«آنتون ترویانوفسکی»، «اندرو کرامر» و دیگران در گزارشی برای نیویورک‌تایمز نوشتند، یکی از اوکراینی‌های حاضر در جلسه پرسید که آنها در قبال این اقدام چه امتیازی دریافت خواهند کرد. به گفته سه فرد آگاه از این نشست، آمریکایی‌ها پاسخ دادند که ایالات متحده همین حالا هم اقدامات زیادی برای اوکراین انجام می‌دهد و نباید برای متوقف کردن حملات اوکراین به پالایشگاه‌ها وارد معامله شود. آمریکایی‌ها سپس به کمک‌های اطلاعاتی ایالات متحده اشاره کردند که برای تلاش‌های جنگی اوکراین حیاتی تلقی می‌شود.
به گفته دو نفر از حاضران، برخی در اتاق این سخن را یک «تهدید تلویحی» تعبیر کردند. یک مقام آمریکایی که خواست نامش فاش نشود، هرگونه ادعا مبنی بر تهدید به قطع این پشتیبانی‌ها را تکذیب کرد؛ اما در عین حال گفت که ترامپ آن‌قدر از دست اوکراین خشمگین شده که سخت می‌توان گفت چه تصمیمی ممکن است بگیرد. اکنون این مناقشه به بزرگ‌ترین بحران میان واشنگتن و کی‌یف از زمان درگیری لفظی سال گذشته در دفتر بیضی کاخ سفید با رئیس‌جمهور اوکراین تبدیل شده است.
این کشمکش‌های رو به افزایش نشان داد که چگونه تلاش‌های ترامپ برای کاهش قیمت انرژی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ماه آینده، مذاکرات شکننده اوکراین را به مخاطره انداخته است. از نظر ترامپ، حملات اوکراین توهینی به دولت آمریکا محسوب می‌شود که با وجود ادبیات تند رئیس‌جمهور علیه زلنسکی، همچنان به ارائه خدمات اطلاعاتی و برخی حمایت‌های نظامی به اوکراین ادامه داده است. قیمت دیزل به‌ویژه به نقطه ضعفی برای ترامپ تبدیل شده است؛ چراکه درست در آستانه فصل برداشت محصول و چند هفته مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای، موجب جهش شدید هزینه‌های کشاورزان شده است.
به گفته دو فرد مطلع، جلسه روز جمعه در باشگاه گلف ویتکاف حدود 6ساعت به طول انجامید. به گفته یکی از افراد حاضر در اتاق، ویتکاف در بخشی از جلسه بیرون رفت تا به تماس تلفنی میان ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، و ترامپ بپیوندد. علاوه بر تیم سه نفره مذاکره‌کننده اوکراین، مشاوران امنیت ملی رهبران بریتانیا، آلمان و فرانسه و همچنین مقامات ارشد اتحادیه اروپا و ناتو در این نشست حضور داشتند که این مواضع موجب غافلگیری آنها هم شد.
این در حالی است که «مارک سانتورا» و «استیون ارلانگر» هم در گزارش دیگری نوشتند، همزمان با شدت گرفتن تلاش‌های روسیه برای بی‌ثبات‌سازی کشورهای اروپاییِ حامی اوکراین، عالی‌ترین فرمانده نظامی ناتو طرحی جزئی‌نگرانه را برای بازدارندگی در برابر مسکو در صورت وقوع یک جنگ تمام‌عیار تشریح کرد؛ نقشه راهی که او عصاره آن را در سه واژه خلاصه کرد: «سد کردن، کند کردن و در هم شکستن».
ژنرال «الکسوس گراین‌کویچ» از نیروی هوایی آمریکا و فرمانده ارشد نظامی ناتو، اعلام کرد با وجود اقدامات خرابکارانه، آتش‌سوزی‌های عمدی، حملات سایبری و کارزار‌های جنگ روانی/اطلاعاتی روسیه که با هدف تضعیف اراده اروپایی‌ها و قطع خطوط امداد تسلیحاتی به اوکراین صورت می‌گیرد، این پیمان مواجهه نظامی با روسیه را «قریب‌الوقوع یا اجتناب‌ناپذیر» نمی‌داند. اما این ژنرال آمریکایی تاکید کرد در چنین فضایی، تصمیمی آگاهانه گرفته تا خطوط اصلی طرح جنگی محرمانه ناتو (موسوم به «تئوری پیروزی») را علنا افشا کند تا از این طریق اطمینان‌خاطر را در میان ۳۲ کشور عضو ائتلاف تقویت کند.
ژنرال گراین‌کویچ در «مجمع امنیتی ورشو» گفت: «آنچه می‌خواهم انجام دهم، دادن این اطمینان به یک‌میلیارد شهروند ائتلاف ماست که ما اوضاع را کاملا تحت کنترل داریم. ما می‌دانیم چه کاری باید انجام دهیم و می‌دانیم چگونه آن را پیاده خواهیم ساخت.» ژنرال گراین‌کویچ در پاسخ به پرسشی پس از سخنرانی مبنی بر اینکه آیا متحدان اروپایی می‌توانند روی واشنگتن برای دفاع از خود حساب کنند، احتمال تردید یا عقب‌نشینی آمریکا را رد کرد و به حضور هزاران نیروی آمریکایی در طول جناح شرقی ناتو، از جمله در لهستان اشاره کرد.
ژنرال گراین‌کویچ گفت دکترین جدید ناتو مستقیما از درس‌های میدان نبرد معاصر در اوکراین و خاورمیانه الهام گرفته شده است. او تصریح کرد این طرح، تسلیحات نقطه‌زن را با آنچه «انباشتِ مقرون‌به‌صرفه» نامید پیوند می‌دهد؛ یعنی حجم بالایی از سیستم‌های خودمختار، پهپادها و تجهیزات جنگ الکترونیک که برای تاب‌آوری و ادامه یک جنگ فرساینده طولانی‌مدت طراحی شده‌اند. استراتژی «سد کردن، کند کردن و در هم شکستن» به‌گونه‌ای طراحی شده است که جلوی تهاجم را در همان نقطه آغاز بگیرد، بدون آنکه تلاشی برای تصرف خاک دشمن صورت گیرد.
به گفته این ژنرال آمریکایی، «سد کردن» یعنی نیروهای ائتلاف بلافاصله حمله را در مرز «سد» می‌کنند تا مانع تصرف خاک توسط دشمن شوند؛ رویکردی که تغییری اساسی در استراتژی ناتو پس از تهاجم روسیه به اوکراین محسوب می‌شود. «کند کردن» یعنی در گام بعد، نیروهای مهاجم را از هوا، دریا و زمین هدف قرار می‌دهند تا شتاب و توان تهاجمی آنها را «کُند» و سلب کنند و «در هم شکستن» که در نهایت، اگر حمله ادامه یابد، نیروهای ائتلاف با هدف قرار دادن خطوط پشتیبانی، شبکه‌های ارتباطی و مراکز فرماندهی، خطوط مقدم دشمن را «در هم می‌شکنند» و مهاجم را تا نقطه فروپاشی ضعیف می‌سازند.
«کنستانت مهوت» هم در گزارش دیگری برای نیویورک‌تایمز نوشت، توافق ترامپ برای خرید سوخت گازوئیل از روسیه و فشار شدید او بر اوکراین برای متوقف کردن حمله به پالایشگاه‌های نفت این کشور، می‌تواند تقویت فوق‌العاده‌ای برای مسکو در جنگ فرساینده اقتصادی‌اش علیه کی‌یف باشد. به گفته کارشناسان، توافق مذکور (در صورت نهایی شدن) می‌تواند حدود ۴میلیارد دلار روانه اقتصاد روسیه کند. مسکو همچنان آزاد است تا به حملات خود علیه بنادر، کارخانه‌های فولاد، انبارها، نیروگاه‌ها و مرکز داده‌های اوکراین ادامه دهد؛ کارزاری که به‌تدریج اقتصاد اوکراین را به سمت نقطه فروپاشی سوق می‌دهد.
به گفته وزیر اقتصاد اوکراین، این حملات سالانه نزدیک به ۱۰میلیارد دلار از دارایی‌های تجاری این کشور را نابود می‌کند. همزمان، ترامپ از کی‌یف می‌خواهد موثرترین ابزار خود را برای محروم ساختن ماشین جنگی روسیه از درآمدهای نفتی کنار بگذارد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، ماه جاری اذعان کرد که حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه در کنار آسیب به سایر بخش‌های تجاری، حدود یک‌درصد از تولید ناخالص داخلی روسیه را کاهش داده است. اگر کی‌یف مجبور به توقف حملات پالایشگاهی شود، برتری روسیه در رقابت برای تحلیل بردن منابع مالی طرف مقابل دوچندان خواهد شد.
منبع: دنیای اقتصاد
