آتش تجاوزات گسترده بربرهای اشغالگر در کرانهباختری حالا دامن نویسندگان و روشنفکران «بیتالمقدس» را گرفته است.
به گزارش حیات به نقل از تسنیم، فاطمه مرادزاده: رژیم اشغالگر و هارِ صهیونیستی بیتعارف در حال بلعیدن کرانهباختری و شهر بیتالمقدس است، اما برای دستیابی راحت و سریعتر به مقصودش، باید دهان منتقدان و معترضان را ببندد و صدای آنها را خاموش کند. باید صدای استغاثه بیتالمقدس و مسجدالاقصی را سرکوب کند و برای این کار از هر تجاوز وحشیانه و اقدام غیرقانونی ابایی ندارد؛ زنان و مردانِ خانهدار و کارگر و کشاورز و باغدار فلسطینیِ را با شلیک گلوله ساکت میکند و صدای اعتراض خبرنگاران و نویسندگان و روشنفکران را با بگیروببند و بازداشت و شکنجه در زندانها؛
تلاشی مداوم و پیوسته برای ارعاب مردم و اهل فکر فلسطینی در شهرهای کرانه باختری بهویژه شهر قدس (بیتالمقدس).
داغترین مصداقش «راسم عبیدات»؛ روزنامهنگار، نویسنده و تحلیلگر سیاسی شهرِ بیتالمقدس است که بامداد دیروز؛ یکشنبه 5مهرماه بازداشت و روانه زندان شد.
سپیده سرزده بود و خیابانها هنوز خلوت بود که اشغالگران صهیونی ناغافل به خانه «راسم عبیدات» در شهرک «جبلالمکبر» در قدسِ اشغالی یورش بردند و او را کشان کشان به خیابان برده و سوار خودروی نظامی کردند و از نظر ناپدید شدند.
پیرمرد سن بازنشستگیاش بود که راهی زندان شد
«راسم عبیدات» 67 سال دارد. پیرمرد است، سن بازنشستگی و استراحتش است؛ سنی که باید پس از یک عمر کار و تلاش و نوشتنِ توام با حرص و اندوه و اضطراب، پشت پنجره اتاقش رو به گنبد طلایی مسجدالاقصی بنشیند و برای نوههایش از تاریخ هزاران ساله فلسطین و فلسطینیان، یا از قصه پیامبران پرشماری بگوید که سرنوشتشان به فلسطین اساطیری پیوند خورده بود.
جای اینها اما حالا باید از پشت میلههای سلولش، به دیوار سرد و تاریک مقابل خیره شود و تاریخ دراز فلسطین را از لابهلای کتابهایی که خوانده و نوشته، دوباره بیرون بکشد و توی ذهنش مرور و بالاوپایین بکند… مرور کند که چرا فلسطینیان به چنین روزگاری دچار شدند و فلسطین چرا به این حالوروز افتاد و حریم پاک نخستین قبله مسلمانان از چهرو و با چه سهلانگاری، آلوده به ردپای بربرهای صهیون شد و گرفتار در چنگال خونین و بیرحم آنها…
تولد در هیاهوی قدسِ آشوبزده
«راسم عبیدات»؛ 18مرداد 1338به دنیا آمد، به تاریخ میلادی میشود: «10 آگوست 1959»؛ 11 سال و 3 ماه پس از «نکبت»؛ سال اعلام تاسیس کشور «اسرائیل» و 8 سال پیش از شکست اعراب از «اسرائیل» در جنگ ششروزه، و تصرف کامل بیتالمقدس به دست اشغالگران متجاوز صهیونیست.
«جبلالمکبر»؛ محل تولد و کودکیهای راسم، در بخش جنوبیشرقی شهرِ قدس(بیتالمقدس) واقع شده است؛ در همسایگی منطقه یهودینشینی که به قدسِ غربیِ تماما صهیونیستی میرسد.
«راسم عبیدات» 8 ساله بود که شهر زیبا و باستانیاش؛ بیتالمقدس به اشغال صهیونهای بربر درآمد.
راسم قد میکشید و پهنای محلهها و شهرکهای یهودینشین در شهرش گستردهتر میشد؛ اما مادر و مادربزرگ در گوشش خوانده بودند که این شهر مقدس؛ شهر یهودیهای صهیونیستِ وارداتی نیست؛ شهر مسلمانان و مسیحیان است و حتی یهودیان با اصل و نسبی که ریشه در خاک فلسطین دارند؛ نه صهیونهای بیریشه افراطیِ خونخوار و غاصب خاک و هویت و سرزمین!
شاید تماشای زجرآلود از دسترفتن تدریجی سرزمین آباواجدادی بود که باعث شد «راسم عبیدات» باوجود آنکه در دانشگاه «بیتلحم» مدیریت بازرگانی خوانده بود، پس از فارغالتحصیلی در 23سالگی، سراغ کارِ خبر و دوات و قلم برود و دیپلم روزنامهنگاری بگیرد، شاید و بلکه بتواند با سلاح نرم و تیز قلم، به جهاد و مقابله با زمینخواران و متجاوزان به سرزمینش برخیزد.
اما خب، در فلسطین اشغالی هر کسی هوس مبارزه و مقابله با اشغالگران هارِ صهیونی به سرش بزند، جایش پشت میلهها و نوشیدن آب خنک است! راسم هم که در جوانی و زیر لوای نویسندگی و روزنامهنگاری به حمایت از آرمانِ رهایی و آزادیِ فلسطین درآمده بود، با اتهام عضویت در جبهه مردمی برای آزادی فلسطین، بارها بازداشت شد و درمجموع 10سال را در سلولهای دهشتناک اشغالگران گذراند.
آخرینباری که پای راسم به زندان باز شد، خرداد 1384 (ژوئن 2005)، در 45سالگی بود که با اتهام تلاش برای نامزدی در انتخابات شورای قانونگذاری فلسطین در «بیتالمقدس»، بازداشت شد و 17ماه را زیر شکنجه در زندانهای متجاوزانِ اسرائیلی پشت سر گذاشت.
«راسم عبیدات» ستوننویس روزنامه است و دو بار در هفته، مقاله اصلی روزنامه «القدس» را مینویسد و یک ستون هفتگی در صفحه اول روزنامه مصری «العربیالناصری» دارد. «راسم» برای روزنامه سوری تشرین و روزنامه ملیگرای البناء هم قلم میزند و مقالات او در دهها وبسایت محلی، عربی و بینالمللی منتشر میشود و بازدیدکنندگان میلیونی دارد. «عبیدات» نویسنده دو کتابِ «فریادها در زمان ارتداد» و «از خاطره اسارت» هم هست.
روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسیِ فلسطینی باوجود شهره بودن به نویسندگی، در عرصه اجتماعی هم حسابی پرکار و فعال بود و فعالیت بیش از 3دوره در هیئتمدیره باشگاه ورزشی جبلالمکبر، 10 سال ریاست کمیته والدین در مدارس جبلالمکبر، عضویت در هیئتمدیره انجمن فارغالتحصیلانِ دانشگاه بیتلحم و عضویت در هیئتامنای چندین سازمان اجتماعی شهر قدس و هماهنگکننده رسانهای برنامه توانبخشی YMCA در بیتساحور، رهبری و هدایتِ کارهای مدنی و اجتماعی در شهر قدس و عضویت در کمیته اقدام ملی و مدنیِ بیتالمقدس در کارنامه فعالیتهایش جای گرفته است.
آخرین مقاله نویسنده فلسطینی؛ «خسته شدم»
آخرین مقاله «راسم عبیدات»، 4روز پیش؛ دوم مهر (24 سپتامبر 2026) در شماره 8838 وبسایت شخصی او یعنی «گفت و گوی مدنی» با عنوان «تحلیلی از سخنرانی ملکعبدالله دوم در هشتادویکمین اجلاس مجمع عمومی» منتشر شد.
«راسم عبیدات» در این مقاله از سران کشورهای عربی و اسلامی حسابی گلایه کرده و نوشته بود: «اعتراف میکنم که از دنبالکردن سخنرانیهای رهبران عرب در اجلاسهایشان، چه عربی، چه اسلامی و چه در برابر مجمع عمومی سازمان ملل متحد، خسته شدهام. هر ساله، هنگامی که مجمع عمومی سازمان ملل متحد تشکیل میشود، رسانههای عربی، روزنامهنگاران، تحلیلگرانسیاسی و کارشناسان امور عرب، فعال میشوند و اعلام میکنند که ما شاهد سخنرانیهای تاریخی هستیم که منجر به تغییر کیفی در مواضع اعراب خواهد شد…
با این حال، در نهایت، تودههای عرب متوجه میشوند که هیچچیز جدیدی در آن سخنرانیها وجود ندارد و اظهارات پایانی آنها به کشوها و بایگانیها منتقل میشود و هرگز از دیوارهای سالنهای اجلاس، خارج نمیشوند…»
منبع: حیات
