‌چیز را به جدول مسابقات و شمار مدال‌ها تقلیل داد. برای حامیان این تصمیم، رویارویی ورزشی با نماینده رژیم صهیونیستی نمی‌تواند فارغ از آنچه بر مردم فلسطین می‌گذرد، صرفاً مسابقه‌ای عادی تلقی شود.
تیم کاتای کرمان متشکل از مهراب خاک‌نشین، محمد ابازاریان و محمد رضایی شاید از مسیر رسیدن به مدال جهانی گذشت، اما تصمیمش بحثی فراتر از نتیجه یک رقابت را زنده کرد؛ اینکه قهرمانی فقط به ایستادن روی سکو نیست. گاهی ارزش یک انتخاب در این است که ورزشکار نشان دهد برای او، هیچ عنوانی بالاتر از وجدان انسانی قرار نمی‌گیرد؛ مدالی که بر سینه نمی‌نشیند، اما پیامش می‌تواند از سکو‌های قهرمانی دورتر برود.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
