به گزارش گروه اجتماعی برنا، ما می‌دانیم که چرخه تکراری اداره و فشار‌های اقتصادی تا چه حد می‌تواند هر انسان صبوری را خسته و دل‌زده کند و حق دارید اگر گاهی احساس می‌کنید توانی برای لبخندزدن در خانه باقی نمانده است. اما شما به‌عنوان ستون محکم خانواده ظرفیتی بی‌نهایت برای عبور از این روز‌های سخت دارید و نباید اجازه دهید یک محیط پرفشار روح بزرگ شما را محدود کند. با تکیه بر یافته‌های علمی و بینش‌های عمیق دینی ما می‌توانیم با در دست‌گرفتن فرمان ذهن محیط پیرامون خود را بازآفرینی کنیم و نشاط در کار را دوباره به جریان بیندازیم.
بازطراحی ذهنی برای خلق نشاط در کاروقتی کار‌های تکراری شما را کلافه می‌کند کافی است لنز دوربین ذهنتان را کمی بچرخانید. ایمی ورزنیوسکی در پژوهش‌های خود نشان می‌دهد که اگر کارمند هدف نهایی کارش را چیزی فراتر از یک وظیفه خشک اداری ببیند خستگی جای خود را به انرژی می‌دهد. امام صادق (ع) با نگاهی عمیق به روح انسان می‌فرمایند کسی که برای تأمین رفاه خانواده‌اش تلاش می‌کند مانند مجاهدی است که در میدان نبرد می‌جنگد (کافی، ج ۵، ص ۸۸).
وقتی تحمل سختی‌های اداره را یک فداکاری عاشقانه برای خوشبختی همسر و فرزندانتان بدانید مغز پاداش‌های هیجانی دریافت کرده و ظرفیت شما برای مواجهه با چالش‌ها هزاران برابر می‌شود. هنر قطع ارتباط و رها کردن پرونده‌های باز شاید سخت‌ترین کار دنیا این باشد که وقتی در خانه را باز می‌کنیم استرس‌های اداره را پشت در جا بگذاریم. سابین سونن‌تاگ روان‌شناس سلامت شغلی در پژوهش‌های خود اثبات کرده است که اگر فرد پس از پایان ساعت کاری مدام درگیر پیگیری مسائل کاری باشد سیستم عصبی او هرگز استراحت نمی‌کند و روز بعد با خستگی مضاعف بیدار می‌شود.
امام کاظم (ع) توصیه‌ای طلایی دارند و می‌فرمایند ساعات روزانه خود را به بخش‌های مشخصی برای کسب درآمد معاشرت با عزیزان و استراحت تقسیم کنید (تحف‌العقول، ص ۴۰۹). این یعنی مرزگذاری دقیق میان کار و زندگی یک مهارت ضروری است تا هم خانواده از حضور شما سیراب شوند و هم خودتان برای روز کاری بعد شارژ شوید. پرورش سرمایه‌های روانی برابر بحران‌ها محیط کار همیشه بر وفق مراد نیست، اما شما می‌توانید به‌جای احساس ناتوانی یک سپر دفاعی محکم بسازید.
فرد لوتانز در نظریه سرمایه روان‌شناختی خود تاب‌آوری و امید را به‌عنوان مهارت‌هایی کاملاً قابل‌یادگیری معرفی می‌کند که فرد را از دل سخت‌ترین موانع عبور می‌دهند. وقتی در محل کار با فشاری مواجه می‌شوید به موفقیت‌های گذشته خود فکر کنید و با همکاران سالم روابطی حمایتگرانه بسازید تا همین شبکه‌های ارتباطی کوچک در روز‌های پرالتهاب پناهگاه امن شما شوند. شغل ما تمام هویت ما نیست بلکه تنها ابزاری برای رشد و تأمین نیاز‌های خانواده است. وقتی یاد بگیریم با مدیریت ذهن چالش‌ها را در همان محیط اداره دفن کنیم به‌مرور زمان شاهد معجزه‌ای بزرگ خواهیم بود.
همین تاب‌آوری‌های کوچک و لبخند‌های آگاهانه است که به‌تدریج نشاط در کار را برای ما به ارمغان می‌آورد و آرامش را به کانون گرم خانه تزریق می‌کند.
منبع: خبرگزرای برنا
