اول اکتبر ۱۹۰۸، نخستین «مدل تی» فورد از کارخانه دیترویت بیرون آمد؛ خودرویی که با تولید نزدیک به ۱۵ میلیون دستگاه، اتومبیل را از کالایی لوکس به وسیله‌ای در دسترس میلیون‌ها آمریکایی تبدیل کرد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در تاریخ اول اکتبر ۱۹۰۸ [۹ مهر ۱۲۸۷]، اولین خودروی «مدل تی» فورد در کارخانه خیابان پیکت این شرکت در دیترویت تکمیل شد. بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۷، فورد حدود ۱۵ میلیون دستگاه از این مدل تولید کرد. این خودرو طولانی‌ترین دوره تولید یک مدل اتومبیل در تاریخ را داشت، تا این‌که فولکس‌واگن بیتل در سال ۱۹۷۲ از آن پیشی گرفت.
پیش از مدل تی، خودرو یک کالای لوکس محسوب می‌شد؛ در آغاز سال ۱۹۰۸، کمتر از ۲۰۰ هزار دستگاه خودرو در جاده‌ها وجود داشت. اگرچه مدل تی در ابتدا نسبتاً گران بود (ارزان‌ترین مدل اولیه ۸۲۵ دلار قیمت داشت، که معادل حدود ۱۸ هزار دلارِ امروز است)، اما برای استفاده روزمره مردم عادی ساخته شده بود. این خودرو دارای یک موتور چهار سیلندر ۲۲ اسب بخاری بود و از نوع جدیدی از فولادِ حرارت‌دیده ساخته شده بود که پیشگامان آن، سازندگان فرانسوی خودروهای مسابقه‌ای بودند.
این فولاد باعث شده بود خودرو سبک‌تر (با وزن تنها ۱۲۰۰ پوند یا حدود ۵۴۵ کیلوگرم) و مستحکم‌تر از مدل‌های پیشین باشد. مدل تی می‌توانست تا ۴۰ مایل بر ساعت (حدود ۶۴ کیلومتر بر ساعت) سرعت بگیرد و با بنزین یا سوخت بر پایه شاهدانه کار کند. (هنگامی که در اوایل قرن بیستم قیمت نفت کاهش یافت و بنزین مقرون‌به‌صرفه‌تر شد، فورد گزینه استفاده از سوخت شاهدانه را حذف کرد.) در تبلیغات آن زمان با افتخار گفته می‌شد: «هیچ خودرویی زیر ۲ هزار دلار، بیشتر از این ارائه نمی‌دهد و هیچ خودرویی بالای ۲ هزار دلار نیز چیزی فراتر از تزیینات بیشتر، ارائه نمی‌کند.»
فورد با تمرکز بر تولید یک محصول واحد، قیمت‌ها را پایین نگه داشت. برای مثال، با تولید تنها یک مدل، مهندسان شرکت توانستند سیستمی از قطعات قابل تعویض ایجاد کنند که باعث کاهش ضایعات، صرفه‌جویی در زمان و سهولت مونتاژ خودروها توسط کارگران غیرمتخصص می‌شد. تا سال ۱۹۱۴، «خط تولید متحرک» امکان تولید هزاران خودرو در هفته را فراهم کرد و تا سال ۱۹۲۴، کارگران کارخانه «ریور روژ» فورد در دیربورنِ میشیگان می‌توانستند روزانه بیش از ۱۰ هزار بلوک سیلندر «مدل تی» را قالب‌گیری کنند.
اما تا دهه ۱۹۲۰، بسیاری از آمریکایی‌ها چیزی فراتر از یک خودروی بادوام و مقرون‌به‌صرفه می‌خواستند. آن‌ها به دنبال سبک (مدل تی سال‌ها به طرز مشهوری تنها در یک رنگ عرضه می‌شد: مشکی)، سرعت و همچنین تجمل بودند. با تغییر سلیقه‌ها، دوران «مدل تی» به پایان رسید و آخرین دستگاه از آن در ۲۶ مه ۱۹۲۷ [۴ خرداد ۱۳۰۶] از خط تولید خارج شد.
منبع: خبرآنلاین
