راه نجات از شرّی که احاطه‌مان کرده‌ است؛ بازگشت به اخلاق و مدارای ایرانی

شاهنامه تنها دفتر رزم و داستان‌های حماسی نیست؛ حکمت جاری در کلام فردوسی می‌تواند نسخه‌ای درمان‌بخش برای بداخلاقی‌ها و بحران‌های اجتماعی انسان امروز باشد. علیرضا معتمدی، کارگردان نمایش «پسران فریدون» هدف اصلی از به صحنه آوردن داستان‌های شاهنامه را همین پیام اخلاقی می‌داند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در روزگاری که حسادت، طمع و نادیده گرفتن دیگری، رفتارهای عمومی را تحت تأثیر قرار داده، ادبیات کهن می‌تواند به عنوان آیینه به یادمان آورد که از کجا آمده‌ایم. علیرضا معتمدی، کارگردان نمایش «پسران فریدون» نقل می‌کند که درس‌های شاهنامه، نه یادآوری گذشته‌ای دور، بلکه نیازی ملموس برای زیست امروز ماست.

او معتقد است: «اهمیت اصلی شاهنامه برای من بیش از هر چیز، انتقال پیام اخلاقی نهفته در آن است. فردوسی یکی از حکیمانی است که درس‌های اخلاقی و عارفانه را برای یادآوری به آیندگان تکرار کرده است. گمان می‌کنم تنها راه نجات ما از بدی‌هایی که از درون و بیرون احاطه‌مان کرده و در حال پوساندنمان است، بازگشت به اخلاق ایرانی است؛ اخلاقی که پررنگ‌ترین وجه آن «مدارا» و پذیرفتن دیگری با همه تفاوت‌هایش است.»

به باور این کارگردان، تا زمانی که روح مدارا و پذیرش در جامعه جاری نشود، دیوهای درونی نظیر طمع و برادرکشی همچنان بر سرنوشت انسان‌ها سایه خواهند انداخت.

برای خواندن متن کامل این گفت‌وگو اینجا کلیک کنید.

منبع: خبرآنلاین