در پی تشدید حملات موشکی و پهپادی به شناورهای عبوری و افت ترافیک دریایی تنگه هرمز به پایین‌ترین سطح ظرف دو ماه گذشته، شرکت‌های کشتیرانی بین‌المللی برای حفظ جریان صادرات نفت به پرداخت دستمزدهای نجومی و پاداش‌های بی‌سابقه روی آورده‌اند؛ سازوکاری پرریسک که طی آن دریانوردان در ازای دریافت درآمدهایی تا شش برابر سطح معمول، پاداش‌های تک‌سفره ۵۰ هزار دلاری و ناوبری کور در تاریکی مطلق با سیستم‌های خاموش ردیابی، خطر برخورد موشک‌ها و پهپادها را به جان می‌خرند.
به گزارش خبرآنلاین، بر اساس گزارشی که روزنامه فایننشیال تایمز منتشر ساخته، برخی کاپیتان‌های نفتکش اکنون حقوق پایه‌ای معادل ۱۰۰ هزار دلار در ماه دریافت می‌کنند که در سقف دریافتی‌های این صنعت قرار دارد و علاوه بر آن، برای هر بار عبور موفقیت‌آمیز از این گذرگاه پرخطر، پاداشی معادل ۵۰ هزار دلار به آن‌ها پرداخت می‌شود.
به طور کلی، ملوانان و خدمه کشتی‌ها در صورت پذیرش خطر عبور از تنگه هرمز می‌توانند درآمدی معادل چهار تا شش برابر حقوق عادی خود به دست آورند.
روزنامه وال استریت ژورنال نیز گزارش داد که مالکان کشتی‌ها برای یک سفر رفت‌وبرگشت و جابه‌جایی محموله‌های نفتی از طریق روش‌های پیچیده انتقال کشتی‌به‌کشتی در داخل و خارج تنگه، رقمی بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار هزینه می‌کنند.
بخش عمده‌ای از ملوانانی که حاضر به پذیرش این قمار با مرگ می‌شوند، اتباع کشورهایی نظیر فیلیپین، هند و چین هستند.
یک شرکت تامین نیروی دریایی در استان شاندونگ چین پاداشی تا سقف ۲۵ هزار دلار را برای یک رفت‌وبرگشت به ملوانان پیشنهاد داده است؛ رقمی که برای رده‌های پایینی خدمه معادل بیش از یک سال دستمزد کامل به شمار می‌رود.
تاکتیک‌های فرار از ردیابی؛ ناوبری در ظلمات و سنگربندی با کیسه شن
روایت فرماندهان شناورها نشان‌دهنده شرایط جنگی و فوق‌العاده‌ای است که بر حرکت نفتکش‌ها حاکم شده است.
خبرگزاری بلومبرگ در گفت‌وگو با یکی از کاپیتان‌های فعال در خطوط شاتل دریایی فاش ساخت که تردد شبانه این شناورها با رعایت دستورالعمل‌های سفت‌وسخت امنیتی انجام می‌گیرد؛ به گونه‌ای که دستور اکید مبنی بر خاموشی کامل چراغ‌های کشتی، جمع‌آوری تمامی تلفن‌های همراه خدمه و هدایت شناور صرفاً با یک رادار فعال صادر می‌شود.
کاپیتان‌ها اعلام کرده‌اند برای فرار از رصد موشکی و پهپادی، در ابتدای ورود به آب‌های عمان فیوز فرستنده‌های ماهواره‌ای موقعیت‌یاب (AIS) را قطع می‌کنند و مسیر حرکت خود را با تکیه بر خطوط ساحلی و فانوس‌های دریایی می‌یابند.
علاوه بر این، دریانوردان برای محافظت در برابر ترکش‌های ناشی از اصابت موشک یا ریزپرنده‌ها، عرشه اصلی کشتی‌ها را با ردیف‌هایی از کیسه‌های شن سنگربندی می‌کنند.
مدیران خطوط کشتیرانی تخمین می‌زنند که احتمال اصابت پرتابه‌ها به هر شناور عبوری در شرایط کنونی دست‌کم یک به بیست است.
این ارزیابی‌ها پس از آن قوت گرفت که چهارشنبه‌شب سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) از وقوع تلفات و مجروحیت خدمه یک فروند کشتی بر اثر اصابت چندین پرتابه در نزدیکی سواحل شمالی قطر خبر داد.
خطوط لوله، قایق‌های قاچاق و صادرات ۱۶.۵ میلیون بشکه‌ای
علیرغم این خطرات ملموس، داده‌های موسسه رهگیری انرژی کپلر نشان می‌دهد که ماه گذشته دست‌کم ۱۶.۵ میلیون بشکه نفت از منطقه خارج شده که معادل میانگین دوران پیش از جنگ است.
با این وجود، حدود ۴۰ درصد از این حجم نفتی از طریق خط لوله شرق به غرب عربستان به سمت بندر ینبع در دریای سرخ پمپاژ شده یا توسط قایق‌های کوچک شاتل با انتقال محموله به تانکرهای غول‌پیکر مستقر در پشت خطوط بحران صادر گردیده است.
داده‌های کپلر تایید می‌کند که شمار شناورهای قابل ردیابی با هویت رسمی که موفق به عبور از تنگه هرمز شده‌اند، هفته گذشته به هفت فروند سقوط کرده که کمترین رقم از اواخر تیرماه (ژوئیه) تا امروز است.
تحلیلگران بازار انرژی معتقدند اگرچه خطوط لوله و روش‌های انتقال پنهانی بخشی از صادرات را احیا کرده‌اند، اما تداوم حملات و هزینه‌های گزاف لجستیکی، قیمت‌ها را در مدار صعودی نگه داشته است؛ چنان‌که بهای نفت خام برنت با رشد ۲.۲۸ درصدی به ۱۰۲.۲۸ دلار در هر بشکه جهش یافت و نفت خام وست تگزاس اینترمیدیت به مرز ۹۰ دلار نزدیک شد.
حقوقدانان حوزه حمل‌ونقل دریایی تاکید دارند تا زمانی که جنگ نظامی پایان نیابد، اقتصاد جدید ترانزیت انرژی که بر مبنای پاداش‌های کلان، نرخ‌های جهش‌یافته بیمه و خطرات مرگبار شکل گرفته است، به عنوان تنها راهکار شکننده مالکان کشتی‌ها برای حفظ بقای تجاری ادامه خواهد داشت.
منبع: خبرآنلاین
