پژوهش جدید دانشگاه سیدنی نشان می‌دهد که موارد آزار جنسی و خشونت‌های خانوادگی منجر به ضرب‌وجرح علیه کودکان در سراسر استرالیا، طی دهه گذشته افزایش چشمگیری داشته است. این مطالعه با بهره‌گیری از داده‌های ملی مربوط به موارد ثبت‌شده توسط پلیس استرالیا، آمار بستری‌شدن در بیمارستان بر اثر ضرب‌وجرح و اطلاعات نهاد‌های حمایت از کودکان، میزان مواجهه کودکان با خشونت را در استرالیا طی دهه گذشته بررسی کرده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که نرخ آزار جنسی علیه دختران در بازه سنی بدو تولد تا ۹ سال، ۳۲ درصد و در میان دختران ۱۰ تا ۱۷ ساله، ۵۱ درصد افزایش یافته است.
در مورد پسران ۱۰ تا ۱۷ ساله، طی ۱۰ سال گذشته افزایش ۶۰ درصدی موارد آزار جنسی ثبت شد که شامل رشدی شدید و سالانه به میزان ۱۵.۷ درصد از سال ۲۰۲۱ به بعد می‌شود. لوسی گراومیت، نویسنده اصلی این پژوهش، گفت: موارد آزار جنسی و خشونت خانوادگی و خانگی طی دهه گذشته افزایش یافته است، اما آنچه به‌ویژه نگران‌کننده است، این است که شدیدترین میزان افزایش در ۳ تا ۵ سال اخیر رخ داده است. گرومیت اظهار کرد که این افزایش‌ها ممکن است با عواملی مانند تشدید نابرابری درآمدی، همه‌گیری کووید-۱۹، فشار‌های ناشی از هزینه‌های زندگی و تغییر هنجار‌های جنسیتی در فضای آنلاین مرتبط باشد.
نویسنده پژوهش یادشده اضافه کرد: آمار ما در زمینه بدرفتاری با کودکان مربوط به موارد اثبات‌شده است؛ بدین معنا که این موارد توسط خدمات حمایت از کودکان مورد بررسی و تایید قرار گرفته‌اند. یکی از نگرانی‌ها این است که کاهش مشاهده‌شده، نه نشان‌دهنده کاهش واقعی میزان مواجهه با بدرفتاری، بلکه بازتاب‌دهنده مسئله‌ای در ظرفیت سیستم باشد. براساس یافته‌های پژوهش پیرامون روند خشونت علیه کودکان در استرالیا، آمار‌ها طی یک دوره ۱۰ ساله نشان‌دهنده افزایش نگران‌کننده آزار جنسی در میان گروه‌های سنی مختلف است؛
به‌طوری‌که میزان این آسیب برای دختران ۰ تا ۹ سال سالانه ۲.۸ درصد (در مجموع ۳۲ درصد رشد در ۱۰ سال) و برای دختران ۱۰ تا ۱۷ سال سالانه ۴.۲ درصد (در مجموع ۵۱ درصد رشد در ۱۰ سال) افزایش یافته است. در این میان، شدیدترین میزان رشد در بخش آزار جنسی مربوط به پسران ۱۰ تا ۱۷ سال بوده که با رشد سالانه ۴.۸ درصد، در مجموع ۶۰ درصد طی این دهه افزایش داشته و به‌ویژه از سال ۲۰۲۱ به بعد جهشی تند و سالانه ۱۵.۷ درصدی را تجربه کرده است.
همچنین نرخ آزار جنسی در میان پسران ۰ تا ۹ سال اگرچه در طول ۱۰ سال به‌طور کلی ثابت بوده، اما پس از سال ۲۰۲۱ با رشدی شتابان و سالانه حدود ۱۷ درصد مواجه شده است. از سوی دیگر، آمار‌های مرتبط با ضرب‌وجرح و خشونت‌های خانگی علیه کودکان نیز روندی صعودی را نشان می‌دهد. بر این اساس، خشونت‌های خانگی علیه پسران ۰ تا ۹ سال سالانه ۴.۶ درصد افزایش یافته که به رشد مجموع ۵۷ درصدی طی ۱۰ سال منجر شده است.
در همین حال، میزان این نوع خشونت برای سایر گروه‌ها، شامل دختران ۰ تا ۹ سال، دختران ۱۰ تا ۱۷ سال و پسران ۱۰ تا ۱۷ سال، اگرچه در سال‌های ابتدایی مطالعه نسبتا باثبات بوده، اما از حدود سال ۲۰۲۰ به بعد صعودی ناگهانی داشته و افزایش سالانه‌ای بین ۸ تا ۲۰ درصد را ثبت کرده است. کنراد تاونسون، کارشناس حوزه کودکان، گفت که نرخ تشدید این پدیده طی یک دهه گذشته تکان‌دهنده بوده است. او اظهار کرد: این وضعیت واقعا بسیار نگران‌کننده است و درباره آنچه پیش‌رو داریم، دغدغه‌های جدی ایجاد می‌کند.
تاونسون اضافه کرد که تداوم و افزایش نرخ خشونت در دوران پس از کووید، مایه نگرانی ویژه‌ای است. او گفت: هزینه‌های زندگی و تمام عواملی که باعث تشدید فشار‌های روانی می‌شوند؛ ما پیش از این می‌دانستیم که در زمینه خشونت جنسی نیز شاهد جهش‌هایی بوده‌ایم. گرومیت در بخشی دیگر، گفت: مایلم دولت‌ها (دولت‌های فدرال و ایالتی) بپذیرند که خشونت علیه کودکان مسئله‌ای مربوط به حقوق بشر است و به همین دلیل، مسئولیت تنها برعهده یک نهاد دولتی نیست، بلکه نیازمند رویکردی فراگیر و هماهنگ در سطح کل کشور است. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
