مدیریت فضای سبز پایتخت در گذار از الگوهای سنتی به سمت مدیریت هوشمند منابع آب، به یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات در دستور کار شورای شهر تبدیل شده است. با توجه به تغییر اقلیم و کاهش سطح آبهای زیرزمینی، تغییر رویکرد از «زیباییشناسی پرمصرف» به «پایداری زیستمحیطی» دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت بقا برای بافت شهری است.
مهدی پیرهادی، رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران در گفتوگو با میزان ضمن اشاره به اصلاح منابع آبی و مدیریت فضای سبز، گفت: بسیاری از بوستانهای جنگلی تهران با طرحهایی مدیریت میشوند که متعلق به چندین دهه پیش است. این طرحها با واقعیتهای تغییر اقلیم و بحران آب امروز همخوانی ندارند. ما در این دوره از مدیریت شهری، از نگاه سطحی فاصله گرفتهایم و با بهرهگیری از ظرفیت نخبگان و اساتید کشور در کارگروههای تخصصی، در حال تدوین طرحهای جامع و مصور برای بوستانهای جنگلی هستیم تا مدیران اجرایی نقشه راهی دقیق و علمی در اختیار داشته باشند.
وی با تأکید بر اهمیت «اهرم اجرایی» در پیادهسازی این اسناد گفت: تدوین سند علمی تنها نیمی از مسیر است؛ بخش مهمتر، ایجاد ابزار اجرایی برای شهرداری است تا با استناد به این طرحهای جامع، عملیات اصلاحی را در مناطق با دقت بالا انجام دهند. استقبال مدیران اجرایی از این سندها نشان میدهد که جامعه مدیریتی نیز به دنبال حرکت از مدیریت مبتنی بر تجربه به سمت مدیریت مبتنی بر علم است.
پیرهادی در ادامه با ورود به بحث تخصصی مدیریت مصرف آب، بر ضرورت گذار به الگوی «سیستم آبیاری هوشمند» یا همان منظرسازی با گیاهان کمآب تأکید کرد و افزود: کاشت چمن ایراد ندارد، زیرا گونههای وجود دارد که نیازمند آبیاری کم هستند تمایل این نوع چمنها به آب کم کاربری این نوع گیاه را در کشور ما افزایش میدهد چمنهای کم آب بر تنها ۱۰ درصد چمنهایی کاشته شده در سنوات قبل نیازمند آب هستند بنابراین این نوع چمنها ارزش بیشتری دارند و بهتر است از آنان استفاده شود.
عملیاتی شهرداری برای جایگزینی این گونهها با گیاهان سازگار و هوشمندسازی سامانههای آبیاری تحت فشار، باید با سرعت بیشتری پیش برود. رئیس کمیسیون سلامت و محیط زیست شورای شهر به نقش کلیدی «بازچرخانی پساب» اشاره کرد و گفت: بر اساس اسناد بالادستی و مصوبات شورای شهر، شهرداری تهران موظف به استفاده حد اکثری از پساب تصفیهشده بهجای منابع زیرزمینی است. هدف ما این است که با کاهش فشار از روی چاههای آب و تمرکز بر استفاده از پسابهای تصفیهشده، هم هزینههای شهری کاهش یابد و هم از نابودی ذخایر زیرزمینی جلوگیری شود.
تحقق این هدف، مستلزم اجرای دقیق شبکه انتقال پساب در سراسر شهر است. وی خاطرنشان کرد: تکیه بر طرحهای قدیمی و کاشت گونههای گیاهی با نیاز آبی بالا، پایداری زیستبوم تهران را با بحران مواجه کرده است؛ اکنون با تکیه بر نخبگان و تدوین اسناد علمی، هدف ما گذار از آبیاری سنتی به سمت سیستم آبیاری هوشمند و جایگزینی حدا اکثری پساب تصفیهشده بهجای منابع زیرزمینی است. این سیستم به عنوان یک راهکار بقا مطرح است، زیرا کاهش هزینههای انتقال و مصرف آب شهری برای آبیاری بوستانها به شدت کاهش مییابد و در ادامه تابآوری اقلیمی را به دنبال دارد.
با افزایش گرمایش زمین، شهرهایی که از این الگو پیروی نمیکنند، با خشک شدن سریع فضای سبز خود مواجه میشوند و در نهایت حفاظت از منابع زیرزمینی را در پی دارد، زیرا با کاهش نیاز به آبیاری، فشار از روی سفرههای زیرزمینی برداشته میشود. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
