رویداد۲۴| وزارت نفت در دولت چهاردهم بار دیگر با تغییر در رأس خود مواجه شد؛ محسن پاکنژاد، وزیر نفتی که در مرداد ۱۴۰۳ با ۲۲۲ رأی موافق مجلس به کابینه راه یافته بود، پس از حدود دو سال حضور در ساختمان وزارت نفت استعفا داد و با پذیرش استعفای او از سوی مسعود پزشکیان، حمید بورد، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، به عنوان سرپرست وزارت نفت منصوب شد. به این ترتیب، مدیری که در ابتدای دولت چهاردهم با حکم پاکنژاد به یکی از مهمترین جایگاههای اجرایی صنعت نفت رسیده بود، اکنون موقتاً جای همان وزیر را گرفته است. پاکنژاد برای وزارت نفت چهرهای بیرون از صنعت نفت نبود.
او متولد ۱۳۴۵ در تهران است و کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد مهندسی صنایع را از دانشگاه صنعتی امیرکبیر دریافت کرده است. مسیر کاری او نیز بخش قابلتوجهی در صنعت نفت سپری شده است؛ از مشاور وزیر نفت و رئیس ستاد نظارت بر سوخترسانی در دهه ۷۰ گرفته تا مدیریت طرح توسعه میدانهای گازی، مدیرکلی نظارت بر صادرات مواد نفتی و بازرسی فنی وزارت نفت و عضویت در هیأتمدیره شرکت نفت مناطق مرکزی ایران.
در ادامه این مسیر، پاکنژاد به شرکت ملی نفت ایران رسید و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ مدیر برنامهریزی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران بود و سپس تا سال ۱۳۹۲ به عنوان معاون مدیر برنامهریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران فعالیت کرد. او در سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در امور تولید و عضو هیأتمدیره این شرکت بود و پیش از آن نیز مدیرعامل و نایبرئیس هیأتمدیره شرکت بازرگانی نفت ایران و مدیرکل نظارت بر صادرات و مبادلات مواد نفتی وزارت نفت بود. یکی از مهمترین مقاطع مدیریتی پاکنژاد به سالهای ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ بازمیگردد؛
زمانی که به عنوان معاون وزیر نفت در نظارت بر منابع هیدروکربوری فعالیت میکرد؛ بنابراین وقتی در دولت پزشکیان به عنوان وزیر پیشنهادی نفت معرفی شد، در واقع فردی وارد رقابت برای یکی از حساسترین وزارتخانههای دولت شده بود که سابقه چندین سال فعالیت در لایههای مختلف صنعت نفت و شرکت ملی نفت را در کارنامه داشت. با این حال، رسیدن او به وزارت نفت بدون آزمون مجلس امکانپذیر نبود. در مرداد ۱۴۰۳ و در جریان بررسی صلاحیت وزیران پیشنهادی دولت چهاردهم، پاکنژاد توانست رأی اعتماد نمایندگان را به دست آورد.
در رأیگیری نهایی، از مجموع ۲۸۸ رأی مأخوذه، او ۲۲۲ رأی موافق گرفت و رسماً وزیر نفت دولت پزشکیان شد. این رأی، آغاز دورهای بود که در آن وزارت نفت باید همزمان چند پرونده سنگین را مدیریت میکرد؛ از افزایش تولید و صادرات نفت تا توسعه میادین، سرمایهگذاری، تأمین انرژی و مقابله با ناترازی گاز و سوخت. اما شرایطی که پاکنژاد وزارت نفت را تحویل گرفت، با یک وزارتخانه معمولی تفاوت داشت. صنعت نفت ایران همچنان زیر فشار تحریمها قرار داشت و محدودیتهای مالی، فناورانه و سرمایهگذاری، توسعه ظرفیتهای جدید را دشوار میکرد.
در داخل نیز ناترازی انرژی به یکی از مسائل مهم اقتصاد تبدیل شده بود و وزارت نفت باید میان حفظ تولید، تأمین خوراک صنایع، تأمین سوخت نیروگاهها و مدیریت مصرف انرژی تعادل ایجاد میکرد.
منبع: رویداد 24



