امام حسین(ع) در نگاه برخی اندیشمندان مسیحی، فراتر از مرزهای مذهب و جغرافیا، نماد جاودانه آزادگی و حقیقتخواهی است. آنتوان بارا، نویسنده مسیحی سوریتبار، با سالها پژوهش درباره زندگی و قیام سیدالشهدا(ع)، در کتاب «حسین در اندیشه مسیحیت» به بررسی وجوه مشترک پیام امام حسین(ع) و حضرت عیسی مسیح(ع) پرداخته و با تعبیر «حسین گوهر ادیان»، از جایگاه جهانی این شخصیت در وجدان بشری سخن گفته است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آنتوان بارا، نویسنده و پژوهشگر مسیحی، سالهای جوانی خود را صرف مطالعه زندگی و قیام امام حسین(ع) کرده است؛ شخصیتی که از نگاه او، فراتر از مرزهای مذهبی و اعتقادی، الگویی جهانی برای آزادگی، حقیقتجویی و دفاع از کرامت انسانی به شمار میرود. او در کتاب «حسین در اندیشه مسیحیت»، با مقایسه زندگی و شهادت امام حسین(ع) و حضرت عیسی مسیح(ع)، تلاش کرده است ابعاد مشترک پیام این دو شخصیت را از منظر تاریخی، ادبی و اعتقادی بررسی کند.
بنابر روایت حوزه، خون شهدای کربلا در طول تاریخ به نمادی از حقیقتخواهی و آزادگی تبدیل شده است؛ پیامی که مرزهای دین و مذهب را درنوردیده و انسانهای بسیاری را از فرهنگها و آیینهای گوناگون با خود همراه کرده است. در میان اندیشمندان غیرمسلمان که به بررسی شخصیت امام حسین(ع) و جایگاه اهلبیت پیامبر اسلام(ص) پرداختهاند، نام چهرههایی همچون جرجی زیدان، جرج جرداق و آنتوان بارا به چشم میخورد؛ نویسندگانی که هر یک از زاویهای متفاوت، به بازخوانی ابعاد انسانی و تاریخی این شخصیتها پرداختهاند.
آنتوان بارا از جمله نویسندگان مسیحی است که بخش مهمی از فعالیت پژوهشی خود را به بررسی زندگی و نهضت امام حسین(ع) اختصاص داده است. او کوشیده است با تکیه بر منابع تاریخی و با نگاهی متأثر از آموزههای مسیحیت، تصویری از شخصیت امام حسین(ع) ارائه دهد که برای مخاطبان مسیحی نیز قابل درک باشد.
حاصل این مطالعات، کتاب «حسین در اندیشه مسیحیت» است؛ اثری که نویسنده در آن، زندگی و شهادت حضرت عیسی مسیح(ع) را از منظر سنت مسیحی با زندگی و شهادت امام حسین(ع) در تاریخ اسلام مقایسه میکند. این کتاب با رویکردی پژوهشی و ادبی، به ابعاد مختلف این دو شخصیت میپردازد و از شباهتهای موجود در پیامهای اخلاقی و انسانی آنان سخن میگوید؛ موضوعی که میتواند برای مخاطبان مسلمان و مسیحی قابل تأمل باشد.
این اثر نخستینبار در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و نویسنده در سالهای بعد مطالب دیگری به آن افزود. بر اساس اطلاعات منتشرشده در متن منبع، چاپ چهارم کتاب نیز با افزودههایی همراه بوده و ترجمه فارسی آن در مقطع زمانی مورد اشاره در همان گزارش، در دست تهیه بوده است.
آنتوان بارا، نویسندهای سوریتبار و ساکن کویت، علاوه بر فعالیت در حوزه ادبیات و پژوهش، سابقه روزنامهنگاری نیز دارد و آثار متعددی نوشته است. او در جریان سفر خود به ایران، از جایگاه ویژه امام حسین(ع) در نگاه خود سخن گفته و اشاره کرده بود که در کشورهای عربی از او با عنوان «مسیحی شیعه» یاد میکنند؛ تعبیری که بازتابدهنده توجه ویژه او به شخصیت و نهضت عاشورا است.
از نگاه بارا، امام حسین(ع) به جامعه شیعی یا حتی جهان اسلام محدود نمیشود، بلکه متعلق به همه انسانهایی است که برای حقیقت، عدالت و آزادی ارزش قائلاند. از همین رو، او امام حسین(ع) را «گوهر ادیان» مینامد و با بیان اینکه «حسین در قلب من است»، از پیوند عاطفی و فکری خود با این شخصیت تاریخی سخن میگوید. همچنین، بنا بر گزارش یادشده، بارا بارها نهجالبلاغه را مطالعه کرده است؛ اثری که در کنار نهضت عاشورا، از مهمترین منابع شناخت اندیشه و شخصیت امام علی(ع) به شمار میرود.
توجه اندیشمندان مسیحی شرق به تاریخ و فرهنگ اسلامی، بهویژه در کشورهایی مانند لبنان و سوریه، زمینهای برای گفتوگو درباره میراث مشترک انسانی و اخلاقی ادیان فراهم کرده است. در این میان، واقعه عاشورا و شهادت امام حسین(ع) و یارانش، در کنار رنج و اسارت خاندان اهلبیت(ع)، در حافظه تاریخی و فرهنگی بخشی از جوامع مسیحی منطقه نیز بازتاب یافته است. چنین اشتراکاتی میتواند بستری برای تقویت شناخت متقابل و همزیستی مسالمتآمیز مسلمانان و مسیحیان در خاورمیانه باشد.
در همین زمینه، آنطوان ضو، از متفکران مسیحی، بر ضرورت معرفی دوباره شخصیتهایی همچون امام علی(ع) و امام حسین(ع) با زبان و ادبیات متناسب با زمانه تأکید کرده است. او معتقد است نسل جدید باید با اندیشه و سیره این شخصیتها آشنا شود و پیام انسانی آنان به شکلی روشن و قابل فهم در جامعه بازتاب یابد.
ضو همچنین با اشاره به مظلومیت امام حسین(ع)، این پرسش را مطرح میکند که چرا با وجود گذشت قرنها از واقعه عاشورا، هنوز ابعاد شخصیت و پیام آن حضرت چنانکه شایسته است معرفی نشده است. از نگاه او، امام علی(ع)، امام حسین(ع) و حضرت مسیح(ع) شخصیتهایی بودند که زندگی خود را صرف منافع شخصی نکردند، بلکه آن را در مسیر خدمت به انسانیت قرار دادند.
این نگاه مشترک به چهرههای برجسته دینی، میتواند یادآور ظرفیت ادیان برای ترویج ارزشهایی همچون عدالت، حقیقتجویی، کرامت انسانی و همدلی باشد؛ ارزشهایی که در صورت شناخت درست و گفتوگوی سازنده میان پیروان ادیان، میتوانند به تقویت همزیستی و مقابله با تحریفهای فرهنگی و تاریخی کمک کنند.
منبع: خبرآنلاین



